Wat is je leeftijd?

Geschreven door Utrecht04 op 25-07-2025 10:57
Iemand deze onder de knop?
https://www.vi.nl/pro/analyse/gouden-trap-el-karouani-en-slimme-cornertactieken-redden-fc-utrecht

Geschreven door BompaFCU op 24-07-2025 14:41
Utrecht-supporters bouwen feestje in Moldavië: ‘Alle drank in het vliegtuig was er doorheen gegaan’

Moldavische zwembadgangers wisten woensdagmiddag niet wat ze overkwamen. ‘En van je euro-euro Utreg komt eraan’, schalde plots door het bad. De 253 meegereisde Utrecht-supporters vermaken zich uitstekend tijdens hun tripje voor de Europese wedstrijd tegen Sherrif Tiraspol. ‘De mensen kijken wat nors, maar ze doen geen vlieg kwaad’.

Pol van Tilburg 24-07-25, 14:21

Ja, de reis naar Moldavië kende een gezellige start. „Alle drank in het vliegtuig was er aan het einde van de vlucht doorheen, tot de laatste druppel”, lacht Eric Jongerius (62) uit Houten die met vijf andere supporters is afgereisd om ‘zijn cluppie’ aan te moedigen. Ook Gino de Bie (31) zag de alcohol als water vloeien. „Ze waren nog niet bij de tiende rij, of al het Corona-bier was al op. Gelukkig had ik achterin al met wat geld zitten zwaaien, dus kreeg ik nog wel wat.”

Een dag voor de wedstrijd vloog het grootste deel van de supporters, waarvan de totale garde vooral mannen en zo’n twintig vrouwen telt, al richting de Moldavische hoofdstad Chisinau. Na protest van FC Utrecht om de wedstrijd niet in het onstabiele Tiraspol te spelen, werd uitgeweken naar Nisporeni. „Maar dat dorp telt alleen een bakker en een slager.” Overnachten in Chisinau leek Teun den Hartog, voorzitter van de Supportersvereniging FC Utrecht, daarom een beter idee.

Herman Berkien in de Vara Vara
Eén probleem: niet voor iedereen was er plek in het vliegtuig dat vanaf Düsseldorf vertrok. „Vanmorgen sprak ik iemand die via Istanbul was gevlogen”, vertelt Den Hartog. „Een ander clubje vloog eerst naar Boekarest, om vervolgens nog 8,5 uur in de bus naar Chisinau te zitten.” Geen reis te lang voor die supporters. „En dat is schitterend om te zien”.

Geland en wel checkte men in bij de Airbnb’s en hotelletjes, om vervolgens het feest voort te zetten in het openluchtzwembad Vara Vara Aquacity. En overbodig was deze keuze niet: in Chisinau is het dik boven de dertig graden. „Genieten was dat”, lacht Den Hartog, die met een hele meute Utrechters in het middelste buitenbad neerstreek waar een diskjockey muziek stond te draaien.

Maar hoe zat het met de Hollandse en Utrechtse krakers? André Hazes, Herman Berkien en René Schuurmans zullen niet in het gemiddelde repertoire van de lokale DJ zitten. Tja, dan maar op eigen houtje wat klassiekers aan de (Moldavische) man brengen. ‘En van je euro-euro Utreg komt eraan’, klonk het op woensdagmiddag.

Het spreekt boekdelen over de gezelligheid en saamhorigheid alom bij de supporters tijdens dit bijzondere tripje. „Alleen al de verschillende manieren hoe de mensen hier probeerden te komen. Utrecht leeft en dat is mooi”, aldus Den Hartog.

‘Het voelt veiliger dan in Nederland’
Het mag in Chisinau dan geen code rood zijn, nog steeds geldt code geel. Dit advies is vooral gebaseerd op eventuele aardbevingen, demonstraties en criminaliteit. „Houd rekening met zakkenrollers en diefstal, vooral op drukke plekken. Bezoek geen afgelegen straten, wijken of parken”, is te lezen op de website van het Ministerie van Buitenlandse Zaken.

De Bie merkt weinig van dit laatste. „Het voelt hier haast veiliger dan in Nederland. Wij zijn gisternacht de hele stad doorgelopen en nergens hebben we ons benauwd gevoeld. Dat merk je ook aan de mensen om je heen.” Ook Den Hartog is aangenaam verrast door de sfeer. „Ze kijken wat nors, maar ze doen geen vlieg kwaad. Om 03.00 uur kan je nog over straat zonder gezeik.”

Vandaag reizen de supporters met bussen af naar Nisporeni. Gezien de festiviteiten van de dag ervoor zal hier en daar nog wel een kater aanwezig zijn. „Een van onze supporters heeft volgens mij ook nog wel een hele mooie avond met een Moldavisch meisje gehad”, knipoogt Den Hartog. „Maar goed, wat het gaat worden? 1-2 voor Utrecht.”


©2025 AD Premium

Geschreven door BompaFCU op 24-07-2025 14:39
@Douvikasschotel op 24-07-2025 13:21 melden
https://www.vi.nl/pro/analyse/drie-dingen-die-opvallen-in-de-voorbereiding-van-fc-utrecht

heeft iemand deze


BompaFCU:

Even naar beneden scrollen. Is al lang geplaatst.

Laatst bewerkt op: 2025-07-24 14:40:01

Geschreven door Douvikasschotel op 24-07-2025 13:21
https://www.vi.nl/pro/analyse/drie-dingen-die-opvallen-in-de-voorbereiding-van-fc-utrecht

heeft iemand deze

Geschreven door Johan van Rood op 24-07-2025 09:43
FC Utrecht op Europees avontuur in Moldavië, maar is de ploeg er wel klaar voor?
FC Utrecht gaat na jaren weer eens Europees voetbal te spelen. Na een oefencampagne met blessureleed en nederlagen, is de grote vraag of de ploeg nu wél vroeg in het seizoen kan pieken.

Marco Gerling, Edward Doelman 24-07-25, 09:00 Laatste update: 09:12
Barcelona maak je borst maar nat. En van je euro-euro Utreg komt eraan. De teksten van zanger Herman Berkien klinken woensdagmiddag op straat in Chisinau. Daar is de selectie van FC Utrecht geland in Moldavië, in de jacht op het eerste Europese succes in jaren. Weliswaar niet in Barcelona maar wel met een temperatuur van dik dertig graden en zon.


In die omstandigheden moet de club afrekenen met een Europese vloek die al vijftien jaar duurt. Inderdaad: FC Utrecht hunkert naar Europees succes. Net als de supporters, die met honderden aanwezig zijn.

Ron Jans is duidelijk: „Wij willen naar die groepsfase, Europa League of Conference League. En als je echt wat wilt bereiken in Europa, dan moeten we sowieso een ronde verder komen.” Aanvoerder Nick Viergever zei eerder al dat zijn team Sheriff Tiraspol zeker niet mag onderschatten. De Europees ervaren Dani de Wit ziet zijn club als favoriet die het waar moet maken.

Rood reisadvies
Dat FC Utrecht favoriet is, wil trainer Jans niet zeggen. Wel: „Wij maken tegen iedereen kans.” Duidelijk is dat FC Utrecht voor een resultaat naar Moldavië is gekomen, om het volgende week in de eigen Galgenwaard af te maken tegen de taaie tegenstander, die FC Prishtina in de eerste voorronde versloeg.

Het eerste succes is al geboekt: de club hoeft niet in de afgescheiden regio Transnistrië te voetballen in het stadion van Sheriff, tegen de grens met de Oekraïne. Met succes wees de club de UEFA op het rode reisadvies van buitenlandse zaken, waardoor de wedstrijd nu niet aan de oostkant maar aan de westkant van het land is: in Nisporeni.


Daar baalt de opponent stevig van maar het is voor Jans en zijn selectie prettig. „Ik ben daar wel blij mee, met name vanwege het gevoel van: ‘nou hebben we geen last van al dat gedoe’. En dat gedoe is dat als je in de hoofdstad Chisinau komt en je moet naar Tiraspol, dan moet je weer een grensovergang over. Al dat wachten, en oponthoud. Transnistrië heeft niet een vrolijke uitstraling. Het is een stuk prettiger in het Roemeense gedeelte van Moldavië.”

In het stadion in Nisporeni kunnen 5200 toeschouwers, waaronder ruim 250 van FC Utrecht. „Dat is nog niet de ambiance die je zoekt, maar over een week in de Galgenwaard is het uitverkocht. Dat is gewoon heerlijk”, zegt Jans. „Sheriff is echt een goede tegenstander, maar heeft nog niet de uitstraling, het stadion en de sfeer in het stadion die Europees voetbal zo mooi maken. Je moet in de groepsfase komen om dat soort wedstrijden te kunnen spelen.”

Dossier FC Utrecht
Marco Gerling volgt FC Utrecht op de voet. In ons speciale FC Utrecht-dossier lees je alle wedstrijdverhalen, premiumartikelen en het laatste nieuws terug. Je kan clubwatcher Marco Gerling ook volgen via WhatsApp en Instagram.

De nuchtere, pragmatische kant van Jans gaat waarschijnlijk ook te zien zijn in zijn basiselftal. Verwachting is dat hij kiest voor zekerheden. Waaronder linksback Souffian El Karouani, nog geen transfer heeft gemaakt. Hij gaat vermoedelijk samen met Viergever, Van der Hoorn en Horemans en natuurlijk met keeper Barkas de achterhoede vormen. Met daarvoor zoals vorig seizoen Engwanda en nieuwkomers Zechiël (huurling van Feyenoord) en de Europees ervaren De Wit (ex-AZ). Zij spelen op de plek van de vertrokken huurlingen Fraulo en Aaronson.

Voorin is Blake zo goed als zeker van een basisplek en lijkt Min te gaan spelen. Vraag is alleen of Cathline na zijn blessure al in de basis gaat beginnen op de flank of dat Jensen daar een kans krijgt. Of dat daar met bijvoorbeeld Finsson extra defensieve zekerheid wordt ingebouwd, mede door de blessuregevallen. Jans zegt ‘logische dingen’ te gaan doen. „Het grootste deel van de basis van vorig jaar is gebleven, dat ga je terug zien in de opstelling. We willen een goed resultaat neerzetten hier.”

Wedstrijden die je bijblijven
Aanvoerder Viergever: „Daar geloven we in als team. Mooi om weer Europees te spelen, dat zijn speciale wedstrijden die je bijblijven. Maar we zijn hier om te presteren.”

FC Utrecht trainde woensdagavond een uur in het stadion in Nisporeni, waar morgenavond om 19.00 uur Nederlandse tijd de aftrap is. Die is zonder de geblesseerde smaakmaker Miguel Rodríguez. En ook de nieuwkomers Davy van den Berg (middenveld) en Mike Eerdhuijzen (verdediger) zijn geblesseerd.

De blessures en oefennederlagen tellen nu niet meer, het is tijd om te presteren. Eerder struikelde de ploeg in de voorrondes van het Europese voetbal tegen laagvliegers uit Luxemburg (Differdange 2013) en Bosnië (Mostar, 2019). Nu moet het wél gaan gebeuren. Jans en zijn mannen weten wat hen te doen staat komende weken, te beginnen in Moldavië: vroeg pieken.

Geschreven door Jan van Schaffelaar op 23-07-2025 18:14
Top Pieter!
Dankjewel👍🏻

Geschreven door Pieter op 23-07-2025 15:32
Bij deze:

'Die transfersom is juist wel lekker'
13.00 uur,
Vandaag
Praat mee
Opslaan
Door Joost Blaauwhof Joost Blaauwhof
interview
Door een blessure moet Mike Eerdhuijzen (24) zijn Europese debuut nog even uitstellen. De verdediger maakte deze zomer de overstap van Sparta Rotterdam naar FC Utrecht. In gesprek met de beresterke verdediger, over hulp van ervaren spelers en volkszanger Robert van Hemert.

Sheriff Tiraspol
Sheriff Tiraspol
Do 24 jul.
19:00
FC Utrecht
FC Utrecht
Dit verhaal is afkomstig uit het VI-weekblad. Bekijk hier wat er nog meer in de laatste editie staat!
Als VI een week voor de start van het tweeluik de Manitobadreef in Utrecht bezoekt, waar het trainingscomplex van de nummer vier van de Eredivisie van afgelopen jaar gestationeerd is, schijnt de zon fel. Technisch directeur Jordy Zuidam is verwikkeld geraakt in een geanimeerd gesprek met een zaakwaarnemer, terwijl het duo samen naar buiten loopt. De transferwindow is tenslotte nog zeven weken geopend, er wordt nog volop aan de selecties gesleuteld. Ondertussen zetten stafleden en spelers rustig koers richting de auto’s.

Trainer Ron Jans heeft ze een – spaarzame – middag vrij gegeven. Ze kunnen de eerste bergrit van de Tour de France, die finisht op de Hautacam, bekijken, grapt een medewerker van de club. Waar de rest van de Eredivisie-clubs nog volop bezig is met het pezen in de provincie, begeven we ons nu op grond waar al gestaag wordt toegewerkt naar het begin van het seizoen. Zeventien dagen voor de start van de competitie zal FC Utrecht naar Moldavië afreizen, voor de kroon op het werk van afgelopen jaar, het eerste Europese tweeluik. De tweede voorronde van de Europa League. Door een blessure kan Eerdhuijzen daar geen onderdeel van zijn, maar dat bleek pas na ons gesprek.

De beresterke verdediger meldde zich met een brede lach voor het interview. Een imposante verschijning, de bijna twee meter lange mannetjesputter. Perfect gesoigneerd, getatoeëerde armen en benen. Maar zodra hij spreekt, klinkt vooral de grote vriendelijke reus. De Volendammer voelt zich in Utrecht als een vis in het water, in zijn eerste weken.

Een middag vrij, niet gek met dit weer.

‘Nee, lekker. Ik ga zo ook nog mijn nieuwe auto ophalen. Van de club, ja. En vanavond nog een ijsbadje. Maar verder ga ik even van dit lekkere weer genieten. Het is een drukke voorbereiding geweest.’

'Je komt bij FC Utrecht nergens mee weg. Daarom ben ik hier ook gekomen. Zo word ikzelf ook een betere speler'

Ja? Een paar tandjes bij moeten schakelen?

‘De eerste week wel, moet ik bekennen. Het ging allemaal een tempootje sneller. Waar dat verschil hem nu precies in zit? Kijk, bij Sparta waren de eerste twaalf of dertien spelers aan elkaar gewaagd. Bij FC Utrecht zijn dat er 25. Nee, dat is niet overdreven. Dat meen ik. Daarom is het niveau automatisch hoger, gaat het op de training sneller. Je komt nergens mee weg. Daarom ben ik hier ook gekomen. Zo word ikzelf ook een betere speler.’

Van Maurice Steijn naar Ron Jans.

‘Toen Maurice afgelopen seizoen terugkeerde bij Sparta is er wel wat losgekomen. Nu met Ron zie ik wel gelijkenissen. Twee people managers, die veel met de spelers bezig zijn. Ze voeren veel gesprekken, geven veel duidelijkheid. Dat vind ik belangrijk. Ik was blij dat Ron bleef, natuurlijk. Ik heb in april met hem gesproken en was er toen snel uit. Ron is precies zoals je hem kent van ESPN. Niets neps aan. Wat je ziet, krijg je. Daar houd ik van.’

FC Utrecht heeft een forse transfersom voor je betaald. Voel je dan meer druk als je nieuw bent bij een club?

‘Nee, het is juist wel lekker, merkte ik. Bij Sparta werd ik transfervrij gehaald. Nu kom je toch binnen met 84 wedstrijden voor Sparta in de Eredivisie. Dat maakt het makkelijker, spelers kennen je toch al. Ik was ook niet nerveus. Dat was ik toen ik van FC Volendam naar Sparta ging wel, herinner ik me nog. Toen liep ik met een trillende stem de kleedkamer binnen. Het scheelde ook dat ik al jongens kende. Dani de Wit ken ik, met Derry Murkin heb ik zes jaar bij Volendam gespeeld en inmiddels is Gjivai Zechiël er natuurlijk, die vorig jaar ook bij Sparta speelde.’

Namens FC Volendam in duel met Joël Zwarts van Excelsior tijdens het seizoen 2020/21.
Namens FC Volendam in duel met Joël Zwarts van Excelsior tijdens het seizoen 2020/21.
Sta je er als voetballer nog wel bij stil, als je gekocht wordt door een club? Het lijkt soms de alledaagse gang van zaken, maar is dat wel zo?

‘Je hebt gelijk hoor. Ik heb het ook zeker gevierd. Dat deed ik al bij mijn eerste contract bij FC Volendam. Toen zijn we rustig met familie en vrienden een taartje gaan eten om het te vieren. Lekker met elkaar aan tafel, stil staan bij een hoogtepunt. Toen ik naar het Sparta ging, heb ik dat ook gedaan. En nu weer.’

'In alles wil ik steeds een slagje groter gaan. Groter stadion, betere spelers, meer reuring. En meer druk'

Lekker begin van de vakantie.

‘Ja, ik had ook vier weken vakantie. Heerlijk. Ik ben met Sparta naar Ibiza geweest, daar hebben we het afgesloten met die gasten. Je weet hoe dat gaat, dollen, grappen. Gek doen. Daarna ben ik met het vrouwtje naar Zakynthos geweest. En toen wéér naar Ibiza. Ik heb de tijd goed benut, ja. Maar ik wilde dat ook zo, per se vóór de vakantie rond zijn. Er waren ook andere clubs geïnteresseerd, maar FC Utrecht speelde Europees voetbal en had een goed verhaal. Ik wilde niet onrustig op vakantie. Dit was ideaal.’

Als je een geleidelijke carrièreplanning doet, kan je de jouwe als schoolvoorbeeld ernaast liggen, hè. FC Volendam, Sparta, FC Utrecht.

‘Ja, als je een plan uit gaat schrijven, of dat laat doen, dan komt het er zo uit, denk ik. Sommigen gaan van FC Volendam gelijk naar AS Roma. Dat is dan weer een gewaagde stap. Dat je gelijk geld gaat verdienen. Dit zijn kleine stapjes. Maar nu ben ik 25 jaar en ga ik Europese wedstrijden spelen. Dat is voor een jongen uit Volendam toch lang niet gek? Geld verdien je vanzelf wel, als je het zo opbouwt.’

Waarom FC Utrecht? Er klonken toch ook geluiden dat je naar Engeland kon?

‘Allereerst is FC Utrecht een Nederlandse traditieclub. Een volksclub, die broeit. Dat vond ik van FC Volendam en Sparta ook, maar dan in mindere mate. In alles wil ik steeds een slagje groter gaan. Groter stadion, betere spelers, meer reuring. En meer druk. Toen ik hier op de Open Dag liep, zag ik dat alles massaler en intenser was. Maar deze transfer is ook vooral gebaseerd op het Europese avontuur.’

Maar dat kan in Engeland ook?

‘Ik ben ook twee keer bijna naar Engeland vertrokken. Heel eerlijk: dat spreekt me ook gewoon erg aan. Helemaal na drie jaar Eredivisie. Maar Europa in met een Nederlandse club, dat was voor mij altijd een droom. Dat ik in Engeland gevolgd wordt, heeft te maken met mijn fysieke voorwaarden. Maar die kans kan altijd nog voorbijkomen. Toen FC Utrecht voor me kwam, wilde ik niet wachten.’

'Mijn familie mag niet mee naar Moldavië van mij. Mijn vriendin is er gek genoeg voor hoor, maar ik verbied het'

Het is een Europees avontuur, maar Sheriff Tiraspol stond vast niet op de bucketlist.

‘Haha, ja, we gaan nog niet naar Old Trafford, nee. Ik heb even op Google gezocht: het reisadvies is Code Rood. Het is niet de eerste plek die je op wil zoeken. Maar er moet gewoon gevoetbald worden. En als het allemaal niet veilig was, ging het feest niet door. Ik bedenk me trouwens dat Manchester United géén Europees voetbal speelt, dan moeten we voor later in het seizoen een andere trip uitzoeken. Maar dat terzijde.’

Met vriendin Romy Antunes.
© Instagram Mike Eerdhuijzen
Met vriendin Romy Antunes.
Ze kennen hier Differdange en Zrinjski Mostar nog wel. Toen ging het al in deze fase mis. Jullie zijn gewaarschuwd.

‘Ze hebben bij de club al wat Europese optaters gehad, ja. Maar daar zijn wij niet mee bezig. We moeten eerst maar eens zorgen dat we weten wat Sheriff kan. Wat weet jij daar bijvoorbeeld van? Niets toch? Ze hebben niet zo lang geleden van Real Madrid gewonnen, hè. Ze zijn Europees bekend, maar je ziet ze niet elke week spelen. Dat zal lastig zat worden. Niemand hoeft ons duidelijk te maken dat dit meteen een zware krachtmeting gaat worden.’

Een paar jaar terug speelde je nog met een winnaar van de afgelopen editie van de Europa League, toch?

‘Micky, ja. Micky van de Ven.’

De cirkel is rond. Nee, zonder gekheid, dat moet met de kennis van nu een mooie herinnering zijn.

‘Haha, nu wel ja. Hij zat op de bank en ik was basisspeler, maar het ging toen niet lekker met het team. Ik raakte geschorst en hij kwam in de ploeg. Ze wonnen meteen negen keer achter elkaar. Zijn carrière was vertrokken. Ik had het moeilijk bij FC Volendam, maar het was ook een oneerlijke strijd. Of ik zag dat Micky zo goed was? Nou, hij was toen al zó snel. Hij kon tachtig procent van het veld al compenseren. Je kan met zo’n speler zo hoog spelen al. Ik wist wel dat Volendam niet zijn plafond was, en Wolfsburg ook niet. Toen je hem daar zag spelen, wist je: die maakt nog een stap. Is toch mooi, dat dat je concurrent is geweest. Hij heeft de Europa League gewonnen, ja. Ik ga er nu in beginnen.’

Nu tref je Nick Viergever en Mike van der Hoorn.

‘Dat is top. Écht. In Nederland wordt weleens laatdunkend over oudere spelers gedaan, maar dat slaat nergens op. Ik heb al vaak gezegd: ik ga heel veel van ze leren. Zoals ik dat bij Sparta deed van Patrick van Aanholt en Jonathan De Guzman. Als je met Mike speelt, zet hij je continu weg. Dat probeer ik zelf ook, maar hij heeft zoveel ervaring. Dan hebben ze net sneller dingen door. En dat maakt mijn leven makkelijker. Nick heeft ondertussen net zoveel Europese wedstrijden gespeeld, als ik wedstrijden in de Eredivisie. Hij praat veel met me. Ook al zijn we concurrenten. Dat geeft me een goed gevoel.’


Je zit goed in je vel volgens mij.

‘Zeker weten.’

Ben je eigenlijk al ontgroend door de selectie?

‘Zeker. Ik moest zingen. Op het trainingskamp in Garderen.’

Dat kan nooit kwaad voor een Volendammer.

‘Nee, dat gaat ons vaak goed af.’

Wat zingt Mike Eerdhuijzen voor de selectie van FC Utrecht? Jan Smit, Nick & Simon?

'Elke Volendammer kan inderdaad zingen'

‘Nou, er lag een verkleedkist bij. Daar zaten allerlei pakken en jurken in. Ik greep meteen een jurk. Vond ik leuk. Mijn vriendin speelt in een club van de volkszanger Robert van Hemert. Dus ik zong dat liedje, het heet Mona Lisa. Dat lied begint natuurlijk met de zin Haar jurk is van Dior, dus dat vond ik lachen. Easy job. Elke Volendammer kan inderdaad zingen. Veel spelers vinden het spannend, ik juist leuk. Plankenkoorts kennen we in ons dorp niet. Vooral de Nederlandse spelers gingen helemaal los, dan voel je dat je goed de groep in bent gekomen.’

Frans van Seumeren ook al gesproken?

‘Nee. Dat niet helaas. Ik ga hem vast nog ontmoeten. Geweldig dat een man zoveel passie bij een club voelt. Dat máákt FC Utrecht ook. Het leeft hier altijd.’

Geschreven door 030Joekie op 23-07-2025 14:57
Iemand die zo aardig wil zijn dit stuk te plaatsen 🙏🏻

https://www.vi.nl/pro/die-transfersom-is-juist-wel-lekker?fbclid=IwQ0xDSwLtu0JleHRuA2FlbQIxMQABHvn_W-gMDx5DqtwDhZdczoALaFryVqm-E6AuhlmmgLxS62vajqIb0IU_hb1X_aem__nwO_4J5T31sE5xFuNfKqA

Geschreven door Vakkie G op 22-07-2025 15:14
Eerdhuijzen ontbreekt tegen Sheriff, Ohio is er wel bij als FC Utrecht met ‘heel goed gevoel’ afreist naar Moldavië

Mike Eerdhuijzen moet donderdag het Europa League-duel van FC Utrecht bij Sheriff Tiraspol aan zich voorbij laten gaan. De 25-jarige centrale verdediger kampt met een liesblessure. Noah Ohio, die zaterdag nog uitviel in de oefenwedstrijd bij RKC Waalwijk, is wél inzetbaar.

Edward Doelman 22-07-25, 14:49

De ploeg van Ron Jans draaide een wisselvallige voorbereiding. De voorbije week gingen de oefenduels met Charleroi (1-2) en RKC Waalwijk (2-1) nog verloren. Toch reist de selectie van de Utrechters woensdagochtend met een ‘heel goed gevoel’ af naar Moldavië, zegt Jans. „Ik ben meer tevreden dan de resultaten aangeven. Ik weet dat als je er als ploeg moet staan, er extra krachten loskomen.”

Aanvallende backs
Over opponent Sheriff Tiraspol weet FC Utrecht inmiddels voldoende. De Moldavische topclub heeft dit seizoen al vijf competitiewedstrijden gespeeld en schakelde het Kosovaarse FC Prishtina in de eerste voorronde uit. „De kracht van Sheriff is hun sterke punt, zij zijn ook fit”, duidt Jans, die weet dat de opponent graag met aanvallende backs speelt. „Maar als ze onder druk worden gezet, kiezen ze best snel de lange bal. Het is een interessante tegenstander.”

FC Utrecht zal in het Moldavische Nisporeni niet terugschrikken voor resultaatvoetbal. Jans: „We gaan één echt voor het resultaat spelen en twee voor de schoonheid van het voetbal.”

Basisploeg
Hoe zijn basisploeg eruit zal zien, levert nog vraagtekens op. Zo moet de coach een keuze maken tussen Noah Ohio en David Min in de spits. Ook op de andere posities voorin is het geen uitgemaakte zaak wie aan de aftrap zullen verschijnen. De Spaanse smaakmaker op rechts Miguel Rodríguez zit in de lappenmand, terwijl linksbuiten Yoann Cathline op de weg terug is na een blessure. De Fransman kan weliswaar donderdag in de basis starten, maar een hele wedstrijd kan hij zeker nog niet aan. Een ander scenario is daarom dat Cathline op de bank begint.

https://www.ad.nl/regiosport-utrecht/eerdhuijzen-ontbreekt-tegen-sheriff-ohio-is-er-wel-bij-als-fc-utrecht-met-heel-goed-gevoel-afreist-naar-moldavie~a4c34fad/

Geschreven door BompaFCU op 22-07-2025 14:56
Dani de Wit wil Europees schitteren tegen Sheriff: ‘De ambities van FC Utrecht passen bij mij’

Hij is een van de meest ervaren spelers in de selectie en Europees voetbal kent voor hem nog maar weinig geheimen. Dani de Wit is terug in Nederland en weet wat bij FC Utrecht van hem verwacht wordt. „Dat wil de trainer graag.”

Marco Gerling 22-07-25, 13:00

Hij heeft al een heel voetballeven achter zich, inclusief ervaring in tientallen Europese wedstrijden. Maar met 27 jaar moeten zijn beste voetbaljaren misschien nog wel komen. Heel bewust heeft hij gekozen voor de stap naar FC Utrecht, vanwege de ambities van de de club waarover hij al sinds zijn jeugdjaren hoort dat die bij hem en zijn manier van spelen past.

Begonnen met kampioenschap
Sinds Dani de Wit betaald voetbal speelt, zit zijn carrière in de lift. Het begon allemaal met een kampioenschap: met Jong Ajax in de eerste divisie. Daar maakte hij als dragende speler dertien treffers en kreeg hij vervolgens de kans als volwaardig selectiespeler in het eerste.

Zo maakte hij het succesjaar van Ajax en Ten Hag (2019, halve finale Champions League) van dichtbij mee. Om vervolgens te kiezen voor de stap naar AZ, waar hij vijf jaar basisspeler en ook aanvoerder was.

Europees gezien speelde hij in die jaren bijvoorbeeld met Ajax uit tegen Real Madrid in de Champions League en met AZ in de halve finale tegen West Ham United in de Conference League. „Afgelopen jaren gingen in een opgaande lijn, met een steeds belangrijkere rol binnen het team. Zelf verdiend denk ik, met het werk dat ik lever en de kwaliteit die ik heb.”

Avontuur in Duitsland
Omdat hij toe was aan iets nieuws, koos hij voor het avontuur bij VFL Bochum. Dat pakte vorig seizoen niet uit zoals hij hoopte. Maar een mislukking wil hij dat zeker niet noemen. „Spelen tegen Bayern, scoren tegen Dortmund voor ‘die gelbe wand’ en ook uit tegen Frankfurt, dat is niet iedereen gegeven. Ik heb zoveel mooie dingen meegemaakt, de stadions, de fans daar, geweldig.”

Na de degradatie wilde hij weer graag naar een club die vaker wint en FC Utrecht meldde zich in het voorjaar al. Hij moet de club helpen een volgende stap omhoog te maken. „Na de gesprekken met Jans en Zuidam was ik alleen maar enthousiaster. De ambities van de club passen bij mij. Ik ben blij dat ik hier ben, ga vol voor mijn kans.”

Druk zetten
Die kans ligt wat hem betreft vooral achter de spits ‘op 10’. „In de zestien van de tegenstander komen, scoren. Daar ben ik met mijn intensiteit meer voor gemaakt dan af en toe winnen, zoals afgelopen seizoen. Ik ben niet per se de creatieveling die tussen de linies van alles geks gaat doen. Maar ik ben wel heel goed ‘box-to-box-loopacties’, in de zestien van de tegenstander komen. En ook in het druk zetten kan ik heel belangrijk zijn, dat wat de trainer heel graag wil.”

Hij verwacht dit seizoen het voetbal te gaan spelen dat bij hem past en dat hij al van kleins af aan kent: 4-3-3 met hoge druk. Dat speelde hij al toen hij in 2016 bij Ajax net kwam kijken als 17-jarige, op het moment dat daar Mike van der Hoorn en Nick Viergever in de selectie zaten. Nu treft hij hen bij FC Utrecht weer en zijn ze samen steunpilaren, in de as van het team dat komende weken jacht maakt op de poulefase van Europees voetbal.

Europees belangrijk
De Wit weet dat hij komende wedstrijden een belangrijke pion is met zijn ervaring en wil dat ook zijn. „Ik moet het laten zien. Europees voetbal, dat gaat echt om iets. Financieel gezien voor de club maar ook sportief voor ons als spelers, gelet op marktwaarde en aanzien.”

„Ja, ik heb de afgelopen jaren heel was Oostbloklanden gezien. Dat zijn altijd hele lastige wedstrijden daar. Je loopt er nooit met 3-0 of 4-0 overheen. Het zijn zware wedstrijden, zo aan het begin van het seizoen. Maar uiteindelijk zijn wij wel favoriet en moeten we het waarmaken.”

Goede connectie
Hij ziet veel kwaliteit om zich heen, deze eerste maand op het veld bij FC Utrecht. En hij was dichtbij een goal, vooral tegen FCSB met een bal onderkant lat en een goede redding van de keeper. „Die wedstrijd had ik ook een goede connectie met Yoann (Cathline red.).”

Maar gescoord heeft hij nog niet, of dat knaagt? „Nee, als het er echt om gaat, dán wil je het heel graag laten zien. Die Europese wedstrijden zijn misschien wel meteen de belangrijkste van het seizoen.”


©2025 AD Premium

Geschreven door BompaFCU op 22-07-2025 12:29
FC Utrecht-supporters Eric en Gino hadden reis naar Transnistrië wel aangedurfd: ‘Ach, die code rood’

Er zijn supporters van FC Utrecht die hun club overal naartoe volgen, al is het naar het einde van de wereld. Dat laatste is Moldavië nog nèt niet, want het ligt ‘gewoon’ tussen Roemenië en Oekraïne in, maar het gaat een eind in de richting. In welke bochten moet je je wringen om er donderdag bij te kunnen zijn wanneer FC Utrecht het opneemt tegen Sheriff Tiraspol?

Hans van den Ham 22-07-25, 05:00 Laatste update: 07:46

Aanvankelijk zou de wedstrijd tegen Sheriff Tiraspol in het eigen stadion gespeeld worden. Dat ligt in Transnistrië, een gebied dat is afgescheiden van Moldavië, maar nooit door een ander land is erkend. Reisadvies van ons ministerie van Buitenlandse Zaken luidt: code rood, ga er niet heen.

Problemen met de Russen
AD-lezer Igor Wagemaker spreekt Russisch en is er geweest. Hij waarschuwt om het advies niet licht op te vatten. Volgens hem hebben supporters daar niets te zoeken. Mensen die Engels spreken zijn er schaars, pinautomaten werken niet en er is volgens hem altijd een kans dat iemand problemen krijgt met de Russen die het er voor het zeggen hebben.

Eric Jongerius (62) uit Houten was graag met vijf andere supporters, waaronder zijn zoon, naar Transnistrië afgereisd. Maar de wedstrijd is inmiddels in overleg met de UEFA verplaatst naar Nisporeni in Moldavië.

„Jammer. Het leek ons wel een leuk avontuur. Ach, die code rood. Als we naar Warschau hadden gemoeten, was het ook rood geweest. Daar staan ze nog op ons te wachten (na de ongeregeldheden met supporters van Legia Warschau in 2002, red.) . Dan liever Transnistrië. Misschien gaan we er donderdag nog even kijken bij het stadion van Sheriff. Maar ik denk het niet.’’

Het kost geen drol
Woensdagmiddag vertrekt hij met vijf andere supporters vanaf Schiphol. In de hoofdstad Chişinǎu hebben ze een appartement en een auto gehuurd. ,,Dat kost daar geen drol.’’

Donderdag gaan ze met z’n zessen in een Dacia naar het kleine Nisporeni, waar een stadion voor 5200 toeschouwers staat. ,,Dat is niet veel, maar ik heb gehoord dat er niet veel supporters van Sheriff bij zullen zijn. Die zouden angstig zijn om naar Moldavië te gaan.’’

Jongerius is nergens bang voor. Of het moet de uitslag van de eerste wedstrijd voor de Europa League zijn. ,,Differdange uit Luxemburg was in 2013 verschrikkelijk, maar tegen de Bosniërs van Zrinjski Mostar was het nog erger. En als ik de voorbereiding nu zie, dan houd ik mijn hart vast.’’

Overwinning vieren of verdriet verdrinken
Na afloop gaat Jongerius met zijn reisgezelschap de overwinning vieren of het verdriet verdrinken in Chisinau, „Met de FC is het altijd afwachten wat het wordt. We moeten om 05.00 uur op het vliegveld zijn voor de terugreis, dus dan heeft een overnachting geen zin.’’

Utrechter Gino de Bie (31) heeft dat anders aangepakt. Hij vliegt met zijn twee reisgenoten pas vrijdagmiddag terug naar Nederland en heeft dus alle tijd om het nachtleven van Chisinau eens goed te proeven. ,,We gaan na afloop vast wel een cafeetje opzoeken.’’

Opvallend: ook hij was graag naar het pro-Russische Transnistrië gegaan. „Ik heb er wat over gelezen en raakte geïnteresseerd in dat gebied. Maar mijn vrienden hadden daar niet zo’n zin in, dus het is niet zo erg dat de wedstrijd is verplaatst.’’

Nog 20 jaar over vertellen
Hij vliegt vanaf Düsseldorf en verblijft ook in Chişinǎu. Maar waarom wil iemand in hemelsnaam naar een wedstrijd in Moldavië tegen een vrij onbekende club, ook al hebben ze ooit Real Madrid in eigen huis verslagen. ,,Bij een grote club komt iedereen, maar wie gaat er nou naar Moldavië? Let maar op, daar vertel ik over 20 jaar nog verhalen over.’’

Belangrijk is dat de FC wint, zegt De Bie, want hij wil nog meer Europese wedstrijden. ,,En het is goed om die kater van Luxemburg en Bosnië voor eens en voor altijd uit te wissen.’’


©2025 AD Premium

Geschreven door BompaFCU op 22-07-2025 11:49
Dit is FC Utrecht-opponent Sheriff Tiraspol: dominant in een onbestaand land

De Europese campagne van FC Utrecht begint donderdag met een uitwedstrijd tegen FC Sheriff Tiraspol. Volgens de UEFA is dat een Moldavische club, maar Sheriff ziet zichzelf als een vertegenwoordiger van Transnistrië. Een 'land' waarvan niemand het bestaan erkent, en waarvan geen West-Europese overheid het een goed idee vindt om erheen te gaan. Vandaar ook dat de heenwedstrijd is verplaatst naar het West-Moldavische Nisporeni. Tijd voor een uitgebreide kennismaking met Sheriff Tiraspol, het voetballende uithangbord van een land dat niet bestaat.

Door Jan Willem Spaans, vandaag, 07.00 uur

We beginnen met een stukje geopolitiek. In 1991 vallen de laatste restjes van de oude Sovjet-Unie uit elkaar - ook Moldavië verlaat het zinkende schip met de hamer en sikkel. Het merendeel van de bevolking van Transnistrië, voornamelijk bestaand uit Russen en Oekraïners, is het daarmee oneens. Tussen wal en schip stichten zij de republiek Transnistrië. In het voorjaar van 1992 wordt er een burgeroorlog over uitgevochten. Na een paar maanden vechten is er een compromisvrede: Transnistrië mag autonoom zijn gang gaan binnen Moldavië, maar wordt niet erkend. Zolang Moldavië geen aansluiting zoekt bij Roemenië, zoals in Moskou gevreesd wordt, blijft deze status quo intact. Anno 2025 is er dus nog weinig veranderd. Transnistrië, een gebied ongeveer zo groot als Friesland, opereert autonoom. De wereldpolitiek ziet het schouderophalend aan.

In de jaren negentig zijn er in alle voormalige Sovjetstaten een paar mensen die heel snel heel rijk worden in de chaotische overgang van communisme naar kapitalisme. Het bekendste voorbeeld, zeker in voetbaltermen, is allicht Roman Abramovich, de Russische ex-eigenaar van Chelsea. In Transnistrië heb je het Sheriff-concern. Als Transnistrië een Monopoly-bord is, dan heeft Sheriff zo’n beetje alle vakjes in zijn bezit. Het bedrijf werd snel na de 'onafhankelijkheid' opgericht door Viktor Gushan en Ilya Kazmaly, twee ex-leden van de KGB, de geheime dienst van de Sovjet-Unie. Sheriff bezit onder meer alle supermarkten en tankstations in Transnistrië. Journalisten zijn er niet overdreven welkom, maar de algemene waarneming is dat er in het ‘land’ op economisch en politiek terrein eigenlijk niks belangrijks gebeurt zonder dat Sheriff ermee te maken heeft. Gushan is nog steeds de baas.

En, zoals het een beetje oligarch betaamt, richt het bedrijf ook een voetbalclub op. Sheriff Tiraspol wordt jarenlang in het klein gerund zoals Shakhtar Donetsk groot werd: talentvolle spelers halen uit derdewereldlanden. Al die spelers uit Zuid-Amerika komen niet naar Transnistrië omdat je daar nog kan zien hoe een Sovjet-samenleving eruitzag – hier staan Lenin en Marx letterlijk nog op voetstukken. Nee, het zijn de Sheriff-roebels die de voetballers verleiden. Het gaat niet om enorme bedragen, Moldavië blijft het armste land van Europa, maar in eigen land wordt de concurrentie ermee verpletterd. FC Sheriff Tiraspol wordt in 1993 opgericht, en de voetbalclub zoekt wél aansluiting bij Moldavië. Anders is er geen concurrentie, en ook geen mogelijkheid om Europa in te gaan. Tussen 2001 en 2023 verovert de club 21 van de 23 landstitels.

Europees succes laat even op zich wachten, maar in 2009, 2010, 2013 en 2017 plaatst de ploeg zich voor de poulefase van de Europa League. Nooit staat Sheriff voor schut, maar de volgende ronde bereiken lukt ook niet. Het ultieme hoogtepunt van de club volgt in 2021. Als landskampioen moet Sheriff inmiddels vier Champions League-voorrondes door, en wonder boven wonder lukt dat. Teuta, Alashkert, Rode Ster Belgrado en Dinamo Zagreb gaan allemaal voor de bijl. Ineens staat Transnistrië in de poulefase van het miljardenbal. De sensatie is compleet als Sheriff de eerste wedstrijd thuis van 'voorbeeldclub' Shakhtar Donetsk wint en dat ruimschoots overtoept met een ongekende stuntzege op bezoek bij Real Madrid: het wordt 1-2 in het Santiago Bernabéu. Daar houdt de glorietijd van de club ook wel zo'n beetje op.

Opgepakt
Wie ons meer kan vertellen over Sheriff Tiraspol en de vreemde regio waar ze in spelen, is journalist Frank Elbers. Elbers woont in Roemenië, volgt Zuidoost-Europa voor verschillende opdrachtgevers en heeft ook een voorliefde voor voetbal. Derhalve is hij regelmatig op bezoek geweest bij Sheriff, een club die ook aan bod zal komen in een boek dat hij aan het schrijven is over Oost-Europees voetbal. 'Tiraspol is een beetje mijn achtertuin', klinkt het vanuit Boekarest. 'Chisinau, de hoofdstad van Moldavië, ligt op zes uur rijden. Dan kan je met een busje naar Tiraspol. Het complex van de voetbalclub is de eerste stop in de stad. Dat is gigantisch. Gebouwd door Gushan, natuurlijk. Er staan twee stadions, en de spelers kunnen er ook verblijven. Verder is er niks te doen, dus voetbal is er ook belangrijk', lacht Elbers.

Opvallend: Sheriff veroverde dus 21 landstitels in 23 jaar tijd en werd vaak met straatlengtes voorsprong kampioen, maar grijpt nu al twee jaar naast het goud in de Moldavische competitie. Elbers heeft wel een idee hoe dat komt. 'De oorlog heeft veel veranderd. De grens met Oekraïne is dicht, waardoor alles door Chisinau moet. Daardoor wordt Transnistrië steeds afhankelijker. Daar heerst nu een recessie, en per 1 januari heeft Rusland ook de gaskraan nog dichtgedraaid. De inwoners, het zullen er zo'n 350.000 zijn, kregen 35 jaar gratis gas, waarmee ook de elektriciteit werd aangedreven. Nu moeten ze dat op de markt kopen, en daar hebben ze geen geld voor.' De gevolgen voor de voetbalclub zijn navenant. Elbers: 'Het zegt bijvoorbeeld wel veel dat ze al twee jaar een interim-trainer hebben, dat is volgens mij gewoon een bezuiniging. De huidige selectie is denk ik ook wat minder ervaren en getalenteerd dan die van een paar jaar geleden. Het gaat dus wat minder, en dat heeft ongetwijfeld te maken met de financiën van de eigenaar. Toch denk ik dat FC Utrecht er een zware dobber aan zal hebben, dit seizoen lijkt Sheriff sterker dan de afgelopen jaren.'

De supporters van FC Utrecht gaan dus naar Nisporeni, als ze überhaupt al gaan. De verplaatsing was de wens van FC Utrecht, zodra halverwege juni duidelijk werd dat de nummer vier van de Eredivisie mogelijk met Sheriff te maken zou krijgen. De delegatie uit de Domstad was huiverig voor Transnistrië, een gebied met een negatief reisadvies. Omdat het 'land' niet erkend wordt, kan Nederland er ook de veiligheid van zijn burgers niet waarborgen. De eerste Europese wedstrijd van Sheriff, tegen het Kosovaarse Prishtina, vond 'gewoon' in Tiraspol plaats, maar vrijdag werd duidelijk: FC Utrecht hoeft niet naar Transnistrië. Elbers reisde er regelmatig heen. Zijn ervaring is dat Transnistrië niet onveilig is. Althans, niet voor gewone bezoekers. 'Ja, je kan daar gewoon overnachten. Dissidenten en media moeten voorzichtig zijn, maar de repressie is niet meer zo sterk als in de Sovjet-tijden. Verder is er heel weinig veranderd in 35 jaar. Voormalige communisten trekken nog steeds aan de touwtjes. Je ziet er overal Russische vlaggen, het parlement wordt aan het zicht onttrokken door een gigantisch standbeeld van Lenin. Het is geweldig om er foto's te nemen. Alleen liever niet te veel…'

Elbers spreekt uit ervaring: hij is er ooit opgepakt. 'Ik was te veel aan het fotograferen en werd door een Russische militair in mijn nek gegrepen, in een kazerne gestopt, verhoord en gesommeerd binnen een half uur de republiek te verlaten. Dat kwam goed uit, want dat wilde ik op dat moment zelf ook bijzonder graag. Je hebt er ook geen bereik met een Nederlandse of Moldavische telefoonprovider, dus je bent helemaal afgesloten van de buitenwereld. Maar als je er gewoon als burger heengaat en wat foto's van het stadion maakt, dan heb je geen probleem.'

'Bizarre faciliteiten'
Ook als voetballer is het er goed toeven - op professioneel vlak, althans. Jeremy de Nooijer is één van de weinige landgenoten die de kleuren van Sheriff Tiraspol heeft verdedigd. De middenvelder, tegenwoordig actief voor VV GOES, speelde tussen 2017 en 2019 bijna twee jaar voor de club. 'De faciliteiten, die waren eigenlijk wel bizar. Ze hadden twee stadions, en acht trainingsvelden buiten. En ook binnen lag nog een veld, daar konden we trainen als het dan echt heel koud werd. Alle spelers hadden er ook een eigen kamer, om even een dutje te doen tussen twee trainingen door. Dat was allemaal prima geregeld, er was ook nooit gedoe met betalingen. Ik woonde zelf vijf, tien minuten rijden verderop.'

Op sportief gebied werd het een prima tijd. 'Ja, de competitie van Moldavië is niet heel bijzonder. We zijn daar wel twee keer kampioen geworden. Maar dat was ook wel gewoon wat er verwacht werd. Sheriff haalt ook spelers van buitenaf, de meeste clubs doen het met Moldavische jongens. En dat zijn niet de beste voetballers. Het leukste waren de Europese wedstrijden, we hebben toch de groepsfase van de Europa League gehaald. Daar ben ik wel trots op. In eigen land wilden we altijd voetballen, maar in Europa had onze Italiaanse trainer (Roberto Bordin, red.) altijd een heel tactisch plan.' De Nooijer speelde met zijn ploeggenoten wedstrijden tegen bijvoorbeeld Lokomotiv Moskou en FC Kopenhagen.

Ook over de mensen in Transnistrië ('heel vriendelijk') had De Nooijer geen klagen. Maar, daar kan hij niet omheen, het leven aldaar is vrij beperkt. 'Er is inderdaad niet zoveel te doen. Ik ben nog een paar keer naar Odessa geweest, daar kon je naar het strand. Maar dat was toch twee uur rijden. Na twee jaar vond ik het wel goed. Ik miste m'n familie en m'n vrienden, en de mogelijkheid om soms leuke dingen te doen. Soms eens goed uit eten gaan, naar het strand, een beetje shoppen… zulke dingen zaten er daar niet in. Dan zit ik hier beter', lacht De Nooijer vanaf zijn vakantieadres op Ibiza. Hij neemt even rust in zijn herstel van een forse knieblessure, om straks te kunnen vlammen bij VV GOES, getraind zijn vader Dennis.

Hachelijke Alkmaarse reisverhalen
De Nooijer verveelde zich een beetje in Transnistrië, maar er zijn wel degelijk avonturen te beleven. Als er FC Utrecht-supporters zijn die zich afvragen wat ze zo'n beetje hadden kunnen verwachten van een bezoekje aan Tiraspol: een handjevol AZ-supporters kan het hen vertellen. In een ijskoude winterweek in 2010 reisden precies 23 supporters de Alkmaarders achterna voor een trip die ze nooit meer zullen vergeten. We spreken twee van hen: Max en Tristan – allebei willen ze liever niet met hun achternaam online.

Max kon in die tijd alle uitwedstrijden van zijn club bezoeken, zonder thuis te hoeven overleggen. 'Klopt ja, want mijn vrouw werkt bij AZ. Dus toen ik haar ontmoette, zei ze als eerste dat ik me wel moest schikken naar de agenda van AZ. Dat vond ik niet zo erg', klinkt het aan de telefoon. 'We vlogen naar Moldavië. Daar hadden we een hotelkamer, maar die was echt alleen geschikt om de koffers in te bewaren. Als je daar varkens zou houden, dan werden ze in beslag genomen. Bij de grensovergang met Transnistrië zijn we twee uur vastgehouden. We mochten door toen iemand 'per ongeluk' vijftig euro liet vallen. Echt, wat een machtsvertoon. Maar je had wel door dat je een ander land betrad, ja. Het leek voor mij een beetje op Friesland. Maar dan met machinegeweren.'

Ook het wedstrijdbezoek was niet zorgenvrij. 'Je werd behoorlijk goed gefouilleerd. Er stond zo'n goedkope partytent, en koud dat het was. Mochten we ons daar helemaal uitkleden. Aan de overkant stond een dweilorkest, we hebben dan maar een soort polonaise gelopen om het weer een beetje warm te krijgen. En overal om ons heen stond politie, ik denk wel tien agenten per persoon. De omgeving zag er niet uit. Van die oude Russische flats, dichtgetimmerd. Niemand die lacht, en overal politie. Echt, ik ben niet bang aangelegd, maar hier zou ik niet naar teruggaan. Als je zo'n trip hebt gemaakt, ben je blij dat je in Nederland woont. Vergeten zal ik het nooit meer', lacht Max.

Het avontuur van Tristan is zo mogelijk nog doller: hij ging met een paar vrienden per trein die kant op. Zijn relaas klinkt als een avonturenroman uit sovjetdagen. 'De zondag voor de wedstrijd zijn we vertrokken, met reistassen, koelboxen vol bier en een tostiapparaat. We hadden overstappen in Praag en Krakau, tijd zat om die steden ook even te bekijken. Alleen twee mensen uit ons gezelschap – een stel - bleven in Krakau in de trein zitten omdat ze het te koud vonden. Helaas reed die trein snel door naar een rangeerterrein, waar de verwarming werd uitgezet…'

Andere herinneringen aan de heenreis? 'Nou, aan de Pools-Oekraïense grens werd de trein midden in de nacht stilgezet en opgetild. Het spoor heeft in Oekraïne een andere breedte dan in Polen, dus het onderstel moest worden vervangen. Dat duurde drie uur, en in die tijd mocht je niet naar het toilet.' Da's lastig voor een groep dranklustige voetbalvrienden op reis. 'Maar goed, we hadden nog wat Oekraïens geld over van een eerder bezoekje aan Kyiv. Als je daarmee schoof, waren ze zo aardig om je even uit de trein te tillen zodat je erachter je behoefte kon doen', lacht Tristan.

'Woensdagochtend waren we wel klaar met die trein. We vonden in het Oekraïense Kotovsk, in de middle of nowhere, gelukkig twee taxichauffeurs die ons naar Chisinau wilden brengen. Daarvoor moesten we een eerste keer door Transnistrië. Kwamen we langs zo'n controlepost uit een Bond-film: prikkeldraad, slagbomen, een grenshokje en soldaten met lange jassen, bontmutsen en geweren. De taxichauffeur vroeg om onze paspoorten en wat geld. We hadden gelukkig dus nog wat Oekraïnse hryvnia over. In het grenspostgebouw kregen we wodka aangeboden, terwijl ze onze kofferbakken controleerden. Alle zes kregen we een tijdelijk 'visum', een los papiertje met onze namen in het Cyrillisch.'

Tristan nam een klein risico: 'Bij de volgende grensovergang heb ik heel sneaky een foto gemaakt. Eén van mijn vrienden leek dit ook een goed idee, ware het niet dat meneer was vergeten zijn flits uit te zetten. Toen een aantal bewapende soldaten met bontmutsen richting onze taxi's liepen, zag ik mezelf al enkele jaren opgesloten worden in een Transistrische goelag. Gelukkig liep het met een sisser af. Uiteindelijk bereikten we Chisinau. De stad ziet eruit zoals die klinkt. Grauw, vervallen, hier en daar een Sovjet-bouwwerk. Geen stad waar je je vrouw mee naartoe neemt op een romantische stedentrip', aldus Tristan met enig gevoel voor understatement.

'Op de wedstrijddag was er vanuit ons hotel een busje geregeld naar Tiraspol. Deze rit duurde opnieuw enkele uren, omdat we weer de grens moesten passeren. Het was begin december, dus ijskoud en spekglad. Bij de overgang moesten we even wachten op de spelersbus van AZ, daar moesten we achteraan rijden. Van het uitvak kan ik me nog herinneren dat er alleen koffie en thee was, wat geen ramp was gezien de inmiddels Siberische temperaturen. Met een 1-1 eindstand op zak reden we na afloop terug naar Chisinau. De terugweg verliep via Boekarest, en na een week onderweg kwamen we die zondag eindelijk weer in Alkmaar. Een hoop ervaringen rijker.'

Zo spannend zal het voor de afvaardiging van FC Utrecht niet worden in Moldavië. De heenwedstrijd is verplaatst naar Nisporeni (Elbers: 'Een gat van niks, maar wel een redelijk nieuw stadion') op ruim een uur reizen van Chisinau. Het stadion in de hoofdstad is op de wedstrijdavond al vergeven. Geen Transnistrische toestanden met verering van oude communistische helden. Geen omkoopbare grenswachters, en ook geen overijverige dienders die pakweg David Min bij de lurven kunnen grijpen als de aanvaller onderweg een fotootje te veel schiet. De reisromanticus zal er stiekem van balen: hoe vaak kom je nu in een land dat helemaal niet bestaat? Het woord is aan Ron Jans en zijn spelers: die moeten er nu op een andere manier voor zorgen dat het bezoek aan Moldavië onvergetelijk wordt.


©2025 VI Pro

Geschreven door Pieter op 21-07-2025 21:29
vi pro over sheriff

Dit kan FC Utrecht verwachten van FC Sheriff
19.00 uur,
Vandaag
Praat mee
Opslaan
Door Sam Planting Sam Planting
analyse
Het Europese avontuur van FC Utrecht start tegen FC Sheriff. De club uit de afvallige Moldavische regio Transnistrië voldoet aan het klassieke beeld van een vreemdelingenlegioen - iets wat de speelstijl ook duidelijk beïnvloedt. Analyse van een pragmatische opponent, die vooral veel fysieke duels wil aangaan.

In Nisporeni, op ruim 150 kilometer afstand van Tiraspol, zal Utrecht komende donderdag in actie komen. Dit vanwege het negatieve reisadvies van het Ministerie van Buitenlandse Zaken voor de oorspronkelijke thuishaven van FC Sheriff. Hier treft het een elftal met hoogstwaarschijnlijk geen enkele Moldaviër op het veld. Alleen de twee reservekeepers en twee jeugdspelers in de voorhoede bezitten namelijk die nationaliteit.


In plaats daarvan valt Sheriff met recht een vreemdelingenlegioen te noemen. De verwachte basiself telt twee Brazilianen, twee Malinezen, een Bulgaar, een Ghanees, een Nigeriaan, een Guineeër, een Burkinees, een Mauretaniër en een Albanees. Met daarbij ook nog eens de kanttekening dat vijf van die elf spelers pas in de voorbije maand zijn aangesloten bij Sheriff.

Gezien dit flinke gebrek aan onderlinge gewenning, opteert de Utrecht-opponent dan ook aan beide kanten van de bal voor een pragmatische aanpak.

Aanvallen
Hoewel Sheriff tot dusver in de vijf Moldavische competitieduels en het Europa League-tweeluik tegen het Kosovaarse FC Prishtina nog niet tegen al te geweldige tegenstand heeft gevoetbald in 2025/26, is nu al zichtbaar dat deze ploeg zeker niet vies is van de lange bal.

De twee controlerende middenvelders starten het balbezit doorgaans in een lage positie om een korte spelopbouw mogelijk te maken. Maar nieuwe doelman Ivan Dyulgerov opteert vaak bij het eerste teken van druk al voor een lange haal naar voren.


Wanneer Sheriff eenmaal de Utrechtse zestien bereikt, moet de ploeg van Ron Jans zich vooral om twee spelers druk maken. Diepste spits Amarildo Gjoni heeft namelijk een aardige wisselwerking met zijn beweeglijke nummer 10, Cyrille Bayala.

Vanuit de rug van de Albaanse spits is aanvoerder Bayala op allerlei manieren nuttig met zijn slimme loopacties en explosieve sprints. Of het nu is bij het vrijkomen in de zone achter diepe man Gjoni, juist ruimte trekken zodat zijn spits geïsoleerd een kopduel aan kan gaan of op het laatste moment vrijkomen voor een achterwaartse kaats. De connectie tussen Gjoni en Bayala lijkt Sheriffs voornaamste route naar goals uit open spel tegen Utrecht.




Vooral het blok dat de centrale verdedigers en centrale middenvelders vormen bij Utrecht zal in dit tweeluik dus defensief getest worden. Want lukt het dit viertal om het loopwerk van aanvoerder Bayala op te vangen, dan ben je al een heel eind tegen deze opponent.

Omschakeling van aanvallen naar verdedigen
Een gunstig vooruitzicht voor de Utrechtse omschakelmomenten is dat Sheriff aanvallend risico neemt met zijn backs. Om tot de gewenste voorzetten te komen, schuiven beide vleugelverdedigers opvallend vaak op naar voren. Een inzakkende controleur moet op dat moment voor de restverdediging zorgen, door als derde man achterin te blijven.


Sheriff neemt dus enig risico op de flanken in de defensieve omschakeling. Vandaar dat Yoann Cathline weleens een sleutelrol kan spelen in dit tweeluik. Aangezien vleugelmaatje Miguel Rodríguez niet op tijd hersteld zal zijn voor het treffen met de ploeg uit Transnistrië, is de dribbelgrage Fransman de voornaamste explosieveling aan Utrechtse zijde die gebruik kan maken van de riskante flankenaanpak van Sheriff.

Verdedigen
Zoals je van een ploeg met allerlei nieuwelingen en spelers uit allerlei verschillende taalgebieden mag verwachten, opteert Sheriff bij het verdedigen voor een tamelijk voorzichtige aanpak.

Beide vleugelaanvallers zakken bij het meeverdedigen niet alleen relatief diep in, maar doen dat ook in compacte posities. Hun eerste taak is het wegnemen van passlijnen door de halfruimtes. Pas daarna mogen zij zich bekommeren op het uitstappen op de buitenste opbouwers van de opponent.


Op de defensieve rechterflank neemt Sheriff nog het meeste risico. De rechtsbuiten loopt doorgaans door op de vrije opbouwer van de opponent, waardoor het dan aan de rechtsback van Sheriff is om uit te stappen op de linksback van de tegenstander.


Het is dan ook interessant om te zien of Utrecht het experiment uit de voorbereiding doortrekt tegen Sheriff. De voorbije weken liet Jans namelijk linksback Souffian El Karouani en diens beoogde opvolger Derry Murkin vaak aan de binnenkant meedraaien. Tegen de uitstappende Sheriff-back loont het wellicht meer om de Utrechtse back wijd te houden, om de af te leggen afstand voor die opponent te vergroten.

Bekijk ook:
Drie dingen die opvallen in de voorbereiding van FC Utrecht
Drie dingen die opvallen in de voorbereiding van FC Utrecht
Maar op de Moldavische helft is het voor Utrecht dan weer geen gek idee om met een inverted back een extra mannetje in de as te posteren. Door het inzakken van beide vleugelaanvallers verzwaart Sheriff namelijk defensief de flanken, bij langdurig balbezit van opponenten die (net als Utrecht) met drie man achterin opbouwen.


Cruciaal in dit tweeluik is de stijl waarin de wedstrijden worden afgewerkt. Sheriff zal hopen op zo fysiek mogelijke onderonsjes. Wedstrijden die ogen als een aaneenschakeling van fysieke, persoonlijke duels. Hoe verfijnder het spelbeeld, hoe groter de kansen voor Utrecht. Want op technisch vlak is de ploeg van Jans (ruim) in het voordeel.

Omschakeling van verdedigen naar aanvallen
Waar hij bij langlopender balbezit veelal in een ondersteunende rol van '10' Bayala speelt, is spits Amarilde Gjoni op omschakelmomenten de grote gangmaker. Zijn vroege dieptesprints bepalen in welke zone Sheriff al counterend probeert toe te slaan, via de drie rappe aanvallers rondom hem.

Standaardsituaties
Utrecht is hier gewaarschuwd. Sheriff is een sterke ploeg uit dode spelmomenten. Enerzijds is dit te danken aan de vele lengte en kopkracht in de ploeg. Anderzijds komt deze effectiviteit voort uit een bijzonder agressieve aanpak.

Kijk maar eens naar de aanvallende veldbezetting bij onderstaande corner. Welgeteld één veldspeler blijft achterin, en dat bij een hoekschop in de minuut tien, bij een 0-0 tussenstand. Verder heeft elke Sheriff-speler een taak in het aanvalsplan bij corners. Dit plan bestaat doorgaans uit één speler die het zicht / uitkomen van de keeper moet blokkeren, twee spelers op rand zestien voor een eventueel afvallende bal en liefst vijf (!) koppers die voor de indraaiende bal mogen gaan.


Voor Utrecht is het tegen de opponent uit Transnistrië dus vooral de taak om níét mee te gaan in het fysieke, harde strijdvoetbal dat Sheriff wil gaan spelen. Want in zulke vechtwedstrijden heeft deze opponent de middelen (counters, corners) om tegen de verhoudingen in plots een doelpunt te maken. Weet Utrecht zo'n soort wedstrijd te vermijden, dan maakt het goede kans op de volgende ronde.

Geschreven door keano op 21-07-2025 15:08
liefhebber

karpervissen is een dure hobby hoor die spullen zijn knap duur allemaal
vaak gaan deze vissers ook op vakantie naar frankrijk daar zijn speciaale kapervijvers blijven dan vaak 14 dagen daar vissen

Geschreven door Liefhebber op 21-07-2025 13:30
Bedankt. Ik was echt benieuwd.

Geschreven door keano op 21-07-2025 13:06
liefhebber

dat klopt dat is een karpervisser die doen meestal 4 dagen van te voren goed voorvoeren om dan enkele dagen op die plekken te gaan vissen
en die pieper klopt ook als ze beethebben en de vis zwemt weg met het aas gaat meteen die pieper af dan ben je wel even bezig om die karper er uit te halen de meeste blijven een heel weekend zitten op die plek

Geschreven door Liefhebber op 21-07-2025 12:13
Keano kan jij mij vertellen wat er zo leuk is aan vissen en vooral ‘s nachts. Bij de Haarrijnse plas zit dagen achtereen iemand met een bedrijfswagen ( weinig werk denk ik) te vissen. Ik heb begrepen dat er ‘s nachts een belletje gaat als hij beet heeft maar wat heeft dat met vissen te maken. Ik snap de rust van het aan de waterkant zitten maar wat is de lol van het vangen van een vis als er een belletje gaat rinkelen. Zomaar uit pure interesse en fijn dat je daar zo van kan genieten maar het intrigeert mij gewoon. Fijne dag en hopelijk een goede vangst.

Geschreven door Kevin op 20-07-2025 20:02
Drie dingen die opvallen in de voorbereiding van FC Utrecht

19.00 uur,
Vandaag
Praat mee
Opslaan

Door Stan Spoel Stan Spoel
ANALYSE
Na een uitstekend seizoen is het aan Ron Jans om FC Utrecht klaar te stomen voor een nieuw seizoen met (hopelijk) Europees voetbal. Nu de eerste belangrijke wedstrijden tegen FC Sheriff Tiraspol al snel op het programma staan, is het tijd om te kijken naar de contouren van het nieuwe Utrecht. Drie (tactische) dingen die opvallen tijdens de voorbereiding van de Domstedelingen.
1. AVONTUURLIJKE ROL LINKSBACK

Derry John Murkin was een van de eerste transfers die Utrecht deed voor het nieuwe seizoen, nu verwacht wordt dat Souffian El Karouani een stap gaat maken. De linksback - die we in Nederland nog kennen van zijn tijd bij FC Volendam - kwam over van Schalke en maakt direct een goede indruk. Jans geeft Murkin tegen Kaizer Chiefs namelijk een interessante rol op het veld.
'De backs zijn tegenwoordig tactisch de moeilijkste en meest uitdagende posities op het veld', zei Jans toen hij gevraagd werd naar zijn nieuwste aankoop.
Met die woorden duidt Jans een ontwikkeling in het mondiale voetbal op de backposities. Backs zijn niet meer alleen verdedigers voor buitenspelers, die tijd ligt al ver achter ons. Tegenwoordig zijn de vleugelverdedigers op veel verschillende plekken op het veld te vinden.
Sterker nog: geen positie in het veld kent zoveel verschillende rollen als de back in het huidige topvoetbal.
Sommige vleugelverdedigers leken meer op buitenspelers en spelen hoofdzakelijk langs de zijlijn op en neer. Daarnaast zijn een tijd geleden inverted fullbacks populair geworden; een back die op het middenveld als extra controleur speelt. In andere gevallen speelt een back juist als extra centrale verdediger om daar bij te springen.
De rol die Murkin tegen Kaizer Chiefs vertolkt, zien we tegenwoordig ook vaker. Zo hebben we afgelopen seizoen vaak gezien dat Achraf Hakimi in deze positie kwam. Een kleine maand geleden zei Jans al tegen VI dat hij veel heeft gekeken naar de rechtsachter van Paris Saint-Germain: 'Nog los van de meters die hij aflegt, kijk naar hoeveel goals hij maakt. Hij is sensationeel.'
Die rol lijkt in balbezit meer op die van een aanvallende middenvelder dan die van een traditionele back.



De linksachter creëert met die positionering een vierkant op het middenveld, waardoor Utrecht daar een speler meer heeft dan de tegenstander.

Tegen Cercle Brugge en Charleroi speelt de - wellicht vertrekkende - El Karouani als linksback. Opvallend is dat hij in beide wedstrijden een andere rol vertolkt.
Tegen Cercle Brugge is de talentvolle back vaak - net als Murkin - aan de binnenkant als extra aanvallende middenvelder te vinden.

In het duel tegen Charleroi, zien we hem juist weer voornamelijk aan de zijkant spelen.

Wat Jans dus precies van plan is met zijn backs, is nog niet helemaal duidelijk. Maar het lijkt aannemelijk dat de trainer van Utrecht vooral zijn linksback een opvallende rol gaat geven binnen het elftal. Voor de rechtsback is namelijk een totaal andere positie bedacht.
2. OPBOUWEN MET DRIE

Doordat de linksback iedere keer al vroeg vertrokken is in de opbouw, komt Utrecht daar normaliter een speler tekort om succesvol naar voren te spelen. Daarom helpt Siebe Horemans zijn twee centrale verdedigers in de opbouw.


Door zijn centralere positie opent hij ook direct een passlijn naar de rechtsbuiten.

Tegen Cercle Brugge zet de linksbuiten van de Belgen druk op Horemans waardoor Yoann Cathline een aantal keer direct in de een-tegen-een gezet wordt met zijn back.
Daarnaast helpt de positionering van Horemans bij het stoppen van counters en blijft de restverdediging op orde.
3. VOLLE BAK DRUK VOORUIT

Jans staat al bekend als een trainer die graag druk vooruit zet, maar in de voorbereiding oogt Utrecht erg scherp in de pressie. Daarnaast neemt de ploeg uit de Domstad een hoop risico in het druk zetten.
Utrecht start vanuit een vaste formatie in het druk zetten. Dani de Wit voegt zich naast de spits en maakt daarmee een 4-4-2-formatie.


Zij zijn de eerste aanjagers van de ploeg van Jans. Daarnaast moet hun onderlinge communicatie goed zijn. Stapt de een door, dan moet de ander terugplooien naar de controleur van de tegenstander.

Dit principe zorgt ervoor dat tegenstanders weinig ruimte rondom de bal hebben en snel tot een lange bal gedwongen worden.
Indien de opponent toch onder de eerste druk uitspeelt, neemt Utrecht veel risico om de bal alsnog terug te winnen. Zelfs centrale verdedigers hebben toestemming om tot diep op de helft van de tegenstander mee te lopen met hun man.

Mike Eerdhuijzen volgt in bovenstaand voorbeeld de uitzakkende spits tot ver op de vijandelijke helft. Hoewel dat de andere verdedigers van Utrecht in grote ruimtes achterlaat, is Jans bereid om dat risico te nemen. Indien Utrecht succesvol druk kan ontwikkelen op deze manier, zullen tegenstanders weinig ruimte krijgen om op adem te komen tegen de Domstedelingen.

Geschreven door 030Joekie op 20-07-2025 19:14
Iemand die onderstaand artikel zal willen plaatsen?

https://www.vi.nl/pro/analyse/drie-dingen-die-opvallen-in-de-voorbereiding-van-fc-utrecht

Geschreven door Vakkie G op 20-07-2025 15:42
Voor ‘goeie gast’ Derry John Murkin was de overstap naar FC Utrecht niet ingewikkeld: ‘Een makkelijke keuze’

OEFENCAMPAGNE
FC Utrecht sloot zaterdag de voorbereiding af met een 2-1 oefennederlaag bij RKC Waalwijk. ‘Goeie gast’ Derry John Murkin speelde de hele wedstrijd. Een voorbode voor een basisplaats bij de start van de Europese campagne tegen Sheriff Tiraspol? ,,Ik ben benieuwd wie er gaat spelen.”

Edward Doelman 20-07-25, 13:37

Twee gesprekken met technisch directeur Jordy Zuidam en eentje met coach Ron Jans. Toen wist Derry John Murkin, geboren in het Engelse Colchester en opgegroeid op de Noord-Hollandse kleigronden, genoeg. Hij moest zijn contract bij Schalke 04 niet verlengen, maar tekenen bij FC Utrecht. „Voor mij was het een makkelijke keuze. Het plan van FC Utrecht spreekt mij aan”, legt Murkin uit.

Bovendien vermoedt de linksback dat het voor zijn carrière een betere stap is. ,,Ik denk dat het in Nederland meer voetbal is en in de Tweede Bundesliga meer lopen. En als je in Europa kan spelen, in elk geval de voorrondes, dan is dat voor iedere voetballer een droom.”

Hamvraag
Murkin doet zijn verhaal na de 2-1 nederlaag bij eerstedivisionist RKC Waalwijk. Het optreden van Utrecht was verre van flitsend, maar voor Murkin waardevol. Hij maakte in de hitte de hele wedstrijd vol, belangrijk met het oog op de eerste confrontatie met Sheriff Tiraspol, komende donderdag in het voorportaal van de Europa League. Of Murkin een basisplaats krijgt, is de hamvraag. Concurrent Souffian El Karouani, die na een prima seizoen aast op een zomerse transfer, is er ‘gewoon’ nog . „Ik ben benieuwd wie gaat spelen”, reageert Murkin. „Maar of ik nou negentig minuten of negentig seconden speel, ik ga alles geven. Zo lang we die Europa League maar halen...”

Het zijn teksten waar Ron Jans ongetwijfeld vrolijk van wordt. De coach steekt niet onder stoelen of banken dat hij graag met ‘goeie gasten’ werkt. Maar wat verstaat hij daar onder? ,,Je hebt als speler een goed zelfbeeld nodig, dat je weet wat je kunt en waar je verbeterpunten liggen”, aldus Jans, die verder waarde hecht aan het opzij zetten van ego’s. Spelers moeten niet in de war raken van een reserverol of andere tegenvallers. ,,Een goeie gast ben je in mijn ogen als je weet dat je onderdeel bent van een team, dat je wil samenwerken, dat je in en buiten het veld voor elkaar bestaat, dat je elkaar altijd wilt helpen.” Daar wordt nadrukkelijk op geselecteerd. ,,Dat vind ik, naast het feit dat je goed moet kunnen voetballen, een heel belangrijk onderdeel van de scouting.”

Vrolijk
Murkins entree bij FC Utrecht kan Jans zeker bekoren. Bovendien vermoedt de coach dat de linksback ‘ook wel grappig’ is. ,,Dat zeg ik op basis van de dingen die hij zegt, de manier waarop hij in het leven staat. Derry is vrolijk, houdt van een dolletje, vindt het ook leuk als hij zelf wordt uitgedaagd.” Daar gaat Jans zelf in elk geval goed op. ,,Je mag best plezier met elkaar maken.”

,,Je moet een beetje lol hebben, toch?”, stelt Murkin als hij met de woorden van Jans geconfronteerd wordt. ,,Ik denk dat iedereen graag een grapje maakt.” Toch kijkt hij ook weleens de kat uit de boom. ,,Soms ben ik introvert, dat je denkt: ik heb niet zoveel te zeggen. Maar als het gesprek eenmaal loopt of er is een onderwerp waar ik geïnteresseerd in ben, dan gaat het altijd wat sneller.”

Ontdekken
,,In de eerste vier weken heeft Derry zich misschien nog een beetje ingehouden. Ik moet het nog helemaal ontdekken”, zegt Jans. Maar Murkins gedrag binnen en buiten de lijnen maakt de coach sowieso nieuwsgierig naar meer van deze ‘goeie gast’. ,,Ik denk dat hij heel goed bij ons past.”

Blessure Ohio lijkt mee te vallen
Noah Ohio viel zaterdag in de met 2-1 verloren oefenpot bij RKC Waalwijk na 18 minuten geblesseerd uit. De spits kreeg een schop tegen zijn bil en daar was coach Ron Jans allesbehalve blij mee. „Het lijkt op een bloeduitstorting, dus we hebben goede hoop dat dat richting donderdag wel goedkomt.” Dan treft FC Utrecht in Moldavië Sheriff Tiraspol voor de start van de Europese campagne. Het vroege uitvallen van Ohio was in dat opzicht een fikse streep door de rekening. „Het is hartstikke balen, want Noah moest gewoon minuten maken en ritme opdoen.”

https://www.ad.nl/regiosport-utrecht/voor-goeie-gast-derry-john-murkin-was-de-overstap-naar-fc-utrecht-niet-ingewikkeld-een-makkelijke-keuze~a571a4a5/

Geschreven door U4ever op 19-07-2025 12:46
RTV Utrecht: Het verhaal achter de eerste Europese tegenstander van FC Utrecht
https://www.youtube.com/watch?v=KF8HEgpcWbw

Geschreven door Vakkie G op 19-07-2025 09:39
Zes dagen voor Europees uitduel gaat ‘te lief’ FC Utrecht onderuit: ‘Fysiek en mentaal leerzaam’

VOORBEREIDING
FC Utrecht is vrijdag tegen Charleroi tegen een onnodige oefennederlaag opgelopen. De fysieke sterke Belgen profiteerden van slordigheden. „Dit was een nuttige wedstrijd.”

Marco Gerling 19-07-25, 08:00

Te lief. Met meerdere keren onnodig balverlies en ook meermaals halfslachtig ingrijpen. Gevolg: een stugge tegenstander die langzaam maar zeker meer grip krijgt op het spel en zelfs nog weet te winnen.

Nuttige les
De vierde oefenwedstrijd van FC Utrecht, vrijdag op de Veluwe, was onbedoeld misschien wel een heel nuttige les. Vooral gelet op de uitwedstrijd die volgende week in Europa wacht tegen een vergelijkbare stugge en fysieke tegenstander: Sheriff Tiraspol.

„Vandaag zijn heel veel dingen gebeurd op het veld die we volgende week ook gaan meemaken’’, zegt trainer Ron Jans. „Duelleren, tweede ballen.’’ Hij heeft genoeg verbeterpunten gezien die volgende week echt anders moeten, wil zijn team in het Europese uitduel een resultaat halen.

Bal verliezen
„Charleroi zat duidelijk meer in de resultaatmodus dan wij. Wij brengen hen in de wedstrijd, door zelf de bal te verliezen. Daarom was het nuttig en leerzaam voor ons. Zowel fysiek als mentaal.’’

Hoe Jans verklaart dat zijn team een sterke eerste helft laat zien waarin het nauwelijks iets weggeeft, gevolgd door een veel minder tweede helft? Deels door vermoeidheid, met voor veel jongens voor het eerst deze voorbereiding een hele wedstrijd.
Maar ook: „We zijn op momenten te veel bezig met hoe wij willen voetballen, hoe we het willen oplossen.’’ Terwijl op sommige momenten juist felheid en duelkracht gevraagd worden. „Te lief, ja. En zo moet je Europa dus niet ingaan. Balverlies deed de wedstrijd kantelen.’’

Miguel Rodríguez
Dat moet donderdag voorkomen zien te worden. Zeker is dat de geblesseerde Miguel Rodríguez het eerste Europese duel niet gaat halen. En ook voor Yoann Cathline komt een hele wedstrijd waarschijnlijk nog te vroeg, net zoals vermoedelijk een basisplek.

Daar staat tegenover dat Jans blij is met die andere vleugelspeler: Blake. „Adrian is een positieve factor, ook vandaag weer.’’ En ook Jensen had vrijdag weer een basisplaats dankzij de goede voorbereiding die hij draait.

Vertrouwde gezichten
En Souffian El Karouani stond er eveneens weer, als linksachter. Dat leverde achterin de eerste helft zekerheid en een vertrouwd beeld op. Zoals vorig seizoen, met keeper Barkas en daarvoor naast El Karouani, Viergever, Van der Hoorn en Horemans.

Van der Hoorn was een van de mannen die de volle 90 minuten speelden. „Het voelde vertrouwd achterin. Het was een zwaar veld, misschien wel net zoals in Moldavië volgende week. De goals ontstaan in omschakelmomenten, dan heb je geen controle meer als verdediger. Je wordt geslacht in de counter, door fysiek sterke jongens. Daar moet je vooral de tweede helft beter en slimmer mee omgaan.’’

Tegengoal na balverlies
Dat slimmer zijn geldt onder anderen voor een van de revelaties van de voorbereiding: Gjivay Zechiël. De huurling van Feyenoord schoof na goed doorkomen van Victor Jensen op rechts de bal naast de keeper in de hoek. Dat betekende na 38 minuten de 1-0 voorsprong en direct ook de ruststand. Maar in de tweede helft was Zechiël ook de man die met balverlies een tegengoal inluidde.

De tweede helft begon Utrecht met dezelfde spelers, maar het spelbeeld was geheel anders. Charleroi kwam meer in het spel en zag al snel een bal op de lat belanden. De fysiek sterke Belgen drukten door en scoorden uit een counter de 1-1 en met een bekeken schot zelfs de 2-1.

Stappen gezet
Utrecht zette daar weinig tegenover in het tweede bedrijf. Zelfs niet na het inbrengen van de verse krachten De Wit ‘op 10’, Ohio in de spits en Jonathans op rechts. Die laatste hielp nog wel een grote kans om zeep. Van der Hoorn: „Vooral de eerste helft hebben we goede dingen laten zien, daar moeten we op voortborduren. We zijn er nog niet, maar maken stappen.’’

Zaterdag speelt FC Utrecht ook nog een besloten oefenwedstrijd tegen RKC. Daar krijgen met name spelers minuten die vrijdag niet meespeelden. Zoals de van een blessure terugkerende Cathline. Een paar dagen later trapt FC Utrecht om 20.00 uur af in Moldavië. Niet in het stadion van Sheriff Tiraspol in Transnistrië, maar in het Moldavische Nisporeni, vanwege het negatieve reisadvies dat voor Tiraspol geldt.

https://www.ad.nl/regiosport-utrecht/zes-dagen-voor-europees-uitduel-gaat-te-lief-fc-utrecht-onderuit-fysiek-en-mentaal-leerzaam~aaf116d2/

Geschreven door BompaFCU op 17-07-2025 11:20
Sheriff Tiraspol wordt ‘zeker geen makkie’: dit is wat FC Utrecht kan verwachten in Transnistrië

Als FC Prishtina niet voor een daverende verrassing zorgt, is Sheriff Tiraspol na vanavond officieel de eerste tegenstander van FC Utrecht in Europa. Een opmerkelijke club, in een omstreden streek. Een club ook die zelfs Real Madrid deed buigen.

Marco Gerling 17-07-25, 08:00

Een afgetekende 4-0 overwinning met een glansrol voor rechtsbuiten Cyrille Bayala (29). Dat vat de eerste Europese wedstrijd van Sheriff Tiraspol wel samen. De aanvoerder uit Burkina Faso die terugkeerde bij de club na avonturen bij Franse ploegen, besliste zo het tweeluik eigenlijk al wel.

Jaar niet verloren
Het is al even geleden dat het team van trainer Victor Mihailov nog een nederlaag leed. De laatste keer dat Sheriff Tiraspol een wedstrijd verloor? Dat was in Europa, half augustus vorig jaar. Na eerder al uitgeschakeld te zijn in de kwalificatie voor de Europa League, ging ook de kwalificatie voor de Conference League de mist in: Olimpija Ljubljana was te sterk.

Maar sindsdien heeft de club uit Transnistrië geen enkele wedstrijd meer verloren. De club die 21 keer kampioen werd maar de laatste twee seizoenen niet, won dit seizoen alle competitiewedstrijden (vier) tot nu en leed ook vorig seizoen geen enkele nederlaag.

Milsami Orhei
Toch moest het de titel aan concurrent Milsami Orhei laten. Dat team werd slechts vijfde in de eerste competitiefase (14 wedstrijden) maar de tweede fase (10 wedstrijden) won het, mede doordat Sheriff tot vijf keer toe ‘slechts’ gelijkspeelde.

Hoewel het afgelopen seizoenen wat minder gaat met de club en het laatste kampioenschap dateert van drie seizoenen geleden, heeft Sheriff afgelopen jaren van zich doen spreken. Vooral in de Champions League. Op 28 september 2021 won de ploeg nota bene in het Santiago Bernabéu met 1-2 van Real Madrid.

Mijlpaal Madrid
Die overwinning mag gerust een mijlpaal in de geschiedenis van de club heten. Want de club die lokaal wordt gezien als een ambassadeur voor Transnistrië (afgescheiden maar niet internationaal erkend, Russisch georiënteerd) zorgt voor internationale zichtbaarheid in een gebied dat diplomatiek geïsoleerd is.

En winst op Real Madrid levert nu eenmaal aandacht op. Dan vallen de vlaggen van Transnistrië en de Sovjet- en Russische symbolen net iets meer op. De winst op de ‘Koninklijke’ zag de regio dan ook vooral als bevestiging van de legitimiteit van Transnistrië, dat zich in 1990 eenzijdig heeft afgescheiden van Moldavië maar internationaal niet erkend wordt als staat.

Op 23 juni 2022 besloot de UEFA dat vanwege de oorlog tussen Rusland en Oekraïne voetballen in het gebied tegen de Oekraïne aan te gevaarlijk was. Maar op 28 juni 2023 werd dat besluit weer teruggedraaid.

Bergafwaarts
Sinds de winst op Real Madrid is het vooral bergafwaarts gegaan: de club strandde in de groepsfase en verloor najaar 2023 van AS Roma in de Europa League. Vorig seizoen strandde de club zowel in de voorronde van de Europa League (tegen het Zweedse Elfsborg) als in de voorronde van de Conference League (tegen het Sloveense Olimpija Ljubljana).

Bij die Europese duels was Ilounga Pata present, oud-speler van onder meer Top Oss. Hij is inmiddels vertrokken bij de club maar kent het team. „Ze hebben heel veel Afrikaanse jongens en ook Brazilianen. Sterke en technische spelers, die je vooral fysiek niet moet onderschatten.” Meer dan driekwart van de selectie bestaat uit buitenlandse spelers.

Zoals ook de man om in de gaten te houden dus: Bayala. „Hij speelt vaak op de vleugel of in een vrije rol, in hem is veel vertrouwen. En ook Papa Ndiaga Yade is een grote sterkte jongen. Ja, Sheriff is beter geworden sinds ik ben vertrokken. Ik vind dat er nu echt een team staat. Ik schat Utrecht voetballend beter in maar het is zeker geen makkie.”

Het is niet de eerste keer dat Sheriff een Nederlandse club treft. In het seizoen 2010/2011 was in de Europa League AZ de tegenstander, met destijds onder meer huidig Utrecht-aanvoerder Nick Viergever. Thuis won AZ met 2-1, uit bleef het 1-1. En ook FC Twente speelde al eens in Tiraspol: in de eerste ronde van de Europa League werd in oktober 2009 een 2-0 nederlaag geleden, terwijl een maand later thuis met 2-1 werd gewonnen, door de latere kampioen van Nederland.

Thuiswedstrijden speelt de club in het geelzwart en in de Sheriff Arena is plek voor 12.746 toeschouwers. FC Utrecht weet wat het te doen staat, over precies een week, naar verwachting onder zonnige omstandigheden en een graad of 30.


©2025 AD Premium

Geschreven door CH op 16-07-2025 20:09
Soap rond Vitesse.

Die vd Kuit wil de huur, en daarmee het inkomen van het stadion, gewoon niet verlagen. Dus de boel laten klappen met andere partijen, en dan zelf de club overnemen om de huur te kunnen blijven vangen.

30 mei
'Van de Kuit lijkt zeer bewust op een faillissement van onze mooie club aan te sturen,' laat Schouten Quote desgevraagd weten. 'Er is echt geen millimeter beweging in te krijgen…'

'Dat Nedstede zich aan het huurcontract wil houden, dat kan Schouten Van de Kuit niet verwijten, stelt hij. 'Wél dat alle toezeggingen (niet alleen aan mij rechtstreeks, maar ook via diverse media zoals Telegraaf, Omroep Gelderland, NOS en bij jullie) omtrent huurverlaging ná grondige sanering en vervanging management/RvC opeens niet meer worden nagekomen.'

https://www.quotenet.nl/sport/a60949148/maasbert-schouten-trekt-definitief-stekker-uit-reddingsplan-vitesse/

16 juli
Stadioneigenaar Nedstede van Michael van de Kuit heeft een reddingsplan opgesteld voor Vitesse. De ondernemer hoopt het definitieve verlies van de proflicentie door de Gelderse club te voorkomen, meldt De Telegraaf.

https://www.voetbalprimeur.nl/nieuws/1312415/reddingsplan-stadioneigenaar-van-de-kuit-voor-vitesse.html

Die vent speelt een vies spelletje om zijn eigen inkomsten veilig te stellen. Mogen toch heel blij zijn Seumeren te hebben!

Geschreven door BompaFCU op 13-07-2025 12:06
Zon, bier en handtekeningen op de open dag van FC Utrecht: ‘Deze dag is voor ons voorpret’

Dat FC Utrecht door de uitstekende prestaties rap aan populariteit wint, werd klip en klaar tijdens de open dag. De fanatieke supporters van de Bunnikside dronken een pilsje in de zon, vele kinderen gingen op handtekeningenjacht. ,,Papa, kunnen we niet nog een seizoenkaart kopen?”

Edward Doelman 12-07-25, 19:15

Sam Jansen had geen zin om te wachten. Het nieuwe uitshirt dat tijdens de open dag was aangeschaft, moest meteen aan. ,,En als je wat wil weten over de nieuwe spelers, moet je ook bij hem zijn”, wijst vader Marcel Jansen naar zijn zoon. ,,Hij volgt alles over de club.” De twee hopen in de hoek van stadion Galgenwaard, met het veld op de achtergrond, een foto te kunnen maken. ,, Maar je moet er wel wat voor over hebben”, lacht Marcel, wijzend op de lange wachtrij.

Vader-en-zoon-uitjes
Duizenden supporters kwamen zaterdag af op de zonovergoten open dag die op het voorplein van stadion Galgenwaard werd gehouden. Marcel (55) weet waar dat door komt. „Dat komt door het succes, FC Utrecht heeft vorig seizoen geweldig gepresteerd. Ik heb het idee dat de club nu veel meer leeft dan vroeger.” Zelf was hij een jaar of dertig geleden jarenlang seizoenkaarthouder. „Nu kopen we een paar keer per seizoen een kaartje. Dat zijn, net als dit, mooie vader-en-zoon-uitjes.” Dan mengt de 11-jarige Sam zich in het gesprek. „Papa, kunnen we niet nog een seizoenkaart kopen?”

Dikke pech voor de keeper van de JO13-8 van PVCV. Ruim twee weken geleden meldde FC Utrecht al dat alle seizoenkaarten uitverkocht zijn. Yoran Zorko (24), Mick van Rooijen (24) en Max Frank (23) zitten komend seizoen, net als voorgaande jaren, wél op de Bunnikside: de plek waar de fanatieke aanhang zit. ,,Deze dag is voor ons vooral voorpret. Het is leuk om bij te praten met andere supporters. Sommigen hebben we na de laatste thuiswedstrijd niet meer gezien”, legt Mick met een biertje in de hand uit.

Max toont ondertussen de nieuwste aankoop: een zwart shirt met het opschrift ‘Europe here we come’ erop. Of hun club de Europese voorrondewedstrijden gaat overleven, daar zijn ze niet zo zeker van. „Het blijft FC Utrecht, hè”, verwijst het trio naar smadelijke uitschakelingen tegen Bosnische Zrinjski Mostar (2019) en het Luxemburgse Differdange (2013).

Op 24 juli begint de ploeg van Ron Jans aan de Europese campagne, de tegenstander wordt waarschijnlijk Sheriff Tiraspol uit Moldavië. ,,We hebben nog gekeken of we daar naartoe konden gaan, maar dat is link”, weet Yoran. Tiraspol ligt in de regio Transnistrië, dat zich onafhankelijk heeft verklaard van Moldavië. Om die reden is er een negatief reisadvies van kracht. ,,Maar bij de thuiswedstrijd zijn we er uiteraard bij”, verzekert Max.

Casper Larink uit Cothen zit samen met zijn moeder Annemieke met een puntzak friet in de schaduw. De 9-jarige Casper laat met plezier de ‘oogst’ van de open dag zien. Een nieuw shirt is aangeschaft, stickers, een sjaal en ga zo maar door. Casper vond het ook leuk om de spelersbus van binnen te kunnen zien. „Er zit zelfs een bar in en die stoelen zijn extra zacht.”

Wat tijdens de open dag ook geregeld is: een lidmaatschap van de Junior Tigers, de kidsclub van FC Utrecht. Stiekem is de hoop dat hij als junior-mascotte met een speler het veld op mag lopen.

Handtekeningen en foto’s
Het mag duidelijk zijn: Casper is een echte fan van FC Utrecht. Toch moest het leukste nog komen: nadat de spelers en staf rond de klok van 16.00 uur één voor één gepresenteerd waren, mengden zij zich tussen het publiek. Dat was hét moment om op handtekeningen te jagen. ,,En de kans om foto’s te maken”, lacht Annemieke, die al wist hoe laat het was. ,,Ik moet zo dus nog aan de slag.”


©2025 AD Premium

Geschreven door boven buurvrouw op 12-07-2025 16:16
Geschreven door Thijsvdl op 12-07-2025 14:40 melden



BBV,


Sincere gratitude for posting entire article.

Enjoy.

https://www.youtube.com/watch?v=jPMy01lS5as&list=RDjPMy01lS5as&index=1

Geschreven door Thijsvdl op 12-07-2025 14:40
Voor BBV:

Volgens de UEFA heeft Crystal Palace de regels voor eigenaarschap van meerdere clubs overtreden. De Amerikaanse eigenaar John Textor heeft namelijk ook de Franse club Olympique Lyon in handen en volgens de regels van de UEFA mogen clubs met dezelfde eigenaar niet in dezelfde Europese competitie uitkomen.

Crystal Palace, dat beweert dat Textor geen besluiten neemt bij de Londense club, kan nog in beroep gaan bij het Hof van Sportarbitrage CAS. De kans bestaat dat Crystal Palace daarna toch nog het Europa League-ticket zal krijgen. Vorig seizoen speelden Manchester City en Girona (allebei uit de City Football Group) samen in de Champions League, terwijl RB Leipzig en Red Bull Salzburg ook al in dezelfde Europese toernooien actief zijn geweest.
De Griekse zakenman Evangelos Marinakis, eigenaar van Nottingham Forest, voerde de afgelopen weken de druk op bij de UEFA. Nottingham Forest, dat afgelopen seizoen zevende werd in de Premier League, neemt nu de plek van Crystal Palace over in de Europa League.

Geschreven door Pieter op 11-07-2025 22:04
https://www.ad.nl/regiosport-utrecht/luxepositie-voor-ron-jans-bij-winnend-fc-utrecht-die-keuzes-zijn-echt-mijn-probleem-niet~ab0dcc5e/

Luxepositie voor Ron Jans bij winnend FC Utrecht: ‘Die keuzes zijn echt mijn probleem niet’
FC Utrecht sloot de eerste drie weken van de voorbereiding af met een 4-0 overwinning op Kaizer Chiefs. Trainer Ron Jans heeft steeds meer te kiezen: geblesseerden keren terug en richting de eerste Europese wedstrijd is de concurrentie groot.
Marco Gerling 11-07-25, 20:11 Laatste update: 21:11
Natuurlijk, met tenminste vier Europese wedstrijden in de komende weken ontkomt Ron Jans er niet aan om te rouleren. Maar hij zoekt ook vastigheden en patronen in zijn elftal, dat sinds donderdag weet dat in de tweede voorronde van de Europa League hoogstwaarschijnlijk Sheriff Tiraspol wacht. De club uit Transnistrië won z’n eerste voorrondeduel met 4-0.
Lees ook
FC Utrecht wint derde oefenpot met ruime cijfers
FC Utrecht wint derde oefenpot met ruime cijfers
FC Utrecht lanceert het nieuwe thuisshirt mét plek voor de Domtoren
FC Utrecht lanceert het nieuwe thuisshirt mét plek voor de Domtoren
Geen connectie
Exact de uitslag die FC Utrecht vandaag zelf ook neerzette tegen Kaizer Chiefs, al leek het daar na de eerste helft nog niet op. Want na de snelle 1-0 van rechtsback Siebe Horemans, lukte het niet om te overtuigen tegen de Zuid-Afrikaanse tegenstander. Met name voorin was het zoeken voor Adrian Blake, Noah Ohio (eerste minuten sinds het EK onder 21) en Emirhan Demircan.
Voorin was ook weinig te kiezen, met Yoann Cathline uit voorzorg afwezig en ook Miguel Rodríguez ondanks vorderingen nog in de lappenmand. Hoe anders is de situatie op het middenveld, waar Gjivay Zechiël, Dani de Wit en Alonzo Engwanda aan de aftrap stonden. Dat is de linie waar juist volop te kiezen is.
De 10-positie
Zechiël is vooral beoogd voor de plek die huurling Oscar Fraulo vorig jaar vervulde. Hij kan op zowel ‘6’ als ‘8’ uit de voeren. De Wit mikt op de ‘10-positie’ en Engwanda heeft zich vorig seizoen in het elftal gespeeld.
Maar ook Victor Jensen klopt op ‘10’ nadrukkelijk op de deur. Hij is deze voorbereiding fit en valt in de smaak bij Jans. „Victor is tijdens de training en in oefenwedstrijden tot nu toe een van onze beste spelers”, zegt de trainer.
Goed gevoel
„Ik heb het naar mijn zin bij FC Utrecht en kijk uit naar de Europese wedstrijden, we hebben een goede ploeg”, zegt de Deen. „Ik heb tot nu toe een goede voorbereiding gehad en heb het goede gevoel hier. Ik heb geen haast en kijk van wedstrijd tot wedstrijd wat mijn perspectief is. Ik ben multifunctioneel, dat is een voordeel. Maar ik mik op de 10-positie. Ik ga voor mijn kans en wil graag in de basis.” Jensen is, kortom, vooralsnog niet bezig met een vertrek.
Tekst gaat verder onder de foto.
Noah Ohio vuurt een schot af tijdens het duel met Kaizer Chiefs.
Noah Ohio vuurt een schot af tijdens het duel met Kaizer Chiefs. © Stefan Roelfsema
Ook middenvelder Can Bozdogan nadert het moment dat hij fit is. Hij maakte vrijdag zijn eerste minuten, nadat een enkelblessure en operatie hem sinds november aan de kant hielden. Het leverde Bozdogan applaus van de wissels op bij zijn invalbeurt.
Van den Berg
Ook Davy van den Berg keert terug na de hardnekkige voetblessure die hij in de eerste trainingsweek opliep. „Volgende week train ik weer mee”, zegt hij. „Het kán snel gaan met hem”, vult Jans aan. De coach was blij met de eerste dingen die hij van Van den Berg zag tijdens de training en liet zich eerder al ontvallen dat hij vooral beoogd is voor de rol die huurling Paxten Aaronson vorig jaar zo goed invulde.

Spelers moeten zich goed beseffen dat we meer wedstrij­den spelen met Europa erbij. Dat betekent steeds opnieuw keuzes maken
-Ron Jans
En ook middenvelder Zidane Iqbal is steeds verder in zijn revalidatie, na zijn operatie aan een knieblessure. Net als tenslotte Rafik El Arguioui, die nog wel tot september nodig gaat hebben om helemaal terug te komen.
Van Ommeren
Dan is er ook nog middenvelder Jaygo van Ommeren: 17 jaar pas en in iedere oefenwedstrijd minuten gemaakt. Hij wordt gezien als groot talent, maar gaat naar verwachting vooral minuten maken in Jong Utrecht.
Aan opties op het midden geen gebrek dus. „Iedereen die goed is komt echt wel aan spelen toe,” zegt Jans daarover. „We hebben niet elf spelers, we hebben iedereen nodig. De eerste helft zag ik vandaag nog niet de connectie die je wilt, de tweede helft wel.” In die helft maakte Blake de 2-0 én de 3-0 en tekende de teruggekeerde Miliano Jonathans koud in het veld voor de 4-0.
Jans: „Spelers moeten zich goed beseffen dat we meer wedstrijden spelen met Europa erbij, dat betekent steeds opnieuw keuzes maken, ook afhankelijk van de tegenstander. Iedereen weet dat hij iemand naast zich heeft als concurrent. Die keuzes, die zijn echt mijn probleem niet.”

Geschreven door haraldoh op 08-07-2025 17:37
Mooi artikel Vakkie G
En nu de vertaling van Google Translate

Zidane Iqbal is een in Manchester geboren en getogen voetballer die begon bij Manchester United en in 2023 de overstap maakte naar het eerste elftal van FC Utrecht in Nederland. Daarvoor was hij de eerste in Groot-Brittannië geboren Zuid-Aziatische speler die voor United en in de UEFA Champions League speelde.
De 22-jarige Iraakse international met tot nu toe 17 interlands en ambities om te spelen op het WK van 2026, is de zoon van een cricketgekke Pakistaanse vader die op zevenjarige leeftijd in Manchester aankwam, en een Iraakse moeder die haar vaderland tijdens de eerste Golfoorlog verliet voor een nieuw leven in Engeland. The National sprak met de middenvelder in aanloop naar het nieuwe voetbalseizoen.

V: Hoe is het leven in Nederland?
A: Goed. In het begin, in 2023, was ik geblesseerd en had ik heimwee, maar die periode ben ik te boven gekomen. Vorig seizoen was een enorm leerproces. Ik ben nu geblesseerd, maar ik hoop snel weer op het veld te staan ​​en te spelen, want ik heb nu een voorproefje gekregen van hoe het is om week in, week uit te starten en cruciaal te zijn voor het team. Ik werd basisspeler voor Utrecht, een team dat het grootste deel van het seizoen derde en vierde stond in de Eredivisie – een goed seizoen voor ons. Dat gebeurde nadat we met 5-2 verloren van PSV. Ik speelde die wedstrijd niet, maar de trainer [hoofdtrainer Ron Jans] vertelde me dat ik de volgende wedstrijd – uit bij Ajax – zou starten. En vanaf die wedstrijd tot mijn blessure half april, ben ik in de basis begonnen.

V: Vond je het niet eng om uit bij Ajax te starten voor 56.000 fans?
Nee, ik zei tegen mezelf dat ik ervan moest genieten, want als ik het niet goed deed, zat ik weer op de bank, net als de vorige wedstrijd. Ik ging er emotieloos in, alleen om te genieten en mezelf te uiten. Die mentaliteit had ik. Het publiek was luidruchtig, maar na vijf minuten verdween het naar de achtergrond. Ajax is Ajax, een sterke ploeg met topspelers. We speelden goed in de verdediging en de counter, deden de basis goed, kregen de bal en ik speelde goed. De trainer was tevreden; we speelden 2-2 gelijk. We hadden moeten winnen, maar na die wedstrijd ging het alleen maar beter voor me. Ik kreeg de reeks wedstrijden die ik had gewild en nodig had sinds mijn komst het jaar ervoor en ik was helemaal enthousiast. Dat was de reden waarom ik naar Utrecht ging: om mijn eigen kansen te creëren en te laten zien dat ik het in de hoogste divisie aankan. Dat kan ik. Dus als je me vraagt ​​hoe het leven er nu voor staat, zeg ik: het is goed.

V: En is dat te vergelijken met hoe jij je voelde toen je afscheid nam van je familie in Manchester om naar een nieuw land te verhuizen?
A: Ik wist dat ik voor Utrecht tekende en vertelde het mijn familie en vrienden, maar het drong pas echt tot me door op de dag dat ik zou vertrekken. Ik werd wakker, mijn koffers waren gepakt en ik gaf mijn moeder een knuffel. Ik voelde mijn tranen en mijn onderlip opwellen. Toen gaf mijn broer me een knuffel en ik gaf het op. Ik kwam aan in Utrecht en woonde in een hotel. Ik trainde de eerste week, maar mijn knie was gewoon niet goed. Het duurde drie maanden om het te laten genezen. In dat eerste jaar zat ik steeds in het team en kon ik geen wedstrijdfitness doen omdat ik geen wedstrijden had gespeeld. Het was soms eng en eenzaam. Ik kwam naar Nederland om te voetballen en kon dat niet, dus ik zat vaak in mijn eigen hoofd. Het was zwaar, maar mijn familie kwam op bezoek, vooral mijn vader en moeder. Mijn broer had examens, maar die zijn nu klaar, dus hij komt me vast vaak opzoeken. Vrienden ook. Na verloop van tijd leer je er gewoon mee omgaan. Nadat ik veel ben verhuisd, ben ik gesetteld op de plek waar ik nu woon. Ik heb hier nu vrienden, ik weet waar ik heen moet, brunchen, koffie drinken, dus ik ben gesetteld. Ik heb alleen thuis gewoond in Whalley Range, Manchester, in hetzelfde huis dat al sinds mijn kindertijd ons ouderlijk huis is. Daar keer ik nu naar terug.

V: En Manchester is waar je werd opgepikt, door United.
A: Ja, op mijn vierde. Ik tekende toen ik acht was, maar ik zat al in de trainingscentra toen ik vier was. Ik snap niet hoe mensen zo'n jong iemand kunnen spotten, maar ik zat bij Sale United en daar was een programma genaamd Gimme 5s voor spelers onder de vijf jaar. De man die me scoutte was Jack Fallows. Mijn vader en ik hebben nog steeds contact met hem. De route loopt via ontwikkelingscentra en als ze je leuk vinden, verhuis je naar het trainingscomplex van The Cliff en vervolgens naar Carrington. Ik zat in dezelfde leeftijdscategorie als Charlie Savage, Will Fish en Shola Shoretire, die een jaar met ons meespeelden. Veel spelers vertrokken en toen we 16 of 17 waren, kwamen er nieuwe: Alejandro Garnacho, Alvaro Fernandez en Hannibal Mejbri. Toen ze arriveerden, las je over hen en zag je dat ze van Atlético Madrid of Monaco waren gekomen, maar je zit zelf bij Manchester United en wilt laten zien wat je kunt. Je wilt je niet verstoppen en denken: 'Oh, ze hebben nieuwe spelers aangetrokken; die moeten beter zijn dan ik.' Ik droomde ervan om profvoetballer te worden. Mijn vader komt uit Pakistan; hij speelt wel voetbal, maar ik zou zeggen dat hij meer van cricket houdt en nog steeds speelt. Ik kan cricket spelen, maar voor mij was het voetbal en ik had het vertrouwen dat ik het zou maken. School was belangrijk. Ik haalde goede GCSE-examens, een mix van 7's en 6's. Niet geweldig, maar genoeg om op A-levels te kunnen. Maar ik wilde voetballer worden en dat is ook gebeurd, maar zelfs nu denk ik niet dat ik het gehaald heb. Dit is nog maar het begin. Ik hoop dat ik meer kan laten zien.

V: Hoe ben je bij United gegroeid?
A: Mijn eerste training met het eerste team was onder Ole Gunnar Solskjaer, maar toen Erik ten Hag kwam, verplaatste hij een aantal van ons Onder-23-spelers naar het eerste team voor de pre-season tour naar Thailand en Australië. Plotseling trainde ik met topspelers, waaronder Cristiano [Ronaldo], Bruno [Fernandes], Rafa Varane, Eric Bailly, Luke Shaw, Jadon Sancho en Marcus Rashford. Je kijkt ze niet alleen op tv, maar je bent ook nog maar één team onder hen. Je kunt alleen maar genieten en hard werken. Ik heb geprobeerd om van elk moment van de tour te genieten. Ik was 19 en als ik terug was gegaan naar de Onder-23, was dat niet het einde van de wereld geweest. Maar ik bleef in het eerste elftal. Marcus Rashford was een jongen uit Manchester, net als ik, en voor alle jongens uit de jeugdopleiding, denk ik, kijk naar hem op, want je herkent hem, hij komt uit de jeugdopleiding, hij is uit Manchester. Hij speelde voor Fletcher Moss, op vijf minuten rijden van waar ik woon. Maar toen speelde ik naast hem tegen Liverpool voor 70.000 toeschouwers.

V: Hoe was dat?
A: Onwerkelijk. Het grootste verschil was fysiek. Ik ben altijd een tengere jongen geweest. Maar omdat ik altijd dun ben geweest, weet je altijd hoe je je lichaam moet gebruiken. Je gaat iemand met een grote spierbundel zoals Scott [McTominay] niet overtroeven, dus je moet twee stappen voor zijn om de bal te krijgen. Het is geen UFC, ze kunnen je niet overmeesteren, dus dat is prima. Ik viel in de tweede helft in tegen Liverpool, toen Liverpool een aantal van hun beste spelers inbracht, zoals Jordan Henderson, Mo Salah en [Virgil] van Dijk. Ik was opgewonden en een beetje nerveus, want ik dacht: 'Deze jongens hebben zich bewezen in de Premier League'. Ik speelde tegen Fabinho, Thiago en [Naby] Keita en ik dacht: 'Nou, als ze beter zijn dan jij, dan mag je dat verwachten'. Ik had de mentaliteit om ervan te genieten. Wat is het ergste dat kan gebeuren als je 19 bent? Ik denk dat ik het goed heb gedaan in die wedstrijd. Salah vroeg hoe mijn Arabisch was. Ik spreek een beetje. En Punjabi. Hij gaf me na afloop zijn shirt. Geweldige speler. Maar ik vond Tiago ook erg goed en heb mijn spel naar zijn voorbeeld gemodelleerd, maar ik kon zijn shirt niet krijgen. Hij was weg. Ik heb na die wedstrijd gebeden. Ik probeer vijf keer per dag te bidden. Ik ben volwassen geworden en mijn ouders hebben me altijd gezegd dat ik hard moest werken en de rest aan God moest overlaten.

V: En dacht je de hele tijd na over wat je toekomst bij United in petto had?
A: Ik kwam thuis [van de tournee door Thailand en Australië] en dacht dat ik mezelf had laten zien en mijn niveau had laten zien. Ik weet dat ik het goed had gedaan als mijn vader tevreden met me was. Ik viel ook in voor een wedstrijd tegen Rayo Vallecano op Old Trafford en deed het goed. Darren Fletcher stuurde me een berichtje dat ik naar de kleedkamer van het eerste elftal ging en dat ik de eerste paar wedstrijden van het seizoen op de bank zat. Ik dacht dat ik een kans zou krijgen, maar helaas kreeg ik die niet, hoewel ik 19 keer op de bank zat gedurende het seizoen. Ik wilde gewoon 10 minuten op de bank zitten om mezelf te laten zien en het frustreerde me enorm dat de trainer me niet genoeg leek te waarderen om me de kans te geven te laten zien of ik kon zwemmen of zinken. Ik heb met mijn vader en zaakwaarnemer gesproken en gezegd: 'Ik kan dit geen jaar meer volhouden.' Van buitenaf zag het er geweldig uit voor al mijn vrienden, omdat ik trainde en reisde met het eerste elftal van United. Voor mij was het mentaal zwaar, omdat ik alleen maar trainde en niet met de Onder-23 mocht spelen. Ik dacht bij mezelf: 'Ik ben maar een nummer'. Ik zou starten in een bekerwedstrijd tegen Charlton Athletic uit League 1. Ik was in alle vormen en maten tijdens de training voor de wedstrijd. Ik begon als een 10-jarige en Lisandro Martinez kwam naar me toe en zei: 'Nu is je kans.' Hij sprak me aan en zei: 'We steunen je allemaal. Laat je gewoon zien, je bent een goede speler. We gaan voor je vechten, zorg ervoor dat je klaar bent om te vechten.' Dat motiveerde me en het was aardig van hem, een agressieve leider in het team, een grote speler. Ik kocht kaartjes zodat familie en vrienden me konden zien. Eindelijk mijn kans. Toen kwam ik bij het stadion, keek naar het whiteboard en zag mijn naam niet staan. Ik was er kapot van. Toen dacht ik dat ik van de bank zou komen. Niets. Dat was het keerpunt voor mij. Ik had niet het gevoel dat de manager me genoeg respecteerde om me te laten spelen. Die april was het WK Onder-19, dus ging ik naar de manager. Daarvoor had ik Tom Heaton gezien, een ervaren speler. Ik vertelde Tom wat ik ging zeggen, dat ik tegen Engeland en Uruguay zou spelen en dat het een goede kans zou zijn om mezelf te laten zien. Tom schudde zijn hoofd en zei: 'Dat is vreselijk. Je laat het over jezelf gaan. Laat het over de trainer gaan.' Tom gaf me een paar punten, zoals dat ik een jaar onder hem heb getraind en hem wilde laten zien hoe ik me had ontwikkeld.

V: En wat gebeurde er?
A: De manager [Ten Hag] luisterde en zei toen dat hij niet wilde dat ik naar het toernooi ging. Hij zei dat het het einde van het seizoen was; we hadden blessures en hadden ook trainingsaantallen nodig. Hij zei dat ik geduldig moest zijn. En dat deed ik. Ik was er zeker van dat ik minuten zou maken en de eerste Iraakse speler in de Premier League zou worden. Dat gebeurde niet, zelfs niet in de laatste wedstrijden toen er weinig op het spel stond. Mijn beste vriend, Ali Al Hamadi van Ipswich, werd de eerste Iraakse speler, dus ik ben blij dat hij het is. Maar ik vertelde mijn zaakwaarnemer dat ik moest verhuizen. Ik had alles gedaan wat er gevraagd werd en kreeg geen kans. Ik zag dat Jadon Sancho van Manchester City naar het buitenland was verhuisd en Paul Pogba van Manchester United. Ik was blij dat ik het op een vergelijkbare manier kon proberen.

V: Maar je had wel een kans onder de vorige manager, Ralf Rangnick. Onder hem werd je de eerste Zuid-Aziatische speler die in de Champions League speelde.
A: Ik had het goed gedaan tegen Atlanta in de UEFA Youth League toen Nick Cox, het hoofd van de jeugdopleiding, naar me toe kwam terwijl ik een coronatest onderging. Hij hintte erop dat ik de volgende avond mogelijk tegen Young Boys in de Champions League zou spelen. Ik trainde met het eerste elftal en werd toegevoegd aan een WhatsApp-groep. Op de dag van de wedstrijd verbleven we in een hotel vlakbij waar ik ben opgegroeid. Tegenover een veld waar ik tijdens de lockdowns over een hek klom om te spelen. Het ene moment speelde ik daar met mijn vrienden, het volgende moment bereidde ik me voor op een Champions League-wedstrijd in een hotel op twee minuten lopen van mijn huis. Charlie Savage, die ook zou spelen, en ik waren nerveus. We hadden moeite om in slaap te komen, dus kwam hij overdag naar mijn kamer en zaten we daar de verschillende koffies in de hotelkamer te proeven en onzin te praten. Toen namen we de bus naar Old Trafford. Ik wist dat vrienden en familie er zouden zijn. Tijdens de warming-up kwamen ze me langs het veld opzoeken. Ik kwam in het veld voor Jesse Lingard. Ik wilde de bal gewoon aanraken en ik kreeg er een paar. Toen ik wegliep, dacht ik: 'daar heb ik van gedroomd'. Ik zag mijn moeder – zoals altijd! – huilen. Ik kwam thuis en mijn vader huilde. Zelfs mijn oom huilde. Mijn broer genoot ervan. Wat een avond! Jesse gaf me zijn wedstrijdshirt, dat ik thuis heb ingelijst met een foto van mij die hem komt halen. Jesse was die avond nummer 14, het nummer dat ik bij Sale United had gedragen. Het nummer van Johan Cruijff, van wie mijn Sale-coach Stuart Hamer zo hield. Ik vind het fijn om nummer 14 te zijn. Ik was dat nummer in de jeugdopleiding en ik draag het nu nog steeds.

V: Waar komt de naam Zidane vandaan?
A: Mensen denken dat het van Zinedine Zidane komt. Nou, hij is van oorsprong Algerijns. Dus mijn vader en moeder wilden iets unieks, maar toch een beetje moslim. Mijn vader vond het leuk om Zinedine Zidane te zien spelen, maar mijn ouders wilden een unieke naam. Er is maar één andere Zidane die ik ken, een vriend in Manchester.

V: Je had interlands kunnen spelen voor Engeland, Pakistan en Irak. Waarom heb je voor Irak gekozen?
A: De fans. De hoeveelheid steun en liefde die ze me gaven was geweldig, op sociale media, in het echte leven. Er zijn Irakezen in Engeland, mensen zoals mijn moeder, die vertrokken toen de oorlog aan de gang was. Toen ging ik naar Irak en besefte ik hoeveel voetbal voor hen betekende. Er zijn enorme menigten bij wedstrijden – 60.000 in een nieuw stadion in Basra. Fans komen vier uur voor de aftrap binnen. Het is rumoerig. Er hangt een scherm met de gezichten van de spelers erop. Ze zetten mijn gezicht op de camera en iedereen juicht en ik klap voor de fans. En dan laten ze het gezicht van mijn moeder zien en, raad eens, ze huilt! En lacht. Ze droeg een Irakees shirt en dat was de eerste keer dat ze me in haar thuisland zag. En dat moment is waarschijnlijk het meest trotse moment van mijn voetbalcarrière. Pap? Hij heeft het allemaal gemist, hij was aan het bidden! Irak is als land zo gastvrij. Natuurlijk wordt het door de media afgeschilderd als een land verscheurd door oorlog en er zijn gebieden waar dat te zien is, maar wat kunnen mensen doen als ze zo vaak zijn aangevallen? Mijn ervaring is dat ze niet genoeg voor je kunnen doen. Het eten is geweldig. De porties zijn enorm; het is niet zoals in Engeland.

V: Hoe is het om te spelen terwijl je vast?
A: De eerste week is altijd het zwaarst, vooral als het warm is, maar je went eraan; het is een mentale kwestie. Je zegt tegen jezelf dat je het kunt, en dan, als je rent en zo, als je zo gefocust bent op de wedstrijd, vergeet je bijna dat je honger hebt. Nou ja, zo ben ik dan. Als ik dorst heb, doe ik water in mijn mond, gorgel ermee en spuug het uit, zodat mijn mond vochtig blijft. Na de eerste week verdwijnt de honger, raak je gewend aan de routine en is dat fijn. In Utrecht zorgen ze voor ons en geven ze ons andere tijden. We krijgen wel een paar uur extra op bed omdat we niet gaan eten, dus het heeft geen zin om daar te zijn. Wat Irak betreft, geniet ik er echt van als ik daar ben. Ik wil ze gewoon iets terugdoen voor de steun. We hebben later dit jaar belangrijke wedstrijden tegen mogelijk Saoedi-Arabië, Qatar en de VAE. Misschien Indonesië en Oman.

V: Hoe is het niveau voor Irak?
A: Ja, we hebben er een paar die in Polen spelen, een paar in Saoedi-Arabië, een paar in Engeland. Ons team is nu goed, we hebben jongens in Noorwegen en Zweden. We staan ​​58e op de wereldranglijst. En we hebben zware wedstrijden. Mijn debuut voor Irak was uit tegen Iran. Het was ijskoud. Ik ken de geschiedenis tussen de landen, de rivaliteit. Irak heeft een paar grote rivalen! Koeweit is er ook een. Als speler respecteer ik al mijn tegenstanders buiten het veld.

V: En voor Utrecht?
A: Over deze blessure heen komen, weer in het team komen en week in week uit spelen. Er zijn belangrijke wedstrijden tegen topteams. Mijn contract loopt nog twee jaar; we hebben Europees voetbal en hopelijk de Europa League. Utrecht is een goede club en stad. Een familieclub. Het is nog steeds voetbal, een meedogenloze omgeving, maar de manager is erg aardig, de fans zijn enorm in hun steun. En mijn familie komt nog steeds op bezoek en geniet ervan. Mijn broer Daoud, die 20 is, kan nu vaker komen voordat hij hopelijk naar de universiteit gaat. Hij wil tandheelkunde studeren. Wat mij betreft, ik blijf mijn best doen voor mijn club en voor Irak. Dit is het leven waar ik altijd van heb gedroomd.

Geschreven door Vakkie G op 08-07-2025 14:40
Zidane Iqbal is the Manchester-born-and-bred footballer who started out at Manchester United before moving to play first-team football for FC Utrecht in the Netherlands in 2023. Before that, he became the first British-born South Asian to play for United and in the Uefa Champions League.

An Iraqi international with 17 caps so far and ambitions to play at the 2026 World Cup, the 22-year-old is the son of a cricket-mad Pakistani father who arrived in Manchester aged seven, and an Iraqi mother who left her homeland during the first Gulf War for a new life in England. The National caught up with the midfielder ahead of the new football season.

Q: How is life in the Netherlands?

A: Good. At the start, in 2023, I was injured and homesick, but I’ve got over that period. Last season was a big learning curve. I’m injured now, but I hope to be back on the pitch soon and playing because I've got a taste of what it's like to be starting week in, week out and being key for the team.
I became a starter for Utrecht, a team who were third and fourth in the Eredivisie for most of the season – a good season for us. That happened after we lost 5-2 to PSV. I didn’t play in that one, but the gaffer [head coach Ron Jans] told me I was starting for the next match – away to Ajax. And from that game until I got injured in mid-April, I started.

Q: Were you not daunted starting at Ajax away in front of 56,000 fans?

No, I just told myself to enjoy it because if I didn’t do well, then I’d be back on the bench like in the last game. I went into it with no emotions, only to enjoy and express myself. I had that mentality. The crowd was loud, but after five minutes it just faded into the background.

Ajax are Ajax, a strong team with top players. We played well defensively and on the counterattack, did the basics right, got the ball and I played well. The gaffer was pleased; we drew 2-2. We should’ve won, but after that game, it was just upwards for me. I got the run of games I’d wanted and needed since arriving the year before and I was buzzing. That was the reason why I went to Utrecht: to make my own opportunities and show that I could handle first-team football in a top league. I can. So when you ask me how life is now, that’s why I say it’s good.

Q: And does that compare that with how you felt when you said goodbye to your family in Manchester to move to a new country?

A: I knew I was signing for Utrecht and told my family and friends, but it didn’t really hit me until the day I was supposed to fly. I woke up, my bags were packed and I gave my mum a hug. I could feel my tears and my bottom lip going. Then my brother gave me a hug and I just folded.

I got to Utrecht and lived in a hotel. I trained the first week but my knee just wasn’t right. It took three months to get it sorted. In that first year I was in and out of the team and didn’t get match fitness due to not having a run of games. It was scary and lonely at times. I came to Holland to play football and couldn’t do it, so I was in my own head quite often. It was hard, but my family visited, my mum and dad especially, my brother had exams but he’s finished now, so he's going to come see me quite often. Friends too. Over time, you just learn how to handle it.
After moving around a lot of areas, I’m settled into the place I’m currently living in. I’ve got friends here now, I know where to go, have brunch, get a coffee, so I’m settled. I’d only ever lived at home in Whalley Range, Manchester, in the same house that has been our family home since I was a kid. It’s where I go back to now.

Q: And Manchester is where you were picked up, by United.

A: Yes, at the age of four. I signed when I was eight, but I was at the development centres at four.

I don’t understand how people can spot somebody that young, but I was at Sale United and there was a programme called Gimme 5s for under 5s. The man who scouted me was Jack Fallows. My dad and I are still in contact with him.

The route is through development centres and if they like you, you move to The Cliff training ground, and then to Carrington. I was in the same age group as Charlie Savage, Will Fish and Shola Shoretire played up a year with us. A lot of players left and when we got to 16 or 17, new ones arrived: Alejandro Garnacho, Alvaro Fernandez and Hannibal Mejbri.
When they arrived you read about them and see that they’ve joined from Atletico Madrid or Monaco, but you yourself are at Man United and want to show what you can do. You don’t want to hide and be like ‘Oh, they've signed new players; they must be better than me’.

I had a dream to be a professional footballer. My dad’s heritage is from Pakistan; he’ll play football but I’d say he enjoys cricket more and still plays. I can play cricket but it was football for me and I had the belief I was going to make it. School was important. I got good GCSEs, a mixture of 7s and 6s. Not amazing but enough if I wanted to do A Levels. But I wanted to be a footballer and that’s what happened, but even now I don’t think I’ve made it. This is just the start. I hope I can show more.

Q: How did you progress at United?

A: My first training session with the first team was under Ole Gunnar Solskjaer, but when Erik ten Hag came in he moved several of us Under-23 lads to the first team for the pre-season tour to Thailand and Australia.

Suddenly I was training with top-class players including Cristiano [Ronaldo], Bruno [Fernandes], Rafa Varane, Eric Bailly, Luke Shaw, Jadon Sancho and Marcus Rashford. You go from watching them on TV and then you’re only one team under them. All you can do is enjoy yourself, work hard. I tried to take in every moment on the tour. I was 19 and if I went back to the Under-23s, that wouldn’t have been the end of the world. But I stayed in the first team set-up.

Marcus Rashford was a Manchester lad like me, and for all the academy boys, I think, look up at him because you can relate because he’s come from the academy, he’s from Manchester. He played for Fletcher Moss, a five-minute drive from where I live. But then I was playing alongside him against Liverpool in front of 70,000.

Q: How was that?

A: Surreal. The main difference was physical. I’ve always been a slight lad. But because I’ve always been skinny, you always know how to use your body. You’re not going to out-muscle someone big like Scott [McTominay] so you must be two steps ahead to get the ball. It’s not UFC, they can’t manhandle you, so that’s fine.

I came on in the second half v Liverpool, which was when Liverpool brought on some of their best players like Jordan Henderson, Mo Salah and [Virgil] Van Dijk. I was excited and a bit nervous because I was thinking ‘these guys are like Premier League proven’. I was up against Fabinho, Thiago and [Naby] Keita and I thought ‘well, if they’re better than you it’s expected’. I had the attitude to enjoy it. What’s the worst that’s going to happen when you’re 19? I think I did well in that game.
Salah asked how I was in Arabic. I speak some. And Punjabi. He gave me his shirt at the end. Great player. But I also really liked Tiago and have modelled my game on his, but I couldn’t get his shirt. He’d gone.

I prayed after that game. I try and pray five times per day. I’ve grown up to be honest and my parents always told me to work hard and leave the rest to God.

Q: And all the time were you thinking about what your United future held?

A: I came home [from the tour of Thailand and Australia] and thought I showed myself and I showed my level. I know I’d done well when my dad’s happy with me. I also came on in a game against Rayo Vallecano at Old Trafford and did well.

Darren Fletcher messaged me to say I was going up to the first team dressing room and for the first few games of the season I was on the bench. I thought I would get a chance and unfortunately I didn’t, although I was on the bench 19 times during the season.

I just wanted 10 minutes off a bench to show myself and it really frustrated me that the gaffer didn’t seem to rate me enough to give me a chance to show if I could sink or swim.
I spoke to my dad and agent and said: ‘I can’t do this for another year’. From the outside, it looked amazing to all my friends because I was training and travelling with United’s first team. For me, it was mentally tough because I was just training and not allowed to play with the under-23s. I thought to myself, ‘I’m just like a number’.

I was supposed to start a cup game against Charlton Athletic from League 1. I was in all the shapes and patterns in pre-match training. I was starting as a 10 and Lisandro Martinez came up to me and said: ‘Now’s your chance’. He talked to me and said, ‘all of us are supporting you. Just show yourself, you’re a good player. We’re going to fight for you, make sure you’re ready to fight'. It motivated me and it was nice from him, an aggressive leader in the team, a big player. I got tickets for family and friends to see me. Finally, my chance.

Then I got to the stadium, looked at the whiteboard and didn’t see my name. I was gutted. Then I thought I’d come off the bench. Nothing. That was the turning point for me. I didn’t feel the manager respected me enough to play me.

We had the Under-19 World Cup that April, so I went to the manager. Before that, I saw Tom Heaton, a senior player. I told Tom what I was going to say, that I was going to play against England and Uruguay and that it would be a good chance to show myself. Tom shook his head and said: ‘That’s awful. You’re making it about yourself. Make it about the gaffer’. Tom gave me a few points to say, like that I’ve trained under him for a year and wanted to show him how I’d developed.

Q: And what happened?

A: The manager [Ten Hag] listened and then told me he didn’t want me to go to the tournament. He said it was the end of the season; we had injuries and needed training numbers, too. He told me to stay patient. So I did. I was sure I’d play some minutes and become the first Iraqi player in the Premier League.
It didn’t happen, not even in the last games when there was little to play for. My best friend, Ali Al Hamadi of Ipswich, became the first Iraqi player, so I’m happy it’s him.

But I told my agent that I needed to move. I’d done everything that was asked and didn’t get a chance. I saw that Jadon Sancho had moved abroad from Man City, Paul Pogba from Man United. I was happy to try and take a similar route.

Q: But you did have a chance under the previous manager, Ralf Rangnick. Under him you became the first South Asian player to play in the Champions League.

A: I’d done well against Atlanta in the Uefa Youth League when Nick Cox, the head of the academy, came up to me while I was having a Covid test. He hinted that I may be involved vs Young Boys in the Champions League the following night.

I trained with the first team and was added to a WhatsApp group. On the day of the game, we stayed in a hotel really close to where I grew up. Opposite a field which I’d climb over a fence to play during lockdowns. One minute I was playing there with my mates, the next I was preparing for a Champions eague game in a hotel two minutes’ walk from my house.

Charlie Savage, who was also set to play, and I were nervous. We’d struggled to sleep, so he came to my room in the day and we sat there trying the different coffees in the hotel room and talking rubbish.

Then we got the coach to Old Trafford. I knew friends and family would be there. When we warmed up, they came to see me by the side of the pitch.

I came on for Jesse Lingard. I just wanted to touch the ball and I got a few touches. As I walked off I thought ‘that’s what I've dreamed of’. I saw my mum – as usual! – was crying. I got home and dad was crying. Even my uncle was crying. Brother was enjoying himself. What a night!

Jesse gave me his match shirt, which I’ve got framed at home with a picture of me coming on for him. Jesse was number 14 that night, the number I’d worn at Sale United. The number of Johan Cruyff, who my Sale coach Stuart Hamer loved. I like being number 14. I was that number in the academy and I wear it now.

Q: Where does the name Zidane come from?

A: People think it’s off Zinedine Zidane. Well, he’s originally Algerian. So my mum and dad wanted something a bit unique but still Muslim, kind of. Dad enjoyed watching Zinedine Zidane play but my parents wanted a unique name. There’s only one other Zidane I know, a mate in Manchester.

Q: You could have played international football for England, Pakistan and Iraq. Why did you choose Iraq?

A: The fans. The amount of support and love they showed me was amazing, on social media, In real life. There are Iraqis in England, people like my mum who left when the war was on.
Then I went to Iraq and realised how much football meant to them. There are huge crowds for games – 60,000 in a new stadium in Basra. Fans get in four hours before kick-off. It’s loud. There’s a screen with the players' faces on. They put my face on the camera and everyone’s cheering and I’m clapping for the fans. And then they show my mum’s face and, guess what, she’s crying! And smiling. She was wearing an Iraq shirt and that was the first time she’d watched me in her home country. And that moment is probably the proudest moment of my football career. Dad? He missed it all, he was praying!

As a country, Iraq is so welcoming. Of course the media portrays it as war torn and there are areas where it shows, but what can the people do when they have been attacked so much? In my experience, they can’t do enough for you.
The food’s amazing. The portions are huge; it’s not like England.

Q: What’s it like playing when you are fasting?

A: The first week is always the toughest, especially when it’s hot, but you get used to it; it’s a mental thing. You tell yourself you can do it and then, when you’re running and stuff, when you're so focused on the game, you kind of forget you’re hungry. Well, that’s me anyway.

If I am thirsty, I'll put water in my mouth, gargle it and spit it out, just so my mouth stays moist. After the first week, the hunger kind of goes, you get into the routine and it's nice. In Utrecht they cater to us and give us different timings. We do get a couple of hours extra in bed because we're not going to eat, so there’s no point us being there.

With Iraq, I really enjoy it when I’m there. I just want to pay them back for the support. We’ve got big games later this year against possibly Saudi Arabia, Qatar and UAE. Maybe Indonesia and Oman.

Q: What’s the standard like for Iraq?

A: Yeah, we've got a couple who play in Poland, a couple in Saudi, a couple in England. Our team now is good, we’ve got lads in Norway, Sweden. We’re 58th in the world [ranking]. And we have tough games. My debut for Iraq was away to Iran. It was freezing. I’m aware of the history between the countries, the rivalry. Iraq has a few big rivals! Kuwait is another. As a player, I respect all my opponents off the pitch.

Q: And for Utrecht?

A: Get over this injury, get back in the team, play week in week out. There are big games there against top teams. I’ve got two years on my contract; we have European football and hopefully the Europa League.

Utrecht is a good club and city. Family club. It’s football still, a ruthless environment, but the gaffer’s very nice, the fans are strong in their support. And my family still come to visit and enjoy it. My brother Daoud, who is 20, can come more now before he hopefully goes to university. He wants to study dentistry.

For me, I’ll continue to do my best for my club and for Iraq. This is the life that I always wanted.

https://www.thenationalnews.com/sport/football/2025/07/08/zidane-iqbal-man-united-iraq/