Wat is je leeftijd?

Geschreven door haraldoh op 08-07-2025 17:37
Mooi artikel Vakkie G
En nu de vertaling van Google Translate

Zidane Iqbal is een in Manchester geboren en getogen voetballer die begon bij Manchester United en in 2023 de overstap maakte naar het eerste elftal van FC Utrecht in Nederland. Daarvoor was hij de eerste in Groot-Brittannië geboren Zuid-Aziatische speler die voor United en in de UEFA Champions League speelde.
De 22-jarige Iraakse international met tot nu toe 17 interlands en ambities om te spelen op het WK van 2026, is de zoon van een cricketgekke Pakistaanse vader die op zevenjarige leeftijd in Manchester aankwam, en een Iraakse moeder die haar vaderland tijdens de eerste Golfoorlog verliet voor een nieuw leven in Engeland. The National sprak met de middenvelder in aanloop naar het nieuwe voetbalseizoen.

V: Hoe is het leven in Nederland?
A: Goed. In het begin, in 2023, was ik geblesseerd en had ik heimwee, maar die periode ben ik te boven gekomen. Vorig seizoen was een enorm leerproces. Ik ben nu geblesseerd, maar ik hoop snel weer op het veld te staan ​​en te spelen, want ik heb nu een voorproefje gekregen van hoe het is om week in, week uit te starten en cruciaal te zijn voor het team. Ik werd basisspeler voor Utrecht, een team dat het grootste deel van het seizoen derde en vierde stond in de Eredivisie – een goed seizoen voor ons. Dat gebeurde nadat we met 5-2 verloren van PSV. Ik speelde die wedstrijd niet, maar de trainer [hoofdtrainer Ron Jans] vertelde me dat ik de volgende wedstrijd – uit bij Ajax – zou starten. En vanaf die wedstrijd tot mijn blessure half april, ben ik in de basis begonnen.

V: Vond je het niet eng om uit bij Ajax te starten voor 56.000 fans?
Nee, ik zei tegen mezelf dat ik ervan moest genieten, want als ik het niet goed deed, zat ik weer op de bank, net als de vorige wedstrijd. Ik ging er emotieloos in, alleen om te genieten en mezelf te uiten. Die mentaliteit had ik. Het publiek was luidruchtig, maar na vijf minuten verdween het naar de achtergrond. Ajax is Ajax, een sterke ploeg met topspelers. We speelden goed in de verdediging en de counter, deden de basis goed, kregen de bal en ik speelde goed. De trainer was tevreden; we speelden 2-2 gelijk. We hadden moeten winnen, maar na die wedstrijd ging het alleen maar beter voor me. Ik kreeg de reeks wedstrijden die ik had gewild en nodig had sinds mijn komst het jaar ervoor en ik was helemaal enthousiast. Dat was de reden waarom ik naar Utrecht ging: om mijn eigen kansen te creëren en te laten zien dat ik het in de hoogste divisie aankan. Dat kan ik. Dus als je me vraagt ​​hoe het leven er nu voor staat, zeg ik: het is goed.

V: En is dat te vergelijken met hoe jij je voelde toen je afscheid nam van je familie in Manchester om naar een nieuw land te verhuizen?
A: Ik wist dat ik voor Utrecht tekende en vertelde het mijn familie en vrienden, maar het drong pas echt tot me door op de dag dat ik zou vertrekken. Ik werd wakker, mijn koffers waren gepakt en ik gaf mijn moeder een knuffel. Ik voelde mijn tranen en mijn onderlip opwellen. Toen gaf mijn broer me een knuffel en ik gaf het op. Ik kwam aan in Utrecht en woonde in een hotel. Ik trainde de eerste week, maar mijn knie was gewoon niet goed. Het duurde drie maanden om het te laten genezen. In dat eerste jaar zat ik steeds in het team en kon ik geen wedstrijdfitness doen omdat ik geen wedstrijden had gespeeld. Het was soms eng en eenzaam. Ik kwam naar Nederland om te voetballen en kon dat niet, dus ik zat vaak in mijn eigen hoofd. Het was zwaar, maar mijn familie kwam op bezoek, vooral mijn vader en moeder. Mijn broer had examens, maar die zijn nu klaar, dus hij komt me vast vaak opzoeken. Vrienden ook. Na verloop van tijd leer je er gewoon mee omgaan. Nadat ik veel ben verhuisd, ben ik gesetteld op de plek waar ik nu woon. Ik heb hier nu vrienden, ik weet waar ik heen moet, brunchen, koffie drinken, dus ik ben gesetteld. Ik heb alleen thuis gewoond in Whalley Range, Manchester, in hetzelfde huis dat al sinds mijn kindertijd ons ouderlijk huis is. Daar keer ik nu naar terug.

V: En Manchester is waar je werd opgepikt, door United.
A: Ja, op mijn vierde. Ik tekende toen ik acht was, maar ik zat al in de trainingscentra toen ik vier was. Ik snap niet hoe mensen zo'n jong iemand kunnen spotten, maar ik zat bij Sale United en daar was een programma genaamd Gimme 5s voor spelers onder de vijf jaar. De man die me scoutte was Jack Fallows. Mijn vader en ik hebben nog steeds contact met hem. De route loopt via ontwikkelingscentra en als ze je leuk vinden, verhuis je naar het trainingscomplex van The Cliff en vervolgens naar Carrington. Ik zat in dezelfde leeftijdscategorie als Charlie Savage, Will Fish en Shola Shoretire, die een jaar met ons meespeelden. Veel spelers vertrokken en toen we 16 of 17 waren, kwamen er nieuwe: Alejandro Garnacho, Alvaro Fernandez en Hannibal Mejbri. Toen ze arriveerden, las je over hen en zag je dat ze van Atlético Madrid of Monaco waren gekomen, maar je zit zelf bij Manchester United en wilt laten zien wat je kunt. Je wilt je niet verstoppen en denken: 'Oh, ze hebben nieuwe spelers aangetrokken; die moeten beter zijn dan ik.' Ik droomde ervan om profvoetballer te worden. Mijn vader komt uit Pakistan; hij speelt wel voetbal, maar ik zou zeggen dat hij meer van cricket houdt en nog steeds speelt. Ik kan cricket spelen, maar voor mij was het voetbal en ik had het vertrouwen dat ik het zou maken. School was belangrijk. Ik haalde goede GCSE-examens, een mix van 7's en 6's. Niet geweldig, maar genoeg om op A-levels te kunnen. Maar ik wilde voetballer worden en dat is ook gebeurd, maar zelfs nu denk ik niet dat ik het gehaald heb. Dit is nog maar het begin. Ik hoop dat ik meer kan laten zien.

V: Hoe ben je bij United gegroeid?
A: Mijn eerste training met het eerste team was onder Ole Gunnar Solskjaer, maar toen Erik ten Hag kwam, verplaatste hij een aantal van ons Onder-23-spelers naar het eerste team voor de pre-season tour naar Thailand en Australië. Plotseling trainde ik met topspelers, waaronder Cristiano [Ronaldo], Bruno [Fernandes], Rafa Varane, Eric Bailly, Luke Shaw, Jadon Sancho en Marcus Rashford. Je kijkt ze niet alleen op tv, maar je bent ook nog maar één team onder hen. Je kunt alleen maar genieten en hard werken. Ik heb geprobeerd om van elk moment van de tour te genieten. Ik was 19 en als ik terug was gegaan naar de Onder-23, was dat niet het einde van de wereld geweest. Maar ik bleef in het eerste elftal. Marcus Rashford was een jongen uit Manchester, net als ik, en voor alle jongens uit de jeugdopleiding, denk ik, kijk naar hem op, want je herkent hem, hij komt uit de jeugdopleiding, hij is uit Manchester. Hij speelde voor Fletcher Moss, op vijf minuten rijden van waar ik woon. Maar toen speelde ik naast hem tegen Liverpool voor 70.000 toeschouwers.

V: Hoe was dat?
A: Onwerkelijk. Het grootste verschil was fysiek. Ik ben altijd een tengere jongen geweest. Maar omdat ik altijd dun ben geweest, weet je altijd hoe je je lichaam moet gebruiken. Je gaat iemand met een grote spierbundel zoals Scott [McTominay] niet overtroeven, dus je moet twee stappen voor zijn om de bal te krijgen. Het is geen UFC, ze kunnen je niet overmeesteren, dus dat is prima. Ik viel in de tweede helft in tegen Liverpool, toen Liverpool een aantal van hun beste spelers inbracht, zoals Jordan Henderson, Mo Salah en [Virgil] van Dijk. Ik was opgewonden en een beetje nerveus, want ik dacht: 'Deze jongens hebben zich bewezen in de Premier League'. Ik speelde tegen Fabinho, Thiago en [Naby] Keita en ik dacht: 'Nou, als ze beter zijn dan jij, dan mag je dat verwachten'. Ik had de mentaliteit om ervan te genieten. Wat is het ergste dat kan gebeuren als je 19 bent? Ik denk dat ik het goed heb gedaan in die wedstrijd. Salah vroeg hoe mijn Arabisch was. Ik spreek een beetje. En Punjabi. Hij gaf me na afloop zijn shirt. Geweldige speler. Maar ik vond Tiago ook erg goed en heb mijn spel naar zijn voorbeeld gemodelleerd, maar ik kon zijn shirt niet krijgen. Hij was weg. Ik heb na die wedstrijd gebeden. Ik probeer vijf keer per dag te bidden. Ik ben volwassen geworden en mijn ouders hebben me altijd gezegd dat ik hard moest werken en de rest aan God moest overlaten.

V: En dacht je de hele tijd na over wat je toekomst bij United in petto had?
A: Ik kwam thuis [van de tournee door Thailand en Australië] en dacht dat ik mezelf had laten zien en mijn niveau had laten zien. Ik weet dat ik het goed had gedaan als mijn vader tevreden met me was. Ik viel ook in voor een wedstrijd tegen Rayo Vallecano op Old Trafford en deed het goed. Darren Fletcher stuurde me een berichtje dat ik naar de kleedkamer van het eerste elftal ging en dat ik de eerste paar wedstrijden van het seizoen op de bank zat. Ik dacht dat ik een kans zou krijgen, maar helaas kreeg ik die niet, hoewel ik 19 keer op de bank zat gedurende het seizoen. Ik wilde gewoon 10 minuten op de bank zitten om mezelf te laten zien en het frustreerde me enorm dat de trainer me niet genoeg leek te waarderen om me de kans te geven te laten zien of ik kon zwemmen of zinken. Ik heb met mijn vader en zaakwaarnemer gesproken en gezegd: 'Ik kan dit geen jaar meer volhouden.' Van buitenaf zag het er geweldig uit voor al mijn vrienden, omdat ik trainde en reisde met het eerste elftal van United. Voor mij was het mentaal zwaar, omdat ik alleen maar trainde en niet met de Onder-23 mocht spelen. Ik dacht bij mezelf: 'Ik ben maar een nummer'. Ik zou starten in een bekerwedstrijd tegen Charlton Athletic uit League 1. Ik was in alle vormen en maten tijdens de training voor de wedstrijd. Ik begon als een 10-jarige en Lisandro Martinez kwam naar me toe en zei: 'Nu is je kans.' Hij sprak me aan en zei: 'We steunen je allemaal. Laat je gewoon zien, je bent een goede speler. We gaan voor je vechten, zorg ervoor dat je klaar bent om te vechten.' Dat motiveerde me en het was aardig van hem, een agressieve leider in het team, een grote speler. Ik kocht kaartjes zodat familie en vrienden me konden zien. Eindelijk mijn kans. Toen kwam ik bij het stadion, keek naar het whiteboard en zag mijn naam niet staan. Ik was er kapot van. Toen dacht ik dat ik van de bank zou komen. Niets. Dat was het keerpunt voor mij. Ik had niet het gevoel dat de manager me genoeg respecteerde om me te laten spelen. Die april was het WK Onder-19, dus ging ik naar de manager. Daarvoor had ik Tom Heaton gezien, een ervaren speler. Ik vertelde Tom wat ik ging zeggen, dat ik tegen Engeland en Uruguay zou spelen en dat het een goede kans zou zijn om mezelf te laten zien. Tom schudde zijn hoofd en zei: 'Dat is vreselijk. Je laat het over jezelf gaan. Laat het over de trainer gaan.' Tom gaf me een paar punten, zoals dat ik een jaar onder hem heb getraind en hem wilde laten zien hoe ik me had ontwikkeld.

V: En wat gebeurde er?
A: De manager [Ten Hag] luisterde en zei toen dat hij niet wilde dat ik naar het toernooi ging. Hij zei dat het het einde van het seizoen was; we hadden blessures en hadden ook trainingsaantallen nodig. Hij zei dat ik geduldig moest zijn. En dat deed ik. Ik was er zeker van dat ik minuten zou maken en de eerste Iraakse speler in de Premier League zou worden. Dat gebeurde niet, zelfs niet in de laatste wedstrijden toen er weinig op het spel stond. Mijn beste vriend, Ali Al Hamadi van Ipswich, werd de eerste Iraakse speler, dus ik ben blij dat hij het is. Maar ik vertelde mijn zaakwaarnemer dat ik moest verhuizen. Ik had alles gedaan wat er gevraagd werd en kreeg geen kans. Ik zag dat Jadon Sancho van Manchester City naar het buitenland was verhuisd en Paul Pogba van Manchester United. Ik was blij dat ik het op een vergelijkbare manier kon proberen.

V: Maar je had wel een kans onder de vorige manager, Ralf Rangnick. Onder hem werd je de eerste Zuid-Aziatische speler die in de Champions League speelde.
A: Ik had het goed gedaan tegen Atlanta in de UEFA Youth League toen Nick Cox, het hoofd van de jeugdopleiding, naar me toe kwam terwijl ik een coronatest onderging. Hij hintte erop dat ik de volgende avond mogelijk tegen Young Boys in de Champions League zou spelen. Ik trainde met het eerste elftal en werd toegevoegd aan een WhatsApp-groep. Op de dag van de wedstrijd verbleven we in een hotel vlakbij waar ik ben opgegroeid. Tegenover een veld waar ik tijdens de lockdowns over een hek klom om te spelen. Het ene moment speelde ik daar met mijn vrienden, het volgende moment bereidde ik me voor op een Champions League-wedstrijd in een hotel op twee minuten lopen van mijn huis. Charlie Savage, die ook zou spelen, en ik waren nerveus. We hadden moeite om in slaap te komen, dus kwam hij overdag naar mijn kamer en zaten we daar de verschillende koffies in de hotelkamer te proeven en onzin te praten. Toen namen we de bus naar Old Trafford. Ik wist dat vrienden en familie er zouden zijn. Tijdens de warming-up kwamen ze me langs het veld opzoeken. Ik kwam in het veld voor Jesse Lingard. Ik wilde de bal gewoon aanraken en ik kreeg er een paar. Toen ik wegliep, dacht ik: 'daar heb ik van gedroomd'. Ik zag mijn moeder – zoals altijd! – huilen. Ik kwam thuis en mijn vader huilde. Zelfs mijn oom huilde. Mijn broer genoot ervan. Wat een avond! Jesse gaf me zijn wedstrijdshirt, dat ik thuis heb ingelijst met een foto van mij die hem komt halen. Jesse was die avond nummer 14, het nummer dat ik bij Sale United had gedragen. Het nummer van Johan Cruijff, van wie mijn Sale-coach Stuart Hamer zo hield. Ik vind het fijn om nummer 14 te zijn. Ik was dat nummer in de jeugdopleiding en ik draag het nu nog steeds.

V: Waar komt de naam Zidane vandaan?
A: Mensen denken dat het van Zinedine Zidane komt. Nou, hij is van oorsprong Algerijns. Dus mijn vader en moeder wilden iets unieks, maar toch een beetje moslim. Mijn vader vond het leuk om Zinedine Zidane te zien spelen, maar mijn ouders wilden een unieke naam. Er is maar één andere Zidane die ik ken, een vriend in Manchester.

V: Je had interlands kunnen spelen voor Engeland, Pakistan en Irak. Waarom heb je voor Irak gekozen?
A: De fans. De hoeveelheid steun en liefde die ze me gaven was geweldig, op sociale media, in het echte leven. Er zijn Irakezen in Engeland, mensen zoals mijn moeder, die vertrokken toen de oorlog aan de gang was. Toen ging ik naar Irak en besefte ik hoeveel voetbal voor hen betekende. Er zijn enorme menigten bij wedstrijden – 60.000 in een nieuw stadion in Basra. Fans komen vier uur voor de aftrap binnen. Het is rumoerig. Er hangt een scherm met de gezichten van de spelers erop. Ze zetten mijn gezicht op de camera en iedereen juicht en ik klap voor de fans. En dan laten ze het gezicht van mijn moeder zien en, raad eens, ze huilt! En lacht. Ze droeg een Irakees shirt en dat was de eerste keer dat ze me in haar thuisland zag. En dat moment is waarschijnlijk het meest trotse moment van mijn voetbalcarrière. Pap? Hij heeft het allemaal gemist, hij was aan het bidden! Irak is als land zo gastvrij. Natuurlijk wordt het door de media afgeschilderd als een land verscheurd door oorlog en er zijn gebieden waar dat te zien is, maar wat kunnen mensen doen als ze zo vaak zijn aangevallen? Mijn ervaring is dat ze niet genoeg voor je kunnen doen. Het eten is geweldig. De porties zijn enorm; het is niet zoals in Engeland.

V: Hoe is het om te spelen terwijl je vast?
A: De eerste week is altijd het zwaarst, vooral als het warm is, maar je went eraan; het is een mentale kwestie. Je zegt tegen jezelf dat je het kunt, en dan, als je rent en zo, als je zo gefocust bent op de wedstrijd, vergeet je bijna dat je honger hebt. Nou ja, zo ben ik dan. Als ik dorst heb, doe ik water in mijn mond, gorgel ermee en spuug het uit, zodat mijn mond vochtig blijft. Na de eerste week verdwijnt de honger, raak je gewend aan de routine en is dat fijn. In Utrecht zorgen ze voor ons en geven ze ons andere tijden. We krijgen wel een paar uur extra op bed omdat we niet gaan eten, dus het heeft geen zin om daar te zijn. Wat Irak betreft, geniet ik er echt van als ik daar ben. Ik wil ze gewoon iets terugdoen voor de steun. We hebben later dit jaar belangrijke wedstrijden tegen mogelijk Saoedi-Arabië, Qatar en de VAE. Misschien Indonesië en Oman.

V: Hoe is het niveau voor Irak?
A: Ja, we hebben er een paar die in Polen spelen, een paar in Saoedi-Arabië, een paar in Engeland. Ons team is nu goed, we hebben jongens in Noorwegen en Zweden. We staan ​​58e op de wereldranglijst. En we hebben zware wedstrijden. Mijn debuut voor Irak was uit tegen Iran. Het was ijskoud. Ik ken de geschiedenis tussen de landen, de rivaliteit. Irak heeft een paar grote rivalen! Koeweit is er ook een. Als speler respecteer ik al mijn tegenstanders buiten het veld.

V: En voor Utrecht?
A: Over deze blessure heen komen, weer in het team komen en week in week uit spelen. Er zijn belangrijke wedstrijden tegen topteams. Mijn contract loopt nog twee jaar; we hebben Europees voetbal en hopelijk de Europa League. Utrecht is een goede club en stad. Een familieclub. Het is nog steeds voetbal, een meedogenloze omgeving, maar de manager is erg aardig, de fans zijn enorm in hun steun. En mijn familie komt nog steeds op bezoek en geniet ervan. Mijn broer Daoud, die 20 is, kan nu vaker komen voordat hij hopelijk naar de universiteit gaat. Hij wil tandheelkunde studeren. Wat mij betreft, ik blijf mijn best doen voor mijn club en voor Irak. Dit is het leven waar ik altijd van heb gedroomd.

Geschreven door Vakkie G op 08-07-2025 14:40
Zidane Iqbal is the Manchester-born-and-bred footballer who started out at Manchester United before moving to play first-team football for FC Utrecht in the Netherlands in 2023. Before that, he became the first British-born South Asian to play for United and in the Uefa Champions League.

An Iraqi international with 17 caps so far and ambitions to play at the 2026 World Cup, the 22-year-old is the son of a cricket-mad Pakistani father who arrived in Manchester aged seven, and an Iraqi mother who left her homeland during the first Gulf War for a new life in England. The National caught up with the midfielder ahead of the new football season.

Q: How is life in the Netherlands?

A: Good. At the start, in 2023, I was injured and homesick, but I’ve got over that period. Last season was a big learning curve. I’m injured now, but I hope to be back on the pitch soon and playing because I've got a taste of what it's like to be starting week in, week out and being key for the team.
I became a starter for Utrecht, a team who were third and fourth in the Eredivisie for most of the season – a good season for us. That happened after we lost 5-2 to PSV. I didn’t play in that one, but the gaffer [head coach Ron Jans] told me I was starting for the next match – away to Ajax. And from that game until I got injured in mid-April, I started.

Q: Were you not daunted starting at Ajax away in front of 56,000 fans?

No, I just told myself to enjoy it because if I didn’t do well, then I’d be back on the bench like in the last game. I went into it with no emotions, only to enjoy and express myself. I had that mentality. The crowd was loud, but after five minutes it just faded into the background.

Ajax are Ajax, a strong team with top players. We played well defensively and on the counterattack, did the basics right, got the ball and I played well. The gaffer was pleased; we drew 2-2. We should’ve won, but after that game, it was just upwards for me. I got the run of games I’d wanted and needed since arriving the year before and I was buzzing. That was the reason why I went to Utrecht: to make my own opportunities and show that I could handle first-team football in a top league. I can. So when you ask me how life is now, that’s why I say it’s good.

Q: And does that compare that with how you felt when you said goodbye to your family in Manchester to move to a new country?

A: I knew I was signing for Utrecht and told my family and friends, but it didn’t really hit me until the day I was supposed to fly. I woke up, my bags were packed and I gave my mum a hug. I could feel my tears and my bottom lip going. Then my brother gave me a hug and I just folded.

I got to Utrecht and lived in a hotel. I trained the first week but my knee just wasn’t right. It took three months to get it sorted. In that first year I was in and out of the team and didn’t get match fitness due to not having a run of games. It was scary and lonely at times. I came to Holland to play football and couldn’t do it, so I was in my own head quite often. It was hard, but my family visited, my mum and dad especially, my brother had exams but he’s finished now, so he's going to come see me quite often. Friends too. Over time, you just learn how to handle it.
After moving around a lot of areas, I’m settled into the place I’m currently living in. I’ve got friends here now, I know where to go, have brunch, get a coffee, so I’m settled. I’d only ever lived at home in Whalley Range, Manchester, in the same house that has been our family home since I was a kid. It’s where I go back to now.

Q: And Manchester is where you were picked up, by United.

A: Yes, at the age of four. I signed when I was eight, but I was at the development centres at four.

I don’t understand how people can spot somebody that young, but I was at Sale United and there was a programme called Gimme 5s for under 5s. The man who scouted me was Jack Fallows. My dad and I are still in contact with him.

The route is through development centres and if they like you, you move to The Cliff training ground, and then to Carrington. I was in the same age group as Charlie Savage, Will Fish and Shola Shoretire played up a year with us. A lot of players left and when we got to 16 or 17, new ones arrived: Alejandro Garnacho, Alvaro Fernandez and Hannibal Mejbri.
When they arrived you read about them and see that they’ve joined from Atletico Madrid or Monaco, but you yourself are at Man United and want to show what you can do. You don’t want to hide and be like ‘Oh, they've signed new players; they must be better than me’.

I had a dream to be a professional footballer. My dad’s heritage is from Pakistan; he’ll play football but I’d say he enjoys cricket more and still plays. I can play cricket but it was football for me and I had the belief I was going to make it. School was important. I got good GCSEs, a mixture of 7s and 6s. Not amazing but enough if I wanted to do A Levels. But I wanted to be a footballer and that’s what happened, but even now I don’t think I’ve made it. This is just the start. I hope I can show more.

Q: How did you progress at United?

A: My first training session with the first team was under Ole Gunnar Solskjaer, but when Erik ten Hag came in he moved several of us Under-23 lads to the first team for the pre-season tour to Thailand and Australia.

Suddenly I was training with top-class players including Cristiano [Ronaldo], Bruno [Fernandes], Rafa Varane, Eric Bailly, Luke Shaw, Jadon Sancho and Marcus Rashford. You go from watching them on TV and then you’re only one team under them. All you can do is enjoy yourself, work hard. I tried to take in every moment on the tour. I was 19 and if I went back to the Under-23s, that wouldn’t have been the end of the world. But I stayed in the first team set-up.

Marcus Rashford was a Manchester lad like me, and for all the academy boys, I think, look up at him because you can relate because he’s come from the academy, he’s from Manchester. He played for Fletcher Moss, a five-minute drive from where I live. But then I was playing alongside him against Liverpool in front of 70,000.

Q: How was that?

A: Surreal. The main difference was physical. I’ve always been a slight lad. But because I’ve always been skinny, you always know how to use your body. You’re not going to out-muscle someone big like Scott [McTominay] so you must be two steps ahead to get the ball. It’s not UFC, they can’t manhandle you, so that’s fine.

I came on in the second half v Liverpool, which was when Liverpool brought on some of their best players like Jordan Henderson, Mo Salah and [Virgil] Van Dijk. I was excited and a bit nervous because I was thinking ‘these guys are like Premier League proven’. I was up against Fabinho, Thiago and [Naby] Keita and I thought ‘well, if they’re better than you it’s expected’. I had the attitude to enjoy it. What’s the worst that’s going to happen when you’re 19? I think I did well in that game.
Salah asked how I was in Arabic. I speak some. And Punjabi. He gave me his shirt at the end. Great player. But I also really liked Tiago and have modelled my game on his, but I couldn’t get his shirt. He’d gone.

I prayed after that game. I try and pray five times per day. I’ve grown up to be honest and my parents always told me to work hard and leave the rest to God.

Q: And all the time were you thinking about what your United future held?

A: I came home [from the tour of Thailand and Australia] and thought I showed myself and I showed my level. I know I’d done well when my dad’s happy with me. I also came on in a game against Rayo Vallecano at Old Trafford and did well.

Darren Fletcher messaged me to say I was going up to the first team dressing room and for the first few games of the season I was on the bench. I thought I would get a chance and unfortunately I didn’t, although I was on the bench 19 times during the season.

I just wanted 10 minutes off a bench to show myself and it really frustrated me that the gaffer didn’t seem to rate me enough to give me a chance to show if I could sink or swim.
I spoke to my dad and agent and said: ‘I can’t do this for another year’. From the outside, it looked amazing to all my friends because I was training and travelling with United’s first team. For me, it was mentally tough because I was just training and not allowed to play with the under-23s. I thought to myself, ‘I’m just like a number’.

I was supposed to start a cup game against Charlton Athletic from League 1. I was in all the shapes and patterns in pre-match training. I was starting as a 10 and Lisandro Martinez came up to me and said: ‘Now’s your chance’. He talked to me and said, ‘all of us are supporting you. Just show yourself, you’re a good player. We’re going to fight for you, make sure you’re ready to fight'. It motivated me and it was nice from him, an aggressive leader in the team, a big player. I got tickets for family and friends to see me. Finally, my chance.

Then I got to the stadium, looked at the whiteboard and didn’t see my name. I was gutted. Then I thought I’d come off the bench. Nothing. That was the turning point for me. I didn’t feel the manager respected me enough to play me.

We had the Under-19 World Cup that April, so I went to the manager. Before that, I saw Tom Heaton, a senior player. I told Tom what I was going to say, that I was going to play against England and Uruguay and that it would be a good chance to show myself. Tom shook his head and said: ‘That’s awful. You’re making it about yourself. Make it about the gaffer’. Tom gave me a few points to say, like that I’ve trained under him for a year and wanted to show him how I’d developed.

Q: And what happened?

A: The manager [Ten Hag] listened and then told me he didn’t want me to go to the tournament. He said it was the end of the season; we had injuries and needed training numbers, too. He told me to stay patient. So I did. I was sure I’d play some minutes and become the first Iraqi player in the Premier League.
It didn’t happen, not even in the last games when there was little to play for. My best friend, Ali Al Hamadi of Ipswich, became the first Iraqi player, so I’m happy it’s him.

But I told my agent that I needed to move. I’d done everything that was asked and didn’t get a chance. I saw that Jadon Sancho had moved abroad from Man City, Paul Pogba from Man United. I was happy to try and take a similar route.

Q: But you did have a chance under the previous manager, Ralf Rangnick. Under him you became the first South Asian player to play in the Champions League.

A: I’d done well against Atlanta in the Uefa Youth League when Nick Cox, the head of the academy, came up to me while I was having a Covid test. He hinted that I may be involved vs Young Boys in the Champions League the following night.

I trained with the first team and was added to a WhatsApp group. On the day of the game, we stayed in a hotel really close to where I grew up. Opposite a field which I’d climb over a fence to play during lockdowns. One minute I was playing there with my mates, the next I was preparing for a Champions eague game in a hotel two minutes’ walk from my house.

Charlie Savage, who was also set to play, and I were nervous. We’d struggled to sleep, so he came to my room in the day and we sat there trying the different coffees in the hotel room and talking rubbish.

Then we got the coach to Old Trafford. I knew friends and family would be there. When we warmed up, they came to see me by the side of the pitch.

I came on for Jesse Lingard. I just wanted to touch the ball and I got a few touches. As I walked off I thought ‘that’s what I've dreamed of’. I saw my mum – as usual! – was crying. I got home and dad was crying. Even my uncle was crying. Brother was enjoying himself. What a night!

Jesse gave me his match shirt, which I’ve got framed at home with a picture of me coming on for him. Jesse was number 14 that night, the number I’d worn at Sale United. The number of Johan Cruyff, who my Sale coach Stuart Hamer loved. I like being number 14. I was that number in the academy and I wear it now.

Q: Where does the name Zidane come from?

A: People think it’s off Zinedine Zidane. Well, he’s originally Algerian. So my mum and dad wanted something a bit unique but still Muslim, kind of. Dad enjoyed watching Zinedine Zidane play but my parents wanted a unique name. There’s only one other Zidane I know, a mate in Manchester.

Q: You could have played international football for England, Pakistan and Iraq. Why did you choose Iraq?

A: The fans. The amount of support and love they showed me was amazing, on social media, In real life. There are Iraqis in England, people like my mum who left when the war was on.
Then I went to Iraq and realised how much football meant to them. There are huge crowds for games – 60,000 in a new stadium in Basra. Fans get in four hours before kick-off. It’s loud. There’s a screen with the players' faces on. They put my face on the camera and everyone’s cheering and I’m clapping for the fans. And then they show my mum’s face and, guess what, she’s crying! And smiling. She was wearing an Iraq shirt and that was the first time she’d watched me in her home country. And that moment is probably the proudest moment of my football career. Dad? He missed it all, he was praying!

As a country, Iraq is so welcoming. Of course the media portrays it as war torn and there are areas where it shows, but what can the people do when they have been attacked so much? In my experience, they can’t do enough for you.
The food’s amazing. The portions are huge; it’s not like England.

Q: What’s it like playing when you are fasting?

A: The first week is always the toughest, especially when it’s hot, but you get used to it; it’s a mental thing. You tell yourself you can do it and then, when you’re running and stuff, when you're so focused on the game, you kind of forget you’re hungry. Well, that’s me anyway.

If I am thirsty, I'll put water in my mouth, gargle it and spit it out, just so my mouth stays moist. After the first week, the hunger kind of goes, you get into the routine and it's nice. In Utrecht they cater to us and give us different timings. We do get a couple of hours extra in bed because we're not going to eat, so there’s no point us being there.

With Iraq, I really enjoy it when I’m there. I just want to pay them back for the support. We’ve got big games later this year against possibly Saudi Arabia, Qatar and UAE. Maybe Indonesia and Oman.

Q: What’s the standard like for Iraq?

A: Yeah, we've got a couple who play in Poland, a couple in Saudi, a couple in England. Our team now is good, we’ve got lads in Norway, Sweden. We’re 58th in the world [ranking]. And we have tough games. My debut for Iraq was away to Iran. It was freezing. I’m aware of the history between the countries, the rivalry. Iraq has a few big rivals! Kuwait is another. As a player, I respect all my opponents off the pitch.

Q: And for Utrecht?

A: Get over this injury, get back in the team, play week in week out. There are big games there against top teams. I’ve got two years on my contract; we have European football and hopefully the Europa League.

Utrecht is a good club and city. Family club. It’s football still, a ruthless environment, but the gaffer’s very nice, the fans are strong in their support. And my family still come to visit and enjoy it. My brother Daoud, who is 20, can come more now before he hopefully goes to university. He wants to study dentistry.

For me, I’ll continue to do my best for my club and for Iraq. This is the life that I always wanted.

https://www.thenationalnews.com/sport/football/2025/07/08/zidane-iqbal-man-united-iraq/

Geschreven door GerzoPa op 07-07-2025 16:29
https://www.ad.nl/sport/fc-utrecht-met-grote-selectie-op-trainingskamp-plek-voor-jongelingen~ab88e4b5/

Geschreven door Lars op 06-07-2025 15:55
Voor Gjivai Zechiël is het even wennen om het tenue van FC Utrecht te dragen. De middenvelder is gehuurd van Feyenoord en speelt voor het eerst buiten Rotterdam. Zijn doel is om belangrijk te worden in de Eredivisie en de Europa League. Daarna droomt hij pas weer verder over De Kuip, vertelt de huurling aan SoccerNews.

Gjivai Zechiël over verhuur aan FC Utrecht en toekomst bij Feyenoord
In de oefenwedstrijd tegen Cercle Brugge speelde Zechiël op natuurlijke wijze zijn spel op het middenveld van FC Utrecht. Toch was het de eerste keer dat de supporters hem in het wedstrijdshirt van hun club zagen. “Ja, het is voor mij ook even wennen. Ik heb een ander shirt aan, maar ik pas me snel aan. De jongens nemen me goed op in de groep.”

Na het doorlopen van de jeugdopleiding bij Feyenoord en een verhuurperiode aan Sparta is FC Utrecht de eerste club van Zechiël buiten zijn geboortestad Rotterdam. Heeft hij de verhuizing al gemaakt? “Nee, nog niet. Dat is wel de bedoeling, maar de huizenmarkt is een beetje druk in Utrecht. Ik houd van Rotterdam, omdat ik dat ken, maar volgens mij is Utrecht ook een leuke stad.”

Buiten de comfortzone
Toch is het verlaten van zijn vertrouwde omgeving een thema voor de 21-jarige middenvelder. “Spannend, ja. Ik heb een paar vrienden die altijd zeggen: ‘Jij wil altijd in je comfort zone zijn, in de buurt van Rotterdam.’ Dit is de eerste keer dat ik eruit ben. We gaan zien hoe het loopt. Ik ben volwassen en oud genoeg om deze stap te maken.”

Bij Feyenoord is de concurrentie op het middenveld sterk, zeker na de komst van Sem Steijn en Luciano Valente. Zijn uitleenbeurt aan Utrecht geeft Zechiël perspectief om meer wedstrijden te spelen. “Ik probeer dit seizoen hier een belangrijke speler te worden. Door veel minuten te maken, de Europa League te halen en mezelf te ontwikkelen qua goals en assists. Voor de rest wil ik me laten zien zoals in het afgelopen half jaar bij Sparta.”

Andere opties deze zomer
Bij Sparta speelde Zechiël samen met Mike Eerdhuijzen, die deze zomer ook de overstap maakte naar het midden van het land. De verdediger bestookte zijn ploeggenoot daarna met berichten om hem te volgen. “Mike is een goede gozer. Hij heeft me vaak gezegd: ‘Kom nou gewoon naar Utrecht, weer lekker samen spelen.’ Hij is buiten het veld echt grappig, maar in het veld een harde werker en een professional. We hebben samen de keuze gemaakt om naar Utrecht te gaan.”

Sparta wilde de geboren Rotterdammer graag langer houden en ook FC Twente en clubs uit het buitenland toonden interesse, maar de voormalig jeugdinternational heeft zijn opties goed afgewogen. “Die keuze is verleden tijd. Daar gaat het niet meer om. Ik heb mijn beslissing gemaakt. Dat is FC Utrecht geworden. Ik sta daarachter en ga hier gas geven.”

Slagen bij Feyenoord
Een seizoen lang knallen en daarna terug naar zijn eigenlijke werkgever Feyenoord. Daar wil Zechiël na dit tijdelijke uitstapje ook successen boeken. “Ik heb geleerd om niet te veel naar de toekomst te kijken. Je weet nooit hoe het loopt. Natuurlijk wil ik slagen bij Feyenoord. Het blijft een droom om De Kuip te slagen. Maar op dit moment speel ik in de Galgenwaard, wat ook een heel mooi stadion is. Ik leef van dag tot dag. Morgen heeft weer zijn eigen zorgen.”

Geschreven door BompaFCU op 06-07-2025 14:02
Middenvelders staan op bij jong team van trainer Ron Jans: ‘Hij brengt voetbal’

Trainer Ron Jans is mede door blessureleed nog volop zoekende naar zijn vaste basiselftal bij FC Utrecht. Ook na de oefenwedstrijd tegen Cercle Brugge (2-0). Al bracht die confrontatie hem ook inzichten. „Dat noemen ze ballie in het veld brengen.”

Marco Gerling 06-07-25, 13:10

De tweede helft is zaterdagmiddag nog maar een paar minuten onderweg als een fan van Cercle Brugge zich hardop afvraagt wie toch die nummer 21 bij FC Utrecht is. „Die krullenbol, daar, hoe oud is hij?”

Vanaf de tribune bij Elinkwijk wijst de man naar de middencirkel, waar Gjivay Zechiël opnieuw aan de bal is. Een bewijs dat de man verstand van voetbal heeft is zijn vraag niet, want iedere kijker valt het op: die nieuwe jongen, die huurling van Feyenoord, die voegt wat toe.

Tevreden over optreden
De vorige maand 21 jaar geworden middenvelder zul je niet zelf horen zeggen dat hij de beste man op het veld was. Hij lacht bij het horen van de complimenten en zegt wel dat hij weet wanneer zijn spel goed of niet goed is. „Ik ben niet snel tevreden.”

Maar deze zaterdag is hij content. „Ik denk dat ik wel een paar goede dingen heb laten zien. Het moet nog steeds beter, ik moet meer betrokken zijn rondom de zestien. Ik wil groeien als creatieve middenvelder, volwassener voetballen.”

Mooi koppel
Zechiël is in het veld gekomen na een helft (een uur) spelen. Niet toevallig noemt trainer Ron Jans vooral het derde kwart van de wedstrijd als positief punt van de wedstrijd: het eerste half uur dat Zechiël speelt en zijn stempel drukt. Het half uur ook waarin Mike Van der Hoorn de 2-0 maakt uit een ingestudeerde corner van Derry Murkin.

„Positie kiezen, van links naar rechts voetballen, hij was wel een heel mooi koppeltje met Sil van der Wegen. Samen met Victor Jensen hebben zij het op het middenveld heel goed gedaan, daar lag de sleutel vandaag.”

„Ballie in het veld brengen, noemen ze dat in straattaal geloof ik. De ploeg aan het voetballen brengen, daar speelde Zechiël een belangrijke rol in. Hij voelt zich thuis en heeft een taak die bij hem past, vandaag op de 6 en 8 positie. Van achteruit doorvoetballen en vooraan bijsluiten voor steekpasses en schoten.”

Jong Utrecht
Meer jongelingen vallen op, met een stuk of zeven jongens van Jong Utrecht bij de selectie. Jessey Sneijder (18, zoon van) valt bijvoorbeeld in en Jaygo van Ommeren speelt zelfs in de basis en maakt zo net als tegen FCSB volop minuten. „Hij heeft echt goede dingen laten zien. Maar hij moet ook brutaler zijn bij het aanbieden, het tempo moet omhoog.”

Jans ziet wel meer verbeterpunten, voor het hele team. „We eindigden de eerste helft wel met 1-0 voor (goal Cathline, red.) maar kwamen in eerste instantie niet echt onder druk uit en door de druk heen, ik heb veel moeten coachen.”

Stap verder
„Conditioneel hebben we weer een stap gezet”, klinkt het tevreden. Tegen Kaizer Chiefs volgt vrijdag de volgende serieuze test. Jans had graag gezien dat zijn ploeg dan wel compleet is, maar heeft te kampen met vervelende blessuregevallen.

Middenvelder Davy van den Berg begon goed aan de voorbereiding maar liep een voetblessure op. „Zo jammer, we hopen dat het niet lang meer duurt.” En ook Jesse van de Haar raakte geblesseerd. Hij mist door gescheurde enkelbanden de hele voorbereiding.

Iqbal en Bozdogan zijn op de weg terug na hun operaties, maar hebben nog tijd nodig voor verder herstel. Het herstel van Miguel Rodríguez verloopt goed. Hij mikt zelfs op een terugkeer bij de eerste Europese wedstrijd 24 juli. Maar de vraag is of dat haalbaar is.

Terug op maandag
Daar staat de terugkeer van Noah Ohio maandag op de training tegenover en ook Milano Jonathans is er dan weer bij na ziekte. „Als je die er allemaal weer bij hebt”, lacht Jans. „We hebben nu al een goede selectie, maar dan hebben we een uitstekende selectie.”

Lachen doet ook Zechiël. „Als je een lach op m’n gezicht ziet, dan zit het goed”, besluit hij. „Plezier is waar het mee begint allemaal, ik moet me fijn en goed voelen. Ik heb het naar mijn zin hier en kijk uit naar Europees voetbal spelen.”


©2025 AD Premium

Geschreven door CH op 05-07-2025 18:56
minder VAR-ingrepen??? Kunnen ze daar niet van maken op het juiste moment VAR-ingrepen?? Want hoe vervelend ook, een centimeter is ook buitenspel, dan moet natuurlijk worden ingegrepen als daaruit een doelpunt valt. Er moet een Europese of wereldwijde norm zijn op ter hoogste niveau van een competitie.

Geschreven door BompaFCU op 05-07-2025 11:10
Mike Eerdhuijzen: ‘Ik ben niet gekomen om bij FC Utrecht op de bank te zitten’

Met de komst van Mike Eerdhuijzen heeft FC Utrecht zich verdedigend stevig versterkt. De geboren Volendammer (24) moet Nick Viergever nu nog voor zich dulden, maar heeft goede ervaringen met precies zo’n concurrentiestrijd.

Marco Gerling 05-07-25, 11:00

Dat Nick Viergever ook dit seizoen weer aanvoerder van FC Utrecht is, mag geen verrassing heten. Niet alleen omdat hij de man was die vorig seizoen het team op sleeptouw nam. Onafgebroken coachte hij van achteruit en had hij een voorname rol bij het behalen van de vierde plek en daarmee Europees voetbal.

Goed gedraaid
De 35-jarige verdediger is sinds zijn debuut in augustus 2022 al aanvoerder en presteerde gewoon stabiel. Trainer Ron Jans: „Nick had echt een heel goed seizoen. Hij is een goede aanvoerder en groeit alleen maar in zijn rol. Hij heeft gewoon goed gedraaid en alles gespeeld.”

Bij verlenging van zijn contract met een jaar zei Viergever het al: „Ik speel elke wedstrijd en dat wil ik volgend seizoen weer. Ik wil er alles voor laten en alles voor doen om dit soort resultaten te blijven neerzetten met de club. Dat vergt veel als individu. Die focus en honger heb ik nog steeds.”

Niet doorgebroken
Toch is zijn situatie dit seizoen duidelijk anders. Want vorig jaar had hij links centraal achterin eigenlijk alleen concurrentie van Joshua Mukeh, een jongeling die niet is doorgebroken. Dat wordt anders, wist Viergever al voor het ondertekenen van zijn nieuwe contract

FC Utrecht denkt aan de toekomst en trok daarom een serieuze concurrent aan: Mike Eerdhuijzen van Sparta, de club waar Viergever zelf debuteerde in het betaald voetbal. Ook met hem heeft de club uitgebreid gesproken, voordat hij zijn handtekening zette onder een contract voor vier jaar.

Concurrentie
Wat hij tijdens die gesprekken te horen heeft gekregen? Jans: „Je gaat je kansen krijgen, de toekomst is aan jou.” En: „Je zult hem (Viergever red.) eruit moeten spelen, de concurrentie aangaan.”

Het is de ideale vervolgstap voor de getalenteerde centrale verdediger, stelde FC Utrecht bij diens transfer. En Eerdhuijzen beaamt dat. „Mijn carrière zit in een mooie opgaande lijn. Utrecht werd concreet in april en de gesprekken voelden gelijk goed. Net als in de winterstop was er ook interesse vanuit het Championship in Engeland, maar mijn keuze was snel gemaakt. Daarbij heeft zeker meegespeeld dat Utrecht Europees speelt, ja.”

Geschiedenis herhaalt zich
Bovendien is de situatie voor Eerdhuijzen niet nieuw. Het is wat dat betreft alsof de geschiedenis zich voor hem herhaalt. Ook toen hij van Volendam naar Sparta verkaste, was dat het verhaal. En ook toen had hij de destijds onomstreden aanvoerder voor zich: Adil Auassar.

Hoe dat afliep? Na enkele kansen in de eerste seizoenshelft, werd Eerdhuijzen tijdens de tweede seizoenshelft basisspeler. Precies dat scenario heeft hij nu ook in zijn hoofd. „Ik wil hier veel leren en ben niet gekomen om op de bank te zitten.”

Alles spelen
Hoe Viergever kijkt naar zijn komst en ambitie? „Ik heb het hier erg naar mijn zin en wil alles spelen. Voorop gaan in de strijd en helpen. Ik denk in het teambelang en heb Mike niet nodig voor extra motivatie om het beste uit mezelf te halen. Maar ik ben blij dat hij er is.”

Viergever heeft met Europees voetbal al een belangrijke ambitie bereikt bij de club. Dat smaakt naar meer. „Met AZ heb ik in Europa ongeveer het hele Oostblok al gezien. Een heel andere wereld. Wij zijn als nummer 4 van Nederland niet in de positie om tegenstanders te onderschatten.”

Hij zegt het als inmiddels oudste man binnen de selectie van trainer Ron Jans, nu Jens Toornstra naar Sparta is vertrokken. Of hij zelf ook aan zijn laatste seizoen begonnen is bij FC Utrecht en hij zijn carrière afsluit in de Domstad? „Ik kijk niet verder dan dit seizoen.”


©2025 AD Premium

Geschreven door BompaFCU op 03-07-2025 09:11
KNVB voert nieuwe maatregelen in voor scheidsrechters: 'We hopen dit keer op een rustiger seizoen'

Een talentengroep met jonge scheidsrechter, minder VAR-ingrepen en betere camera’s om buitenspel te signaleren. Dat is wat Raymond van Meenen, manager scheidsrechterszaken bij de KNVB, komend seizoen voor ogen heeft. Dit zijn de belangrijkste speerpunten voor de arbitrage voor komend voetbalseizoen.

Fabian van der Poll 02-07-25, 15:01 Laatste update: 16:12

,,De kunst is fouten maken die er niet toe doen’’, zegt Raymond van Meenen aan het einde van zijn presentatie. ,,Als je dan een fout maakt, laat het dan een duwtje op het middenveld zijn dat geen invloed heeft op het spel.’’

Voor een groot scherm heeft de manager scheidsrechterszaken van de KNVB deze ochtend de speerpunten voor volgend seizoen toegelicht. Daarbij ontkwam hij niet aan een terugblik op afgelopen jaargang, waarin enkele arbitrale blunders nog lang nadreunden in zijn kantoor.

,,Die fouten hebben het beeld gekleurd. Zelfs mijn moeder belde me op een gegeven moment op. ‘Wat is er toch aan de hand met al die scheidsrechters?’ zei ze.’’ Grijnzend: ,,We hopen dit keer op een rustiger seizoen.’’

VAR beslist binnen 25 seconden
Over de rol van de VAR is Van Meenen duidelijk: hoe minder ingrepen, hoe beter. ,,De VAR moet zo terughoudend mogelijk zijn’’, zegt hij.

De afgelopen jaren zag hij de rol van de VAR verschuiven. De video-assistent ging de scheidsrechter steeds meer ondersteunen. ,,Dat is niet de bedoeling. De VAR is een vangnet. Om fouten eruit te halen. Kun je binnen 25 seconden bewijs leveren dat de scheids fout zit, dan druk je op de knop. Moet je zelf de ene na de andere herhaling kijken en duurt het veel langer: dan niet.’’

Afgelopen eredivisieseizoen greep de VAR gemiddeld één keer per 2,9 wedstrijden in. Het jaar ervoor was dit één per 2.8 wedstrijd. Van Meenen: ,,Een klein verschil, maar het is wel de kant die we op willen.’’

[inzetje]

Nog altijd fouten met VAR

Met de VAR werden alsnog 26 fouten gemaakt over 306 eredivisieduels. Was de VAR er niet geweest, dan zouden er volgens de KNVB 107 fouten zijn gemaakt. Denk aan cruciale penalty’s, rode kaarten of doelpunten.

Afgelopen seizoen waren er 2502 VAR-checks over 306 eredivisieduels. Dit leidde 106 keer tot een ingreep. Daarvan leidde het VAR-advies 93 keer tot een juiste beslissing. 13 keer ging het alsnog fout. Ook zijn er 13 momenten geweest waarop de VAR niet ingreep, maar dat wel had moeten doen.

***

De KNVB gaat nog strenger toezien op de regel dat alleen de aanvoerder met de scheidsrechter mag discussiëren. „Het imago is belangrijk. Het betaalde voetbal heeft een voorbeeldfunctie naar het amateurvoetbal’’, zegt Van Meenen.

„Een andere speler mag in zijn emotie best wat zeggen, maar als iemand van twintig meter komt aanrennen om te protesteren, is dat geel. Het credo is: de-escaleer waar het kan, treed op waar het moet.’’

Niét de beste negen scheidsrechters fluiten
Het Nederlandse arbitragekorps telt 33 scheidsrechters. Wekelijks zijn er 19 wedstrijden in het betaalde voetbal te verdelen. ,,Kwaliteit is daarbij leidend’’, zegt Van Meenen. ,,Betekent dit dat de beste negen scheidsrechters altijd de negen eredivisieduels fluiten? Nee, dat kan niet.’’

Hij moet puzzelen. ,,Topscheidsrechters die Europees fluiten hebben soms rust nodig. Ook willen we jonge scheidsrechters de kans geven om ervaring op te doen. Wie het goed doet in de eerste divisie, krijgt de kans in de Eredivisie. Zo gaat dat stap voor stap, tot je een keer een topclub mag fluiten, dan een topwedstrijd, enzovoort.’’
Lees ook

Wie het goed doet, wordt beloond. ,,Waar ik van ben afgestapt, is dat iedere scheids pakweg 20 wedstrijden fluit. Dat varieert. Doe je het goed, dan krijg je meer wedstrijden. De toppers zaten afgelopen seizoen bijvoorbeeld op 27 duels in de eredivisie. Anderen hadden er negen.’’

Toppers in de maak
Dit laatste sluit aan bij een nieuw initiatief: de talentengroep voor scheidsrechters en assistenten. De KNVB wil zo meer aandacht besteden aan de ontwikkeling van potentiële topscheidsrechters, zodat die op den duur het stokje kunnen overnemen wanneer de toppers van nu een stapje terug doen.

,,Ik doe ook niet geheimzinnig over wie hierin zitten’’, zegt Van Meenen, die hoopt dat het anderen stimuleert om ook op een plekje te azen. Heeft een scheidsrechter een minder jaar, dan kan die zijn plek in de talentengroep ook zo weer verliezen.

De gelukkigen voor komend seizoen zijn Sander van der Eijk, Joey Kooij, Marc Nagtegaal, Jannick van der Laan, Robin Hensgens, Alex Bos en Martijn Vos. Stuk voor stuk zijn het relatief jonge scheidsrechters, die volgens de KNVB op termijn wedstrijden zoals De Klassieker kunnen leiden.

De zeven scheidsrechters volgen straks een extra traject. Daarin zullen ze met videobeelden hun eigen wedstrijden analyseren tegenover collega’s en krijgen ze onder meer trainingen over voetbaltactiek.

Van Meenen: ,,Hoe speelt een team? Wat gebeurt er als het 10 tegen 11 wordt? Maar ze zullen ook bezig zijn met wedstrijdmanagement en de omgang met de media. Hoe kom je over? Daarvoor nodigen we ook specialisten uit om met de scheidsrechters te werken.’’

Meer camera’s langs de lijn
De registratie van buitenspel wordt verbeterd. Twee extra camera’s worden hiervoor ingezet. Deze staan rond de hoekvlag, met een zichthoek evenwijdig aan de achterlijn. ,,Hiermee creëren we een beter zicht op de laatste meters van het veld’’, legt Van Meenen uit.

Tot nu werd er bij het trekken van buitenspellijnen gewerkt met de camera’s die ter hoogte van de zestienmeterlijn staan. Dit bleek niet ideaal. „Spelers stonden regelmatig in het zicht van de VAR, waardoor het werk werd bemoeilijkt. Bij deze twee camera’s staan er minder spelers in het beeld en is het zicht dus beter.”

Ook kunnen de camera’s uitkomst bieden wanneer een bal net wel of net niet over de doellijn is geweest. Let wel: dit is iets anders dan specifieke doellijntechnologie. Die wordt in de eredivisie niét ingezet.


©2025 AD Premium

Geschreven door Rookworst op 02-07-2025 18:28
Explosie van fanaccounts door succes FC Utrecht: ‘Voordat ik het wist liep het een beetje uit de hand’
Niet eerder waren er online zóveel accounts met nieuws, weetjes en geruchten rond FC Utrecht. Nu de club succes heeft, is het aantal volgers en dus ook nieuwtjesjagers geëxplodeerd. En dit zijn de hoogtijdagen, met alle transferperikelen. Maar wat is feit en wat is onzin op die vele fanaccounts? „Nooit, nóóit wil ik een transfer bemoeilijken.”


Cathline en Haller
Een greep uit de online geruchtenstroom in de afgelopen dagen: Yoann Cathline gewild door Ajax én PSV. Calvin Verdonk komt van NEC, kwestie van tijd. Souffian El Karouani gaat naar de Serie A, of toch naar de Bundesliga. En Sébastien Haller? Die komt, sowieso. Hij had er eigenlijk al moeten zijn.

Het aantal online ‘clubwatchers’ loopt inmiddels in de tientallen: hobbyisten die ook fan zijn van de club. Allemaal willen ze de eerste zijn en massaal delen ze nieuws en voeden ze transfergeruchten. In de afgelopen maanden zijn transferaccounts als paddenstoelen uit de grond geschoten.

Race jezelf naar de overwinning
Speel het GP spel en maak kans op mooie prijzen!
SPEEL NU
Edjeuitnoord
Neem ‘Edjeuitnoord’. Een naam die vrijwel iedereen binnen en rond FC Utrecht inmiddels wel kent. Edwin volgt de club al meer dan dertig jaar en begon zeven maanden geleden na enige twijfel zijn eigen X-account. Waarom Edjeuitnoord? Hij woonde oorspronkelijk in Utrecht-noord.


Voordat ik het wist liep het een beetje uit de hand, met landelijke online media die berichten overnemen, dat was nooit mijn bedoeling
Edjeuitnoord, FC Utrecht-supporter
„Ik ben informatie gaan delen die ik van mensen uit de voetbalwereld krijg, vanwege de vele leuke reacties daarop. Mensen hebben vragen, ik probeer die te beantwoorden en sta zo in contact met vele fanatieke Utrecht-supporters. Voordat ik het wist liep het een beetje uit de hand, met landelijke online media die berichten overnemen, dat was nooit mijn bedoeling. Het was oorspronkelijk bedoeld voor een select groepje.”

Vandaar dat zijn account nu ‘op slot zit’. „Ik overleg tegenwoordig met veel sites, voordat ze iets van mij publiceren. Natuurlijk snap ik dat het iets veroorzaakt, als ik stellig meld dat Haller komt. Maar het is nooit, nooit, nóóit mijn bedoeling om een transfer voor de club te bemoeilijken. Ook al snap ik dat ze niet altijd even blij zijn met de publiciteit. Ik hou ook zaken voor mezelf, als ze nog heel pril zijn. Maar Haller, die komt.”

Makkelijk meeliften
FCUTJE030 is al sinds 2018 actief. Eerst via Instagram en de afgelopen jaren ook via TikTok en X. „Ik zie mezelf meer als supporterspagina dan als fanaccount. Ik maak graag content, om mensen wat leuks te bieden over de club”, zegt beheerder Cain. „Ik ben mij gaan verdiepen in Photoshop om kwalitatief betere content te kunnen plaatsen en sinds kort werk ik ook samen met een designer. Ik bereik steeds meer mensen.”


Ik ben begonnen als middelbare scholier, met in de pauze al het nieuws over FC Utrecht online zoeken
Cain, Beheerder van FCUTJE030
„De zomer is sowieso een drukke periode en nu helemaal, met Europees voetbal’’, zegt Cain. „De club heeft succes en dat zorgt voor aandacht. Daarop meeliften is makkelijk, dus zie je steeds meer accounts. Ik ben begonnen als middelbare scholier, met in de pauze al het nieuws over FC Utrecht online zoeken. Ik probeer steeds betere kwaliteit te leveren, post nooit zomaar iets. Dat doe ik pas als ik het van meerdere bronnen verneem, die ik geloofwaardig vind.”

„Ja, er gaat veel foutieve informatie rond, van mensen die maar gewoon wat online gooien. Het gaat mij puur om de interactie met fans, dat vind ik het leuke, daar doe ik het voor. Ik doe dit niet om de club dwars te zitten.”

FC Utrecht
De club zelf ziet alle berichten op de burelen langskomen en is binnenskamers vooral blij dat al vóór de eerste training de selectie nagenoeg rond was. Grote inkomende of uitgaande transfers? Alleen als de hoofdprijs op tafel komt of zich een niet te missen buitenkans aandient misschien.

Toch zal het, nog de gehele transferperiode, geruchten regenen.

Laatst bewerkt op: 2025-07-02 18:34:12

Geschreven door peter-amersfoort op 02-07-2025 17:23
wat doe je als pensionado op zo een warme middag?
Genoeg drinken en binnen TV kijken naar ESPN, 10 jaar terug, de 32e speelronde.
En dan kom je heel veel namen tegen die ook nog bij FC-Utrecht hebben gespeeld of er nu nog bij zijn:
Marsman / FC-Twente
Van den Hoorn / Ajax
Viergever / Ajax
Maher / PSV
Labyad / Vitesse
Kramer / ADO den Haag
Mahi / FC-Groningen
Toornstra / Feyenoord
Veerman / Heerenveen
Seuntjes / NAC
Van Overheem / Dordrecht
Trainers : vd Brom / AZ en Fraser / ADO den Haag.

Utrecht speelde in die ronde uit bij GoAhead en won met 2-0 door doelpunten van .........HALLER !!!
Na die speelronde stond FC-Utrecht op de 11e plaats met 39 punten uit 32 wedstrijden.

Laatst bewerkt op: 2025-07-02 17:25:45

Geschreven door BompaFCU op 02-07-2025 11:12
FC Utrecht heeft wat te kiezen: Jans wil in balbezit stappen maken als team

Vooral verdedigend heeft FC Utrecht dit seizoen echt wat te kiezen. Over die linie zijn bij trainer Ron Jans dan ook weinig zorgen, ondanks een onnodige 1-3 oefennederlaag tegen FCSB.

Marco Gerling 01-07-25, 19:00

De speelwijze van de ploeg verder door ontwikkelen, na het zo goed verlopen afgelopen seizoen. Dat is een belangrijke doelstelling die Ron Jans voor dit seizoen met FC Utrecht heeft.

Stappen maken
Vooral bij balbezit moet zijn ploeg nog stappen gaan maken. Bijvoorbeeld door na het lokken van de tegenstander, de vrije man achterin te vinden en vervolgens ook op het middenveld.

Wat dat betreft zag Jans tegen de Roemeense landskampioen FCSB goede dingen gebeuren op het veld. Want na wat huiverige eerste tien minuten en enkele onnodige lange ballen van keeper Vasilis Barkas, lukte het aanvoerder en centrale verdediger Nick Viergever meermaals om de bal rechtstreeks bij nieuwkomer Dani de Wit te krijgen, die als aanvallende ‘10’ stond opgesteld.

„Als wij ons als ploeg willen ontwikkelen, dan is het voetballende gedeelte een aandachtpunt”, zegt de trainer. En dat begint achterin. Wat dat betreft heeft Jans geen klagen, met in de eerste helft naast Viergever ook Matisse Didden centraal en in de tweede helft Mike van der Hoorn en nieuwkomer Mike Eerdhuijzen als koppel.

Top van de subtop
„Het centrum is luxe”, beaamt Jans. „En zo hoort het eigenlijk ook, als je top van de suptop wilt zijn, of nog hoger. Dan moet je elke positie dubbel bezet hebben. Zeker als je ook Europese wedstrijden speelt. In het centrum hoeven we ons daar geen zorgen om te maken. In de tweede helft speelde Mike van der Hoorn zóveel ballen er doorheen.”

Zo mogelijk nog luxer is de situatie op linksback, waar nieuwkomer Derry Murkin de eerste helft en Kolbeinn Finnsson de tweede helft acteerde. Souffian El Karouani was vorig jaar eerste keuze op die positie en speelde tegen de Roemenen nota bene linksbuiten, of eigenlijk meer als ‘10’ de tweede helft. Niklas Vesterlund en ‘zekerheidje’ Siebe Horemans stonden op rechts tegen FCSB.

Een linie verder heeft Jans ook hoge verwachtingen. „Daar hadden we vorig seizoen met de vertrokken huurling Aaronson en de nog geblesseerde Iqbal al geen jongens van 1.90 meter maar échte voetballers. En dat geldt misschien nu nog wel meer.”

Nieuw middenrif
Hij zegt het wijzend op nieuwkomer Zechiël, die vrijuit speelde en tevreden terugblikte op zijn spel. Maar ook op nieuwkomers Dani de Wit (‘kreeg de meeste kansen’) en Dave van den Berg (geblesseerd). Alonzo Engwanda bleef en ook Jaygo van Ommeren kreeg na afloop complimenten van Jans.

„Ik wil niet zomaar zeggen dat we meer punten gaan halen of hoger eindigen dan vorig jaar”, tempert Jans al te hoge verwachtingen. Maar dat hij ruimte voor verbetering ziet is duidelijk.

En die waren er vandaag in de hitte op het KNVB-complex in Zeist dan ook genoeg. Want hoewel het na de eerste tien minuten meermaals lukte om onder de druk van FCSB uit te spelen, lukte het niet om het verschil te maken.

Afronding en eindpass
„We hebben veel kansen gecreëerd. Maar de eindpass en afronding moeten beter. Wij hadden veel meer kansen dan zij. Maar we verliezen wel met 1-3, daar klopt iets niet. Al kijken we daar bij een eerste oefenwedstrijd doorheen. Ik ben heel positief ondanks de nederlaag.”

Zwak verdedigend ingrijpen, een omschakelmoment en een goal uit het niets kreeg FC Utrecht te verwerken. David Min speelde de tweede helft en keek tevreden terug. „Het was op een gegeven moment wel meer worstelen met de zon dan met de bal en ik had nog een keer kunnen scoren. Maar we hebben veel ballen door de linies gespeeld, kwamen goed vrij en kregen veel kansen.”

Eerste spits van FC Utrecht
Zijn eigen perspectief? „ Ik ga ervoor om dit jaar de eerste spits van FC Utrecht te zijn. Ik wil het laten zien bij de club. Ben fit.” De verhalen over Haller? „Ik denk dat je altijd verhalen houdt. Je hebt veel critici in Nederland, dat is overal waar je speelt. Het is gewoon een hoog niveau hier.” Lachend: „Als ik iedere wedstrijd scoor zoals vandaag, dan kunnen ze niet om me heen toch?”


©2025 AD Premium

Geschreven door boven buurvrouw op 01-07-2025 07:52
Toch weer er eventjes bij stil gestaan,


https://www.youtube.com/watch?v=vdBBK2XngsM

Geschreven door Vakkie G op 28-06-2025 19:44
Supporters massaal langs de kant bij open training FC Utrecht: ‘Mijnheer, waar is Haller?’

REPORTAGE
Publiek kwam zaterdag massaal naar een open training van FC Utrecht. Handtekeningenjagers en trouwe volgers kregen waar ze op hoopten. Maar Ron Jans en zijn mannen sluiten de eerste week van de voorbereiding met gemengde gevoelens af.

Marco Gerling 28-06-25, 16:35

De hekken bij USV Elinkwijk zijn nog niet eens geopend wanneer de eerste supporters zich al melden. Als om 10.00 uur de poorten opengaan is van spelers en staf nog geen spoor te bekennen. Maar vermaak voor de in groten getale aanwezige jeugd is er volop, met bijvoorbeeld opblaasvoetbalvelden.

Een krabbel
De spelers volgen rond 10.45 uur en lopen rechtstreeks in een ‘fuik’ van strategisch opgestelde jonge fans. Nieuwkomer Mike Eerdhuijzen, spits David Min, allemaal worden ze tegengehouden voor een krabbel. En als even later ook keeper Vasilis Barkas aankomt en Nick Viergever en Mike van der Hoorn zich melden, is het dringen geblazen.

„Sorry, I have to train. After”, zegt de keeper uiteindelijk, voordat hij naar binnen snelt. „Mijnheer, komt Haller al?” vraagt een jochie van hooguit 12 aan een beveiliger. Die lacht en zegt: „Haller is er niet, die moet nog gehaald worden.”

De vorig jaar gehuurde spits van Borussia Dortmund is mateloos populair, getuige de vele keren dat zijn naam valt. En ook het aantal shirts met rugnummer 91 is opvallend. De speaker benoemt de uitverkochte seizoenkaarten en de vele toeschouwers. „We zijn met zeker twee keer zoveel als vorig jaar.”

Strakke grasmat
Na wat praatjes met Davy van den Berg, Nick Viergever en trainer Ron Jans, rolt de bal voor een rondo op de strakke grasmat. Opvallend op het complex waar onder meer wereldspits Marco van Basten zijn kunsten toonde, is de aanwezigheid van slechts één echte spits vandaag: David Min.

Haller viert vakantie en is dus vertrokken, Noah Ohio deed mee aan het EK onder de 21 en heeft eveneens nog vakantie en ook Jesse van de Haar ontbreekt. Hij mist vermoedelijk de rest van de voorbereiding door een deze week opgelopen enkelblessure.

Daar komt ook de afwezigheid van smaakmaker Miguel Rodríguez nog bij. Het maakt de spoeling voorin dun voor de daarvan balende Jans. Al heeft hij natuurlijk nog wel de beschikking over mannen als Adrian Blake en Yoann Cathline, die wél volop meetrainen deze zaterdagmorgen.

Fanatiek en frikandellen
Terwijl een man met dozen frikandellen onderuitgaat en zorgt voor enige hilariteit, verheft trainer Jans zijn stem als bij een spel niet de spelers, maar de keepers uitblinken. Mannen als Bozdogan en Iqbal luisteren. „Altijd fanatiek trainen”, verduidelijkt Jans na afloop. Publiek applaudisseert voor een puntgave assist van David Min. En voor een goed binnengeschoven goal van Souffian El Karouani, die interesse geniet van Italiaanse clubs en scherp oogt.

Na volop loopwerk en een grote partijvorm is het publiek weer aan de beurt. Dat wil van trainer Ron Jans horen dat Rodríguez bij de club blijft. Jans lacht en zegt: „Nee, natuurlijk laten we die niet vertrekken.”

Na handtekeningen uitdelen en op de foto gaan voor honderden fans langs de lijn, gaat ook Gjivai Zechiël als een van de laatsten naar binnen. Hij oogt ontspannen, fit en gretig op het veld. Net als die andere nieuwkomers op het middenveld: Dani de Wit en Davy van den Berg.

Barkas en zoon
Terwijl beveiligers kinderen van de grasmat proberen te houden, trekt keeper Barkas onder luid geroep van zijn naam zijn eigen zoontje doodleuk wel het veld op. Even later komt hij dan toch ook handtekeningen uitdelen, om weer als een van de laatsten te vertrekken, even na 13.00 uur.

Om 15.00 uur wacht een nieuwe trainingssessie, met veel aandacht voor fitness. „Intensiteit”, zegt Jans, na de vele trainingsarbeid deze eerste week. Eerder had hij het al over diverse spelers met pijntjes en liet hij al doorschemeren dinsdag tijdens de eerste oefenwedstrijd goed te letten op de belastbaarheid. Daarom doen dinsdag tegen de Roemeense topclub FCSB ook spelers uit Jong mee.

https://www.ad.nl/utrecht/supporters-massaal-langs-de-kant-bij-open-training-fc-utrecht-mijnheer-waar-is-haller~a4a67471/

Geschreven door Pieter op 27-06-2025 17:59
VI pro

'Ze zeggen dat mijn beste jaren nu komen'
11.00 uur,
Vandaag
Praat mee
Opslaan
Door Marco Timmer Marco Timmer
interview
Dani de Wit (27) is al na één zeer moeizaam seizoen bij VfL Bochum weer terug in Nederland. De 27-jarige ex-speler van Ajax en AZ wil bij FC Utrecht zijn carrière een nieuwe impuls geven. Met De Wit kijken we vooruit naar komend seizoen en blikken we terug op zijn periode in Duitsland.

Een sportief mislukt avontuur, zo kunnen we de tijd van Dani de Wit bij Bochum gerust noemen. Niet alleen degradeerden Die Unabsteigbaren toch, De Wit speelde veel te weinig. Zeker na de winterstop was de middenvelder vooral bankzitter. En dat terwijl hij toch als redelijk grote aankoop was gepresenteerd en een contract voor vier jaar had getekend. Boulevardblad BILD zette De Wit na het seizoen zelfs bij de tien slechtste aankopen van het seizoen.

De Wit gaat er niet onder gebukt. Aan de rand van het trainingsveld bij FC Utrecht lacht hij veelvuldig als we met hem spreken en hij weigert na te trappen. ‘Maar het is natuurlijk wel een heel pittig seizoen geweest’, zegt De Wit. ‘Heel anders dan ik had verwacht en zoals ik het ken uit mijn tijd bij Ajax en AZ. Ik wilde heel graag in de Bundesliga spelen. Het is één van de mooiste competities in de wereld en ik denk dat het ook heel goed bij me past. Maar ik heb me denk ik wel een beetje in de club Bochum vergist. Dan bedoel ik vooral hoe de club van bovenaf wordt bestuurd. Al na zeven wedstrijden werden de trainer (Peter Zeidler) en de technisch directeur (Marc Lettau) die mij hadden gehaald, ontslagen.’

We hadden het veel slechter kunnen treffen dan FC Sheriff of Prishtina, zo eerlijk moeten we ook zijn
Dani de Wit
Heel veel hielp het vroege ontslag en de aanstelling daarom van trainer Dieter Hecking niet, want Bochum eindigde afgelopen seizoen troosteloos onderaan in de Bundesliga. ‘In het begin speelde ik alles nog wel’, zegt De Wit. ‘Maar de nieuwe coach speelde een Duitse 5-2-3 zonder aanvallende middenvelders dus kwam ik in de plannen niet meer voor. In Nederland heb ik nog wel naam, kom ik wel weer in het team en krijg je nieuwe kansen. Maar bij Bochum was dit niet zo. Ook al verloren we, de week erop speelde ik weer niet. Dat frustreerde wel. Ik deed keihard mijn best, liet mezelf zien, maar een echte kans heb ik niet meer gekregen. Op zich jammer, omdat het verder allemaal wel goed was. De Bundesliga is natuurlijk geweldig met die grote volle stadions overal. Niet normaal, echt genieten. Maar ik wil iedere wedstrijd op het veld staan en als dat niet gebeurt, moet je verder kijken.’

Ibiza en Toscane
De Wit draagt de misère van het mislukte avontuur niet meer met zich mee. Zeker niet na een lange vakantie. ‘Ik voel me goed, lekker fris, veel energie en ik heb zin om weer te starten’, zegt De Wit. ‘Mijn vakantie was heerlijk en inderdaad lekker lang. Een goede combi van twee weken Ibiza en twee weken Toscane. Ik ben weer goed opgeladen en klaar voor een mooi jaar bij FC Utrecht. Jordy Zuidam (technisch directeur) meldde zich al heel vroeg bij me. Hij en Ron Jans waren heel enthousiast en ze pushten ook echt wel. Dat werd ik ook. Niet alleen vanwege wat Utrecht vorig seizoen heeft laten zien, maar ook van de plannen die ze hebben.’


© Pro Shots
De Wit had keuzes, zo kon hij bijvoorbeeld ook naar ‘laagvliegers in Italië en Spanje.’ ‘Het leven is er goed, met lekker eten en het zonnetje’, zegt de voetballer. ‘Maar afgelopen seizoen heb ik ervaren wat het is om tegen degradatie te spelen. Ik ben iemand die alles wil winnen. Ik werd er doodziek van dat we iedere week op de kloten kregen. En niet iedereen in het team had datzelfde gevoel en daar werd ik ook weer doodziek van. Als ik dan toch de keus heb, dan kies ik toch liever voor aanvallen en Europees voetbal.’

Wat heeft het duo Zuidam en Jans De Wit geschetst, willen we weten. ‘Nou, FC Utrecht wil bijvoorbeeld snel druk zetten met een negen en een tien. Daar houd ik ook van. Echt met een aanvallende middenvelder die ook zijn goaltjes meepikt. Dat past heel goed bij mee. En dat dan in combinatie met die passie van FC Utrecht, het harde werken. Dat kan een goede mix zijn en het ziet er op papier heel goed uit. Ik hoop dat ik het kan brengen, ik ga er in elk geval keihard mijn best voor doen.’

Kleine waarschuwing
Ron Jans gaf wél al een kleine waarschuwing af dat het bij De Wit niet alleen over passie en het Utrecht-dna moet gaan, omdat als de middenvelder het té geforceerd gaat doen, hij te agressief kan worden. ‘Maar je moet die zaken ook niet al te groot maken’, reageert De Wit die in 130 Eredivisie-duels voor Ajax en AZ 30 keer scoorde. ‘Strijd hoort nu eenmaal bij mijn spel en ik ga me niet anders voordoen dan ik ben. Maar het moet vooral gaan om de andere dingen. Winnen, het team meenemen, alles geven, aanvallen en hopelijk gaat het dan ook over de goals die ik maak.’

Bekijk ook:
FC Utrecht gaat vol voor competitiefase Europa League
FC Utrecht gaat vol voor competitiefase Europa League
Hoewel De Wit pas net aan de voorbereiding is begonnen, heeft hij wel al een heel goed gevoel bij de selectie die er staat in Utrecht. ‘Er staat een mooie mix van jonge spelers en oudere ervaren gasten. En ik zit er zo’n beetje tussenin. Ze zeggen dat nu mijn beste jaren komen, haha. Vorig seizoen heeft Utrecht natuurlijk een heel mooi jaar gehad. Ik hoop dat we nu nog een stapje kunnen zetten en anders minimaal hetzelfde halen. De kwaliteiten zijn er. Het mooie is dat we er gelijk moeten staan. Een lekker korte voorbereiding van vier weken en dan gaat het direct ergens om. We willen natuurlijk een Europese groepsfase halen. Maar ik heb inmiddels wel zoveel ervaring dat ik weet dat die voorrondes echt lastige potjes zijn. Maar we hadden het ook veel slechter kunnen treffen dan FC Sheriff of Prishtina, zo eerlijk moeten we ook zijn.’

Geschreven door PP op 27-06-2025 09:40
Kaartverkoop FC Utrecht breekt alle records: kans op stijf uitverkochte Galgenwaard wordt steeds groter

https://www.ad.nl/utrecht/kaartverkoop-fc-utrecht-breekt-alle-records-kans-op-stijf-uitverkochte-galgenwaard-wordt-steeds-groter~a06439e3/

Geschreven door Pieter op 27-06-2025 08:40
Graag gedaan. Kleine moeite

Geschreven door Rookworst op 26-06-2025 19:38
Dank! @Pieter

Geschreven door Pieter op 26-06-2025 16:11
VI pro

FC Utrecht gaat vol voor competitiefase Europa League
15.30 uur,
Vandaag
Praat mee
Opslaan
Door Marco Timmer Marco Timmer
Achtergrond
Na een zeer succesvol seizoen, waarin FC Utrecht knap vierde werd, wacht al snel de volgende uitdaging. De ploeg van trainer Ron Jans moet zichzelf namelijk belonen door de competitiefase van, het liefst de Europa League, maar anders de Conference League te halen. Met de trainer blikken we vooruit op wat een zinderende zomer moet worden.

In complete ontspanning en rust en met ruimte in het hoofd ontstaan vanuit het niets vaak de beste ideeën. Ron Jans ervoer het aan de rand van het zwembad tijdens een weekje Gran Canaria.

‘Ik kan dat echt niet, zo de hele tijd maar in de zon liggen’, begint de coach. ‘Maar ik heb daar zo genoten. Marjo en ik waren met zijn tweeën. We hadden een mooi hotel, kamer met een eigen zwembadje. Speakertje erbij, iPodje en de hele tijd: muziek, kruiswoordpuzzel, lezen. Daar besloot ik dat ik voor iedere speler apart een persoonlijke vragenlijst ging maken. Dat heb ik gedaan in de vorm van zeven stellingen per speler. Deed ik eerst de keepers, dook ik weer even het zwembad in, wat boodschappen doen. Crackertjes, kaasje, wit wijntje erbij en dan ging ik door. Weer lezen, weer muziek. Een week lang. Ik heb genoten. En we hebben nu met vijf spelers gezeten en het is heerlijk om zo het gesprek in te gaan. Te prikkelen, te complimenteren, samen op zoek te gaan naar dingen die kunnen gebeuren in een seizoen.’

Als we stellen dat aan de rand van het zwembad misschien wel het succes van komend seizoen is geboren, reageert Jans terecht: ‘Nou, ik denk dat daar wel wat meer voor nodig is.’

En dat zien we met eigen ogen. We spreken Jans aan de rand van het veld op het Topsportcentrum van FC Utrecht. De eerste oefensessie van die dag zit er net op. En zoals bij de start van de voorbereiding verwacht mag worden, zien we louter lachende gezichten. Natuurlijk moet er de nodige flinke arbeid worden geleverd, maar de vakantie heeft iedereen fysiek en mentaal weer fris gemaakt.

Zeker ook hongerig. Want al komende maand moet FC Utrecht er staan. Op 24 juli speelt het elftal van Jans tegen de winnaar van Sheriff Tiraspol - Prishtina. Het wordt dus Moldavië of Kosovo. De coach heeft ruim een maand om zijn selectie fit en in vorm te krijgen.

‘Daar is tijd genoeg voor’, meent de trainer. ‘Maar we moeten ook ruimte voor verzorging en revalidatie in plannen. Als spelers vier weken vakantie hebben gehad en we gaan dan direct zes dagen achter elkaar trainen, dan is het lichaam nog niet direct gewapend op tikkies en kleine misstapjes. We moeten het wel opbouwen. Maar de spelers zijn goed fit teruggekomen. We hebben de Yo-Yo test (uithoudingsvermogen, red.) gedaan, maar van wat ik zie, zit het allemaal goed. We hebben hier bijna nog geen spelers gehad die met overgewicht terugkwamen of dat ze hun werk niet deden tijdens de vakantie. Wat ik zo mooi vind, is dat we hier heel kritisch op de persoon zijn. En dit zijn gewoon hele goede kerels om mee te werken. We hoeven niet veel bezig te zijn met iemand die vervelend doet, teleurgesteld is of lui. Wij kunnen vooral bezig zijn met hoe we willen spelen.’

Dat is goed nieuws, want FC Utrecht zal het goede vorige seizoen nog wél moeten verzilveren in de vorm van een Europese competitiefase. Als we stellen dat dit eigenlijk een must is na zo’n mooi jaar, zegt Jans. ‘Nee, een must is het niet, want het is echt lastig hoor. We moeten drie keer winnen, hè. Als we doorkomen tegen Sheriff of Prishtina, dan kunnen we tegen heel goede ploegen komen. Als je tegen Anderlecht of Midtjylland loot, zijn we denk ik zelfs de underdog. En dan moeten we daarna nog een keer spelen.’

Wél is het zo dat als FC Utrecht twee Europese ontmoetingen goed doorkomt, het sowieso actief is in de Conference League. ‘Voor mij staat de competitie op één, de bonus is Europees voetbal en de bonus bonus is de groepsfase’, aldus Jans. ‘Het zijn fantastische wedstrijden om mee te maken. Als speler van FC Groningen heb ik tegen Atlético Madrid en Internazionale gespeeld. Echt hoogtepunten, die je je hele leven niet vergeet.'

'Als trainer van FC Groningen tegen Fiorentina, na strafschoppen eruit. Een legendarische wedstrijd. Met PEC Zwolle na het winnen van de beker tegen Sparta Praag, die waren te sterk. En met FC Twente weer tegen Fiorentina, prachtige wedstrijden. Ook voor mij blijft Europees voetbal dus speciaal. Daarom verheug ik me al enorm op 24 juli. Het gaat direct ergens om. Bij de spelers leeft dit ook. Aan de andere kant weet je ook dat als we de groepsfase halen, we door die wedstrijden, de fysieke belasting en het reizen, dat dit punten kan kosten in de competitie.’

Jans bevestigt echter dat FC Utrecht hierop goed heeft geanticipeerd en dat hij een brede selectie heeft als iedereen fit is. ‘De omloopsnelheid van spelers bij een club is ongeveer tien per jaar’, stelt de coach. ‘Die hebben wij ook. Maar het mooie bij ons is, is dat het nu al eind mei en begin juni is gebeurd. Dat is voor een trainer natuurlijk heerlijk als je in juli al Europees voetbal moet spelen. En het moet ook. Er zijn zoveel voorbeelden, FC Utrecht is er één van, dat het mis kan gaan als je de selectie niet op tijd voor elkaar hebt. Bij Utrecht gold dat natuurlijk voor het duel met Differdange destijds (2013, red.). Go Ahead vorig jaar nog. Geweldig dat ze Europees voetbal haalden, maar ze gingen er tegen Brann roemloos uit omdat het elftal nog niet klaar was. Nu bij ons, is het echt wel lekker dat we op deze manier kunnen beginnen.’

Technisch directeur Jordy Zuidam maakte zich met Jans de afgelopen tijd flink druk om de selectie tijdig te versterken. Het succes van vorig seizoen, de goede fase waarin FC Utrecht zit en zeker ook Europees voetbal zorgden voor een aanzuigende werking voor voetballers die konden kiezen. ‘Dat ze dan voor ons hebben gekozen, kietelt natuurlijk wel’, zegt Jans, met wie we zijn spelersgroep per linie doornemen terwijl we tegelijk nog wat mooie zijpaden bewandelen.

‘Nick Viergever (35) kan terugkijken op een heel goed seizoen. Daarom kon hij zijn contract ook verlengen. Maar we zeiden hem wel dat we ook naar de toekomst moesten kijken en er dus een concurrent bij zou komen. Dat is Mike Eerdhuijzen geworden. Tegen hem hebben we gezegd: Je zult je kansen krijgen, maar je zal Nick dan wel uit het elftal moeten spelen. Nou die strijd gaat hij aan.’

Kolbeinn Finnsson in actie tegen Go Ahead Eagles.
Kolbeinn Finnsson in actie tegen Go Ahead Eagles.
Met het aantrekken van Derry John Murkin heeft FC Utrecht al een vervanger voor Souffian El Karouani aangetrokken. ‘Bij de juiste prijs mag Souffian weg’, zegt Jans. ‘Dat heeft hij afgedwongen en we gaan ervan uit dat er rond hem iets gaat gebeuren. Kolbeinn Finnsson krijgt ook de kans zich te laten zien. Als hij het niet wordt, moeten we naar een oplossing voor hem kijken. Hij heeft zo hard gewerkt, nooit gezeurd en ik vind niet dat hij, als IJslands international, nog een seizoen wisselspeler moet zijn. Maar hij kan het ook winnen van Derry, die we natuurlijk heel goed hebben bekeken. De backs zijn tegenwoordig tactisch de moeilijkste en meest uitdagende posities op het veld.’

Jans noemt en roemt Achraf Hakimi van PSG. ‘Nog los van de meters die hij aflegt, kijk naar hoeveel goals hij maakt. Hij is sensationeel’, vindt Jans. ‘Ik ben dit jaar wel een beetje verliefd geworden op Paris Saint-Germain, terwijl ik daarvoor helemaal niets met die ploeg had. Ze kochten gewoon de beste voetballers. Nu hebben ze het beste team met goede spelers. Dat hebben we ook richting onze spelersgroep gebruikt. We hebben de beelden laten zien van Ousmane Dembélé als Internazionale een doeltrap mag nemen. Hij staat al te hijgen: speel maar, speel maar, speel maar. Dat heb ik laten zien omdat spelers ook moeten genieten van het druk zetten. Iedereen.’

'Het gevaar zit er ook in dat iedereen steeds zegt dat Dani bij het Utrecht-DNA past'

Zeker ook de middenvelders die de aanvallers daarin moeten ondersteunen. In die linie gebeurde al heel veel voor komend seizoen. Jens Toornstra vertrok, net als Paxton Aaronson en Oscar Fraulo. Zuidam trok Dani de Wit aan (VfL Bochum), huurt Gjivai Zechiël van Feyenoord en hij haalde Davy van den Berg (PEC Zwolle) transfervrij terug naar FC Utrecht.

‘Zechiël kwam uit de scouting’, zegt Jans. ‘Hij is bij Feyenoord een beetje doorgebroken en werd verhuurd aan Sparta. Ik ging wat informeren, interessante speler. En toen we tegen Sparta voetbalden, speelde hij echt heel goed. Maar ook in het drukzetten, ballen veroveren en zelfs in het duelleren. Echt een teamspeler. En aan de bal kan zijn zich onder druk uit spelen. Zechiël praat tactisch ook goed. Hij had andere keuzes (onder meer FC Twente, red.), maar hij koos voor ons en wij zijn heel blij met hem.’

Jans bevestigt dat hij veel goede middenvelders heeft, maar dat het ook nodig was, gezien de vertrokken spelers. ‘En voor Victor Jensen geldt eigenlijk hetzelfde als voor Soufian’, duidt de coach. ‘Bij het juiste bedrag mag hij weg. Can Bozdogan, Zidane Iqbal en Rafik El Arguioui moeten nog terugkomen van blessures.’

De trainer lacht als we over Dani de Wit beginnen. Zijn komst lijkt niet veel woorden nodig te hebben. ‘Maar het gevaar zit er ook in dat iedereen steeds zegt dat Dani bij het Utrecht-DNA past’, waarschuwt Jans. ‘Dat hij een winnaar is, met gif speelt. Dat klopt ook. Dani loopt, hij scoort, zet druk, duelleert, pakt tweede ballen op en jaagt de ploeg aan als het wat minder gaat. Maar als hij gaat forceren, wordt hij agressief. Te agressief. Dat heb ik op de training ook al gezien. We moeten geen blessures hebben. Ik denk dat Dani in die facetten wat te veel wordt gepusht.’

Over Davy van den Berg gaat het wat minder en dat vindt Jans niet terecht. ‘Ik vind Davy al jaren een speler die zoveel balgevoel in zijn passing legt. Hij stuurt spitsen en vleugelspitsen weg en brengt ze in de één-tegen-één. Ik vind hem een mooie voetballer. Ik zie hem wat meer de positie van Aaronson in vullen en Zechiël die van Fraulo.’

'David Min en Noah Ohio zijn spitsen waar heel veel clubs in de Eredivisie blij mee zouden zijn'

Voorin sloeg Zuidam snel toe, het lukte hem de huurovereenkomsten met Yoann Cathline (FC Lorient) en Miguel Rodriguez (Celta de Vigo) om te zetten in langjarige contracten (2028). Ook komend seizoen heeft FC Utrecht dus opwindende vleugels. Tenminste, als ze niet alsnog worden weggekocht. ‘Ik ga niet snel ergens voor liggen, maar wél als ze beiden verkocht kunnen worden’, zegt Jans. ‘Maar als er dik tien miljoen voor één wordt geboden, tja. Die prijzen, het is ongelooflijk, het wordt alleen maar meer. Als op Jayden Addai, op dit moment de derde rechtsbuiten van AZ, nu al tien miljoen euro wordt geboden (Como, red.) dan zijn onze vleugelspelers toch twintig miljoen waard.’


Dan naar de olifant in de kamer. Want als het bij FC Utrecht gaat over spitsen, dan gaat het automatisch over Sébastien Haller. Maar ook nu weer krijgen we uit de boezem van de club te horen dat de komst van de publiekslieveling op dit moment echt niet realistisch is. Haller heeft nog een contract voor een jaar bij Dortmund en verdient daar een godsvermogen van naar verluidt boven de negen miljoen euro. Maar ook om een andere reden vindt Jans het niet helemaal terecht dat de naam van Haller steeds valt. ‘Wij hebben David Min en Noah Ohio’, zegt de oefenmeester. ‘Ik wil heel graag voor deze jongens opkomen. Want David en Noah zijn spitsen waar heel veel clubs in de Eredivisie blij mee zouden zijn. Ik ben blij met ze.’

Wél hoort ook Jans dat er bij de achterban steeds de roep om een spits is. ‘Wellicht omdat ze vorig jaar niet genoeg hebben laten zien’, denkt Jans. ‘David en Noah hebben wel goede momenten gehad, maar het was niet genoeg. Maar spelers ontwikkelen zich en als er bij hen iets bij komt, dan zijn ze er. Ik denk dat in beiden rek zit. Maar als in augustus blijkt dat we het niet genoeg vinden - als we met Noah afstevenen op nog zo’n seizoen - dan is het misschien goed om toch iets anders te doen. Maar ik wil met hem door. En hij wil ook hier blijven, niet elk jaar weer ergens anders heen. Maar dan moet er iets bij.’

Hoewel Ohio als invaller scoorde in de halve finale voor Jong Oranje tegen Jong Engeland (2-1 verlies) op het EK, had de spits het de rest van het toernooi heel lastig. De roep om de thuisgelaten Mexx Meerdink klonk luider en luider.

‘Ik heb gedurende het EK contact met Noah gehad. Het gaat goed met hem, Noah is echt een geweldige jongen’, lacht Jans. Hij zei ook: “Van Ron mag ik één dag rouwen en dan moet ik er weer staan”. Nou, dat doet hij als geen ander. Nu gaat het nog om de ontwikkelingspunten. Niet praten, maar doen. En veel zit hem gewoon in lopen. Een beetje het Brobbey-verhaal, hij heeft ook lang tijd nodig gehad voordat hij negentig minuten kon spelen.’

Jans erkent dat Ohio dan ook de kans moet krijgen. ‘Vorig seizoen begonnen we met drie gelijkwaardige spitsen’, zegt de trainer. ‘Daar kwam nog iemand boven (Haller, red.). Dat moeten we niet meer doen. We moeten vertrouwen geven aan mensen. Als we kiezen voor een spits, dan moeten we hem ook even de tijd geven. En als we wel de competitiefase Europees halen, kunnen we ook mooi rouleren. Maar voorlopig zetten we in op Ohio en Min, met Jesse van de Haar erachter.’

Dat de vierde plaats van afgelopen seizoen en het feit dat FC Utrecht de selectie al zo vroeg op orde heeft, hoge verwachtingen schept, is volstrekt helder. Jans wordt licht filosofisch als we het te berde brengen. ‘Ik ben hier al even mee bezig. Noem het boekenwijsheid, maar volgens mij is het ook gewoon levenservaring. Je haalt veel meer rendement als je bezig bent met hoe je iedere dag met elkaar werkt. Hoe je met elkaar omgaat en hoe je het samen wil doen. De eerste dag heb ik direct een presentatie gegeven over onze cultuur. Die ziet er al goed uit en die willen we nog beter maken. Niet klagen, hard werken, samen werken, in jezelf investeren, met tegenslagen omgaan, elkaar aanmoedigen. Dat was vorig seizoen al heel goed. En dat willen we uitbouwen.’

Daarnaast meent Jans dat zijn team voetballend stappen moet zetten. ‘Dat kan wellicht met de aankopen die we hebben gedaan. Aan de bal is dat nodig. Maar tegelijkertijd vond ik het bijvoorbeeld ook niet onaantrekkelijk hoe we het tegen Ajax de tweede helft deden. We stonden niet heel laag, maar waren aan het loeren op hun foutjes. En als hun centrale verdedigers de bal hadden, laat ze dan lekker. Ik zag een herkenbaar interview met Maarten Martens van AZ. Zij boekten soms de beste resultaten met een speelwijze die je niet op één, maar op twee zetten. Namelijk vanuit de reactie voetballen. Dat is niet vies voor mij. Ik vind het ook geen verdedigend voetbal als je de tegenstander lokt, passlijnen naar het middenveld eruit haalt, ze naar één kant dwingt en zo fouten afdwingt. Iedere bal naar voren moet je dan kort zitten. Maar in andere wedstrijden zullen we tegenstanders ook onder druk moeten zetten. En dat is ook een kwaliteit van ons.’

'Ik vind dat wij moeten bevestigen dat we bij de top van de subtop horen'

En dat mensen na vorig seizoen meer verwachten van FC Utrecht, daar is Jans niet zo zeer mee bezig. ‘Het gaat erom wat wij verwachten’, stelt hij. ‘Wij stellen onze doelen en die zijn hoog genoeg. Maar wel realistisch. We zullen anders benaderd worden, dat is zo. Maar er is absoluut geen garantie dat we weer vierde worden of zomaar even weer 64 punten halen. Ik vind dat wij moeten bevestigen dat we bij de top van de subtop horen. Normaal gesproken maken Ajax, Feyenoord en PSV uit wie één, twee en drie worden. AZ, FC Twente en FC Utrecht moeten dan uitmaken wie vier, vijf of zes wordt. In een goed jaar is dat voor ons vier of vijf, maar in een slecht jaar kan dit ook zeven of acht zijn.’

Geschreven door Bunnikforever op 26-06-2025 07:31
Hij moet gewoon de concurrentie aangaan en niet bang zijn voor een eventuele komst van Haller. Hij moet gewoon beter dan Min en eventueel Haller. Dat heeft hij in eigen hand. En anders wordt het een club op een lager niveau. De bewijslast ligt bij hemzelf. Hij moet dat vertrouwen in zichzelf gewoon hebben en niet kijken naar anderen.

Geschreven door U4ever op 26-06-2025 00:20
“FC Utrecht heeft de keuze om te maken. Het wordt wel anders als ze Haller tekenen. Dan zit ik weer een jaar op de bank. Dat ga ik sowieso niet doen. Daar gaan we over praten en daar zullen we een goede oplossing voor vinden”, aldus Ohio.

Als FC Utrecht de poulefase haalt, spelen ze zo'n 50 wedstrijden.
Dan krijgt Ohio ook genoeg speeltijd.

Geschreven door U4ever op 26-06-2025 00:19
Mogelijke transfer Sébastien Haller naar FC Utrecht heeft grote gevolgen: ‘Als hij komt, dan...’

De eventuele komst van Sébastien Haller naar FC Utrecht zou gevolgen kunnen hebben voor de toekomst van Noah Ohio, zo laat de aanvaller woensdag zelf weten in gesprek met De Telegraaf. De kans lijkt groot dat de Ivoriaans international wordt overgenomen door de Domstedelingen.

Na afloop van de verloren halve finale met Jong Oranje tegen Jong Engeland op het EK Onder 21 laat Ohio desgevraagd weten niet lang op vakantie te zullen gaan. Dat heeft alles te maken met zijn voorbereiding op het nieuwe seizoen.

“Ik neem fitheid mee terug naar de club, want ik ben heel fit”, laat Ohio weten. “Ik kan direct starten. Ik wil wel even vakantie nemen, maar niet te lang. Ik wil laten zien dat ik ready ben om mijn plek op te eisen en te laten zien aan de trainer dat ik de eerste spits moet worden.”

“En aan iedereen laten zien dat dit het jaar van Noah wordt. Dat ik goede dingen ga laten zien en constant ga spelen. Daarom wil ik niet heel lang vakantie opnemen. De boys zijn alweer bezig en we willen ons kwalificeren voor Europa. Daar wil ik het team bij helpen.”

Hoewel Haller nog niet definitief getekend heeft, lijkt een overstap een kwestie van tijd. Naar verluidt gaat de aanvaller namelijk komend weekend zijn jawoord geven. Voor Ohio is dat niet per se een gunstige ontwikkeling.

“FC Utrecht heeft de keuze om te maken. Het wordt wel anders als ze Haller tekenen. Dan zit ik weer een jaar op de bank. Dat ga ik sowieso niet doen. Daar gaan we over praten en daar zullen we een goede oplossing voor vinden”, aldus Ohio.

De 31-jarige Haller kwam afgelopen half jaar ook al uit voor FC Utrecht. Op huurbasis kwam hij veertien keer in actie voor de club. Hij wist vier treffers te maken en gaf één assist in de Eredivisie.

Geschreven door boven buurvrouw op 25-06-2025 19:16
Geschreven door N. op 24-06-2025 20:51 melden
Hoeveel seizoenskaarten zijn er eigenlijk te koop?


BBV,

Als je precies wil weten hoeveel seizoen kaarten te koop zijn, moet je twee keer de helft bij elkaar optellen.

Geschreven door Thijsvdl op 20-06-2025 13:39
Het artikel op de site van het AD zelf zonder betaalmuur: https://archive.ph/cdGC7
Voor als je het linkje niet vertrouwd, snap ik heel goed, hieronder de tekst.

FC Utrecht doet het deze zomer net even anders: ploeg van Ron Jans wil al pieken in Europese voorronde
Geen club was de afgelopen weken zó actief op de transfermarkt als FC Utrecht. De club die vorig seizoen knap als vierde eindigde, heeft in de komende voetbaljaargang dan ook iets goed te maken: in Europa. Clubwatcher Marco Gerling legt uit hoe FC Utrecht het net even iets anders aanpakt deze zomer.
Marco Gerling 20-06-25, 12:00 Laatste update: 12:04
Vraag een willekeurige FC Utrecht-supporter naar een legendarische Europese wedstrijd en de kans is groot dat het seizoen 2010/2011 voorbijkomt. Vijftien jaar geleden is het alweer, dat FC Utrecht in Europa verder kwam dan voorrondewedstrijden spelen.
Het avontuur dreigde destijds vroegtijdig te stranden, na een 2-0 nederlaag bij Celtic. Maar thuis richtte het elftal van trainer Ton du Chatinier zich op en won met 4-0, onder meer door drie goals van Ricky van Wolfswinkel. Wat volgde was een poulefase met onder meer krakers tegen Napoli (3-3 thuis) en Liverpool.
Nu zitten sinds de komst van trainer Ron Jans in september 2023 de prestaties van Utrecht weer in de lift. Met de vierde plek in de eindrangschikking en de meeste punten ooit in een seizoen als resultaat. Dat leverde als beloning weer eens plaatsing voor Europees voetbal op.
Nu wil de club meer: niets liever dan eindelijk weer eens die voorronden overleven. En dan verzekerd zijn van Europees voetbal tot aan de winterstop of, als het Europa League-voetbal wordt, zelfs nog daarna. Dat levert veel geld op voor de club. Niet voor niets doet FC Utrecht het dit seizoen net even anders.
Daarom dus nu al zoveel transfers?
Precies daarom. De club is al heel vroeg begonnen met nieuwe spelers aantrekken: om de puzzel voor het team van komend seizoen vroeg te leggen. En ook daarom staat de eerste training komende maandag al op het programma. Zodat er een maand voorbereidingstijd is, richting de eerste voorrondewedstrijd in Europa. Voor die eerste wedstrijd op donderdag 24 juli gaat de reis naar Kosovo (FC Prishtina) of Moldavië (Sheriff Tiraspol). Met veel nieuwe gezichten in het elftal.
Wie zijn al gehaald?
Naast een paar talenten is vooral gekozen voor ervaring. Naast de terugkeer van middenvelder Davy van den Berg (PEC Zwolle) en de komst van middenvelder Dani de Wit (VfL Bochum), legde de club op huurbasis ook Gjivai Zechiël (21) vast. De technisch begaafde middenvelder, die veel meters maakt, komt voor één seizoen op huurbasis over van Feyenoord.
Daarnaast zijn ook linksback John Derry Murkin (Schalke 04) én verdediger Mike Eerdhuijzen van Sparta vastgelegd. Net zoals de komst van Emirhan Demircan (20) van de beloften van Bayern München rond is.
Dani de Wit in het nieuwe uitshirt van FC Utrecht, hij tekende onlangs een driejarig contract.
Dani de Wit in het nieuwe uitshirt van FC Utrecht, hij tekende onlangs een driejarig contract. © FC Utrecht
Vertrekken ook nog spelers uit de Domstad?
Jazeker, heel wat zelfs. Mede daarom zijn ook veel nieuwe namen nodig. Naast het vertrek van de van Dortmund gehuurde Sébastien Haller is het niet waarschijnlijk dat middenvelder Paxten Aaronson opnieuw gehuurd kan worden van Eintracht Frankfurt. Hetzelfde geldt voor middenvelder Oscar Fraulo (was gehuurd van Borussia Mönchengladbach). Jens Toornstra was al geen basisklant meer en heeft getekend bij Sparta.
Is de selectie al helemaal rond?
Rond niet zekere basisspelers als Victor Jensen en Zidane Iqbal gaan veel geruchten. Maar niets is al echt concreet. Dat geldt ook voor een eventuele transfer van de vorig seizoen uitblinkende linksback Soufian El Karouani, die graag een stap hogerop wil maken en interesse geniet vanuit Italië (Bologna en in mindere mate Como). Meer vertrekkers zijn komende weken dus zeker niet uit te sluiten.
Met het oog op de Europese ambities en in dat geval twee wedstrijden per week spelen, is verbreding van de selectie echter nodig. De verwachting is daarom dat ten minste nog een aanvaller komt. De naam van Haller klinkt voortdurend, net als die van Semih Kilicsoy. Maar zowel de komst van de oude bekende als die van de huurling van Besiktas is vooralsnog niet kansrijk. Ten minste één ‘klapper’ hoopt de club nog te gaan presenteren.

Ziet het er goed uit en is kwalificatie voor de Europa League kansrijk?
Zeker is dat het fundament van het elftal in principe staat. Ga maar na: met het aanblijven van keeper Vasilis Barkas en het centrale duo Mike van der Hoorn en Nick Viergever is een brok (internationale) ervaring voorhanden. Bovendien gaan mannen als Eerdhuijzen en ook de Belg Matisse Didden op de deur kloppen achterin. Die extra concurrentie gaat het elftal vermoedelijk goed doen.
Dat in combinatie met de vorig seizoen al definitief vastgelegde uitblinkende huurlingen Yoann Cathline en Miguel Rodríguez én natuurlijk het aanblijven van trainer Jans biedt hoop. Want als iemand in staat is om een goed nieuw team te bouwen rond deze vaste krachten, dan is hij het wel.
De club lijkt met de vroege voorbereiding alvast geleerd te hebben van Europese flaters in het verleden. Tijdens de afgelopen twee voorrondes in Europa ging het mis tegen Mostar (Bosnië, 2019) en Differdange (Luxemburg 2013). Als onderschatting in Europa deze keer uitblijft, lijkt in combinatie met de relatief gunstige competitiestart (Heracles, Sparta, Excelsior, Zwolle) veel mogelijk.

Laatst bewerkt op: 2025-06-20 13:40:46

Geschreven door Pieter op 19-06-2025 20:21
KNVB voert huurlimiet in: grens aan samenwerking Feyenoord en Dordrecht
10.00 uur,
Vandaag
Praat mee
Opslaan
Door Tom Knipping Tom Knipping
In 2022 kwam de FIFA met een huurlimiet. Zo wilde de wereldvoetbalbond misbruik van de markt voorkomen. Nu volgt ook de KNVB.

Aanleiding voor de FIFA om in te grijpen was destijds het hamsteren door superclubs, die talenten insloegen voor de handel. Ze visten de zeeën leeg met sleepnetten. Niet eens zozeer om op te leiden voor het eerste elftal, maar om toptalent elders te stallen en ze daarna met winst te verkopen.

Chelsea werd vaak aangehaald als voorbeeld. In het seizoen 2018/19 verhuurden de Londenaren 49 spelers. Er werd volop geschoten met hagel in de goedkopere prijscategorieën. De voor vijf miljoen gekochte verdediger Michael Hector, 45-voudig international voor Jamaica, werd zelfs negen keer uitgeleend zonder een minuut in Chelsea 1 te spelen.

Michael Hector werd negen keer uitgeleend zonder een minuut voor Chelsea te spelen.
Michael Hector werd negen keer uitgeleend zonder een minuut voor Chelsea te spelen.
Zo waren er meer clubs met indrukwekkende verzamelingen. Parma had op zeker moment zelfs 226 spelers gebonden, 109 man speelden elders op huurbasis.

Instrument om rendementen te behalen
Ooit was de huurmarkt vrij simpel. Een voetballer kwam ergens niet veel aan spelen toe en de technisch directeur belde een collega bij een andere club op met de vraag: ‘Kan hij tegen gereduceerd tarief een tijdje bij jullie komen spelen? Veel succes.’ Maar in de loop der jaren ontwikkelde de huurmarkt zich steeds meer tot een instrument om rendementen te behalen en de financiën op orde te brengen. Huur werd ingezet om de waarde van spelers op te voeren, ook werden spelers eropuit gestuurd zodat de club lichtere salarislasten kon presenteren bij de financiële spelregelcontroleurs van de UEFA en de Premier League.

De FIFA vond deze tendens onwenselijk, vooral omdat steeds meer talent en geld zich concentreerde bij de elite. Om te proberen meer zuurstof in de bloedbanen van het ecosysteem te pompen, kwam er een verbod op ongelimiteerd verhuren. Na een overgangsperiode mogen clubs sinds afgelopen seizoen nog zes spelers uitlenen aan een buitenlandse club.

Er kwam wel een uitzondering voor zelf opgeleide spelers. Spelers tot 21 jaar die tevens minimaal drie jaar door de uitlenende club zijn geschoold, vallen niet onder de regeling. Niettemin tikten Feyenoord en Ajax afgelopen seizoen allebei de internationale huurlimiet aan.

Ajax stalde Carlos Forbs afgelopen seizoen bij Wolverhampton Wanderers.
Ajax stalde Carlos Forbs afgelopen seizoen bij Wolverhampton Wanderers.
Een andere escape: de FIFA gaat alleen over de transfers met een internationale dimensie, waardoor de binnenlandse huurmarkten nog wel op volle toeren konden blijven draaien. Wel verplichtte de wereldvoetbalbond in 2022 hun leden - de nationale bonden - om op den duur vergelijkbare regels in te voeren. Daarvoor kregen ze drie jaar de tijd.

Reglementswijziging afgehamerd
De KNVB stond niet vooraan om mee te doen. Maar nu de drie jaar zijn verstreken is uiteindelijk wel een reglementswijziging op papier gezet, die donderdag op de halfjaarlijkse bondsvergadering afgehamerd zal worden. Komend seizoen mogen maximaal zeven spelers verhuurd worden, het jaar erna nog zes. Verder mogen niet meer dan vijf voetballers aan dezelfde club zijn uitgeleend.

Een grote impact zal de regelgeving hier niet gaan hebben. De topclubs met de grootste selecties hebben een Jong-ploeg in de Keuken Kampioen Divisie. Ajax, PSV en AZ verhuren al niet gek veel spelers in Nederland meer sinds ze met de B-ploeg aan het betaald voetbal mogen meedoen. De enige uitzondering is Feyenoord, dat samenwerkt met FC Dordrecht.

Afgelopen seizoen stalde Feyenoord vijf spelers in Dordrecht. Dat zou ook komend seizoen nog net kunnen. Verder werden nog eens acht spelers aan andere Nederlandse clubs verhuurd: Mikki van Sas (Vitesse), Shiloh ’t Zand (Heracles Almelo), Mimeirhel Benita (Heracles Almelo), Ilias Sebaoui (SC Heerenveen), Leo Sauer (NAC Breda), Ezequiel Bullaude (Fortuna Sittard), Gjivai Zechiël (Sparta Rotterdam) en Milan Hokke (ADO Den Haag). Dat brengt het totaal op dertien.

Feyenoord verhuurde Gjivai Zechiël afgelopen seizoen aan stadgenoot Sparta Rotterdam.
Feyenoord verhuurde Gjivai Zechiël afgelopen seizoen aan stadgenoot Sparta Rotterdam.
Echter, in dit huurleger tellen er vijf niet mee omdat ze onder de uitzonderingsregeling vallen die de KNVB van de FIFA zal overnemen (jonger dan 21 jaar en minimaal drie jaar actief in de opleiding). Daarmee komt de eindscore op acht, eentje meer dan komend seizoen nog zou mogen. Zo bezien opereert Feyenoord nu dus al rond de grens die per 1 juli ingevoerd zal worden. Het roer hoeft niet om, wel betekent het dat Feyenoord zijn huurstrategie niet verder kan verzwaren.

Voorlopig zal Feyenoord voor de ontwikkeling van talent afhankelijk blijven van huurconstructies. Het liefst zouden de Rotterdammers ook een Jong-ploeg in de Keuken Kampioen Divisie hebben, maar die weg is nog lang. Eerder deze maand werd de play off-finale om vanuit de jeugdcompetitie te promoveren naar de Tweede Divisie verloren van Sparta Rotterdam.

Wat vind je van dit artikel?

Geschreven door Jan van Schaffelaar op 18-06-2025 11:37
Tien jaar geleden stond Manchester United op de stoep, maar Noah Ohio (22) wacht nog altijd op zijn echte doorbraak

portretNoah Ohio (22) moet vanavond met Jong Oranje het EK zien te redden met een zege op Oekraïne.

De aimabele avonturier van FC Utrecht gold jarenlang als toptalent, maar wacht nog altijd op zijn grote doorbraak. Hoe komt dat? Een portret.
Johan Inan 18-06-25, 10:31 Laatste update: 11:10

Het is komende week tien jaar geleden dat Ohio overstapte van Manchester United naar Manchester City. De spits uit Almere leek toen voorbestemd voor de Europese top. Maar Ohio trok sindsdien langs zes clubs in vier landen, zonder ergens vijf duels op rij in de basis te staan.
Nu is hij reserve bij FC Utrecht en vooralsnog de schlemiel van Jong Oranje op het EK. „Natuurlijk baal ik van de voorbije jaren. Maar het is gelopen zoals het is gelopen. Het liefst blijf ik nu een paar jaar in Utrecht. Ik wil ook niet meer verhuizen.”
Lees ook
Noah Ohio hard voor zichzelf na gemiste kansen: ‘Ik neem grote verantwoordelijkheid voor dit verlies’
Tien jaar was hij een spelertje van FC Almere toen plots het grote Manchester United op de stoep stond. Ohio kende weinig twijfel. Op tv zag hij Robin van Persie schitteren voor die club. Met zijn Nigeriaanse ouders verhuisde hij naar Engeland.
Het magische rood verruilde Ohio na twee jaar voor het nieuwe blauw. Aartsrivaal Manchester City timmerde aan de weg met een sterke structuur, hypermodern complex en de beste jeugdspelers. Daar wilde hij bij horen.
Ohio merkte dat hij in de onderlinge duels de jaren erna dat hij net wat korter werd gedekt dan zijn teamgenoten. De sterke en snelle spits won met City een paar toernooien. Daar, zo beschreef hij later, ontstond zijn winnaarsmentaliteit.
De Engelse gigant bood hem een driejarig contract aan, maar de toen 16-jarige Ohio had toen al een eigen wil. De weg naar het eerste elftal was een lange, voorzag de speler van de O18. En zoveel geduld had hij niet. In het plan van RB Leipzig kon hij in een andere topcompetitie bovendien veel sneller spelen en scoren.

Ik heb me mentaal veel verder ontwikkeld. Ik denk eerst na voor ik dingen doe
-Noah Ohio

Scoren deed hij alleen voor de O19-ploeg van Leipzig: vijf keer in vier wedstrijden. Genoeg voor speeltijd in de hoofdmacht was dat in zijn tweede seizoen nog niet. Ohio werd in januari 2021 voor een half jaar uitgeleend aan Vitesse.

Ook daar speelde Ohio weinig. Vitesse had een goede ploeg en in Loïs Openda en Armando Broja trof hij twee sterke concurrenten. Ook door een knieblessure kwam hij niet verder dan vier eredivisie-optredens. Ohio trainde daarom vooral individueel met toenmalig assistent Joseph Oosting in Arnhem.
„Het is heel jammer dat hij zijn stempel niet kon drukken”, zegt de huidige Twente-trainer nu. „Noah had veel potentieel en was ook leergierig. Bovendien was hij vrolijk en prettig in de omgang.”
Zo leerden ze hem ook bij Austria Wien kennen. In Oostenrijk schopte Ohio het wel tot dertig wedstrijden, zonder een lange serie in de basis te beginnen en extreem veel te scoren (vijf goals). Tijdens zijn vijfde buitenlandse avontuur was hij ook pas 19 jaar.
„Ik was in die tijd echt een kind”, blikt hij nu terug vanuit Slowakije. „Ik belandde ook op plekken omdat ik met de flow meeging. Ik nam de dag zoals ie was. Ik was nog jong. Nu ben ik echt volwassen. Ik heb me mentaal veel verder ontwikkeld. Ik denk eerst na voor ik dingen doe.”

Een permanente overstap naar Standard Luik, om nieuwe verhuurperiodes te voorkomen, paste daarbij. „Ik denk dat het in België kantelde in zijn hoofd”, zegt oud-teamgenoot Gilles Dewaele.
‘Hij kon zijn hoofd laten hangen’
Met hem bracht Ohio veel tijd door in het krachthonk. „Hij had van nature een geweldig postuur, maar hield het goed bij. Hij was daarin een beetje vergelijkbaar met Lukaku. Ook in zijn spel, want Noah was supersterk in het afschermen van de bal maar kon met zijn snelheid ook een defensie slopen. Hij kan alles als hij er zin in heeft.”
Dat laatste wisselde nogal, zag Dewaele. „Hij kon zijn hoofd laten hangen als hij even niet happy was. Dan weer was hij weken vol gemotiveerd. Het had ook met de situatie te maken. Onder trainer Deila ging hij heel goed. Toen hij vertrok werd het minder.”
Zijn speeltijd verdampte, waardoor Ohio zich toch weer als huurling terugvond bij Hull City. Terug in Engeland beleefde hij zijn finest moment met zijn winnende goals als invaller tegen Coventry City, die ook door zijn maatje en wereldster Jude Bellingham, met wie Ohio in Engeland O16 speelde, werd gevierd.
Dewaele: „Hoewel hij van jongs af aan in de spotlights stond, kon je hem nooit op arrogantie betrappen. Als je hem leert kennen, merk je wat voor prettige persoonlijkheid Noah heeft. Hij is heel zelfverzekerd, maar tegelijk heeft hij het hart op de juiste plaats, is hij zelfkritisch en houdt zijn voetjes altijd op de grond.”

Bron: ad.nl

Geschreven door BompaFCU op 17-06-2025 12:47
Noah Ohio en het leven van een spits: 'Ook nu moet ik mijn gezicht tonen'

Door Lentin Goodijk om 11.30 uur vandaag

INTERVIEW - Twee jaar lang schoot Noah Ohio alle ballen binnen voor Jong Oranje. Maar op het moment suprême, het EK in Slowakije, wil het plotseling niet meer lukken voor de 22-jarige spits. Na de duels met Finland en Denemarken staat hij op negen doelpogingen, maar nul treffers. Een openhartig gesprek met de zelfkritische Ohio: over omgaan met de druk die hij zichzelf oplegt, over de hulp van Michael Reiziger en Ron Jans, over de naam van Mexx Meerdink die wij journalisten telkens opgooien en over ‘het toernooi flippen’.

Voetbal is een teamsport, maar na de nederlaag tegen Jong Denemarken, nam jij alle verantwoordelijkheid.

‘Ja, op dat moment vond ik dat het gewoon zo was. Als spits, als ik die kansen had afgemaakt, moest ik ook voor die camera staan en zou ik alle lof krijgen. Dus dan vind ik, als ik die kansen mis, dat ik daar gewoon voor de camera moet gaan staan om te zeggen dat het beter moet. Zo ben ik als persoon. Ik ben er niet alleen als het goed is, ik moet ook mijn gezicht tonen wanneer het niet zo goed gaat. Het is een belangrijke wedstrijd. Ik moet gewoon die kansen afmaken en Denemarken afstraffen. Dan staan we in de eerste helft al 2-0 of 3-0 voor. De trainer heeft me zoveel vertrouwen gegeven, de jongens ook, ze brengen me in die posities, dan moet ik ze ook terugbetalen.’

Andere spelers zoeken soms excuses in zo’n situatie, jij bent hard voor jezelf.

‘Ja, zo verwerk ik dat het beste. Ik kijk gewoon eerst naar mezelf: wat kon ik beter doen? Ik had het in mijn eigen handen, dan ga ik niet zeggen: die bal kwam niet goed, ofzo. Nee, je moet gewoon scoren. Iedereen heeft daar zijn eigen manier in, om ermee om te gaan. Voor mij is het: als het een slechte deur is, dan trap ik gewoon die deur in, dan is het op een gegeven moment ook klaar en kan je door. Zeker ook op een eindtoernooi. We zijn hier met de besten van Nederland, de trainer heeft deze selectie opgeroepen om hier goed te presteren. Dan is er geen tijd om excuses te zoeken waarom je niet goed hebt gespeeld of niet hebt gescoord. We spraken elkaar laatst in Zeist en nu zie je: je kan binnen een week eruit zijn. Dus er is geen tijd voor excuses. Dus in al mijn interviews ben ik gewoon Noah, dan probeer ik de waarheid te zeggen, waar het op staat. Zo zal ik altijd blijven.’

Hoe was de nacht na die wedstrijd tegen de Denen?

‘Heel zwaar. Misschien de zwaarste nacht in een lange tijd. Niet geslapen. Je denkt over alles na. Het is ook een beetje teleurstelling, omdat ik echt de trainer wil terugbetalen voor het vertrouwen dat hij me heeft gegeven. En dan weet ik, en dat is ook jullie taak en dat begrijp ik heel goed, maar dan gaan jullie die harde vragen stellen. En dan gaat alle focus weer daarop. Terwijl ik weet, als ik twee of drie keer gescoord had, dan waren die vragen er niet. Dus dat is ook zwaar, daar denk ik ook over na. Dat is ook de druk die ik mezelf opleg, zo ben ik gewoon. Ik weet dat het beter kan, en dat het ook beter gaat worden. Hopelijk woensdag al tegen Jong Oekraïne.’

Je voelt je schuldig naar de trainer?

‘Niet schuldig, want we doen het natuurlijk met z’n allen. Maar wel een groot deel, zeg maar. Want we moesten die wedstrijd winnen. En ik heb al laten zien dat ik dit team kan helpen om die wedstrijden over de streep te trekken. Dus als ik die kansen dan mis, dan voel ik me wel een groot deel schuldig, verantwoordelijk dat we niet hebben gewonnen. Dat is moeilijk. Want als we daar winnen, is het een heel ander verhaal.’

Lig je dan te malen, zo’n hele nacht, hoe gaat dat?

‘Ja, ik was gewoon naar boven aan het kijken. Ik heb mijn familie gesproken natuurlijk, dat is normaal. Ik was niet echt op social media ofzo, ik heb mijn telefoon weggelegd. Je ligt gewoon te denken: hoe had ik het anders kunnen doen? Had ik dit moeten doen, dat moeten doen? Dat gaat allemaal door je hoofd. Maar het is gebeurd, ik kan het niet meer veranderen.’

Heb je inmiddels een verklaring?

‘Nee. Ik heb ze teruggezien, alle kansen. Bij die eerste bal van Ruben (van Bommel, red.) doe ik alles goed, denk ik: goede loopactie, ik creëer de ruimte voor mezelf, ik schiet hem hard en laag. Maar hij komt op de voet van de keeper, oké. De tweede: ik ben betrokken in het spel, ik kaats goed, loop goed weg in de rug van de verdediger, ik kom het laatste moment voor hem, goede timing, Ian (Maatsen, red.) trekt hem terug en ik wil hem in de verre hoek schieten. Niet hard, maar gewoon rustig, gewoon in de hoek, maar hij gaat net voorlangs. Dus van die twee baal ik niet echt het meest. Natuurlijk ik had ze kunnen scoren, en op een andere dag gaan die er ook in, maar ik baal het meest van de derde. Met de bal van Ernest (Poku, red.). Want daar was ik al een beetje bezig: deze moet erin, deze moet erin. Dat zie je ook, het was een beetje mazzel dat hij op mijn links kwam, maar ja, ze blokten ook alles. Het moet gewoon beter. Als je de spits wil zijn van Jong Oranje, dan moeten die kansen er gewoon in. Dus, er is niet echt een verklaring, je moet gewoon het net raken.’

Hoe voorkom je dat je gaat forceren?

‘Dat is lastig. Ja, hoe je het voorkomt: je schiet die eerste erin! Ik denk dat het gewoon onbewust gebeurt. Want zij komen ook weer op voorsprong, dus dan komt die extra druk er ook weer op. Als het nog 1-1 was, ben je nog wat rustiger. Maar zij komen op 2-1 en ik zie die spits twee kansen hebben en twee keer scoren. En dan denk ik van: Noah jij moet nu ook gaan scoren. En je wilt de trainer terugbetalen, wat ik net zei. Dus dat gaat onbewust, dan gaan de dingen toch niet zo soepel als je wil. Maar het zijn gewoon drie kansen die erin moeten. Bij die vierde bal die ik op mijn borst aannam en die alsnog werd geblokt, toen wist ik ook: dit wordt een lastige dag.’

Heb jij het gevoel dat als je na de winterstop veel meer had gespeeld bij Utrecht, dat dit anders had kunnen gaan?

‘Ik weet het niet. Misschien. Dan was je natuurlijk in een beter vorm en met een beter ritme. De wedstrijden komen wel snel, maar ik vind dat geen excuus dat ik nog niet heb gescoord. Wedstrijdritme of niet, van die kansen tegen Finland en Denemarken moeten er gewoon minimaal twee of drie in. Maar natuurlijk, iedereen wil een toernooi in gaan nadat ze een heel seizoen hebben gespeeld en er vijftien à twintig in hebben gelegd. Dan ga je op een roze wolk het toernooi in, tuurlijk, dat is een feit. Maar zo is het gewoon, ik moet gewoon leveren.’

Het is ook het lot van een spits hè, dat ga je nog wel een paar keer meemaken in je carrière. Hoe vind je een manier om dat malen in je hoofd wat meer los te laten? Spreek je daar met mensen over?

‘Jawel, ik werk ook met mijn mentale coach. Daar doe ik ook veel dingen mee, ik heb ook gisteren met hem gesproken. Maar zelfs de beste spitsen hebben denk ik ook die momenten dat ze een paar uurtjes even met niemand willen praten. Dat gaat nooit weg, als je een mens bent en het doet écht wat met je, dan gaan die momenten nooit weg. Het is vooral: hoe snel kan je het weer flippen, dat je weer ready bent voor het volgende moment, de volgende actie, de volgende dag? Als je een wedstrijd hebt met zo’n belang en je mist drie, vier grote kansen, dan gaan die eerste uren zeker pijn doen. Áls het wat met je doet, het ligt er ook aan hoe je bent als persoon, of het je boeit of niet, maar mij gaat het sowieso wat doen. Dan zijn die eerste sowieso zuur, want het is rouwen, want het is net gebeurd. Dat gaat altijd pijn doen, maar je moet snel switchen en weer positief gaan denken. Want het kan de volgende wedstrijd weer allemaal flippen. Dat hebben we hier zeker nodig, die positieve energie, zodat als ik nog één kans krijg, die er wel in gaat. ‘

Hoe is de rol van de trainer, heeft hij jou nog apart genomen?

‘Ja, we hebben gesproken vandaag. Dat houd ik gewoon tussen ons, maar het was goed. De trainer weet wat ik van hem vind, hij is gewoon een toptrainer die weet hoe hij met spelers, met mensen moet omgaan. Hoe hij is als persoon, ziet iedereen. Hoe hij is als trainer is ook top. En ik snap ook dat iedereen veel van ons verwacht, want we zijn het eerste team in Nederland dat ooit tien wedstrijden op rij heeft gewonnen, we hebben karakter getoond tegen Engeland thuis, tegen Italië uit, met negen man en alsnog winnen. We hebben van Roemenië gewonnen, die ook gewoon op het EK zijn. Dus we hebben veel laten zien, waardoor iedereen nu denkt: dit is gewoon niet goed genoeg, dit is heel raar, wat hier gebeurt. Dat snap ik ook, dat snappen wij allemaal, we hebben nog een kans om het recht te zetten en het toernooi volledig om te flippen. Dan vergeet iedereen wel die eerste twee wedstrijden, dus ik hoop dat we dat gaan doen.’

Heb je deze dagen ook nog contact met je trainer bij FC Utrecht, Ron Jans?

‘Ik heb vandaag nog met Ron gesproken, ja. Hij heeft me gebeld. En hij stuurt voor elke wedstrijd een berichtje om me succes te wensen. We hadden gesproken. Ron zegt ook altijd tegen mij: je mag niet te lang in je rouwmoment zitten, dat mag een paar uurtjes. Als het te lang duurt, is het een dag, maar dan moet het weg zijn. Je weet hoe hij is als persoon: altijd die positiviteit brengen. We hebben gesproken, dat was een goed gesprek, dus ook heel dankbaar naar hem dat hij op zijn vakantie ook de tijd neemt om met mij te praten, dat is wel mooi.’

Vind jij het lastig dat wij elke keer over Mexx Meerdink beginnen?

‘Nee. Want we zitten in topsport. En hij heeft het heel goed gedaan. De enige manier hoe ik jullie stop om die naam op te brengen, is door te scoren. Dat heb ik nog niet gedaan. Dus het doet niet echt zoveel met me. Ik heb niets tegen Mexx, hij is een topgozer en een topspeler, dus als hij hier was, had ik het ook mooi gevonden. Als ik wil dat jullie stoppen met de trainer te vragen naar Mexx is als Noah gaat scoren. Dus dat ligt gewoon bij mij, met die druk ga ik goed om, dat wil ik ook doen, ik wil goals maken om het team te helpen. Jullie mogen over Mexx praten hoeveel jullie willen.’

Begrijp je het ook, dat het over Meerdink gaat?

‘Ja, hij heeft veel gescoord. En goals laten mensen praten. Dus ik vind het heel normaal. Ik snap het volledig. Uiteindelijk heb ik die selectie natuurlijk niet gemaakt, maar dat jullie erover praten, snap ik. Als een jongen het seizoen zo eindigt en er komt een eindtoernooi, dan gaan jullie natuurlijk over hem praten, dat is heel normaal. Ik hoop dat ik ga scoren, dat we doorgaan en dat ons toernooi eigenlijk begint woensdag.’

Hoe is het nu met jullie vertrouwen als groep, jullie zijn hier gekomen om het EK te winnen, geloven je daar nog steeds in?

‘Ja, want als we doorgaan, is alles mogelijk. Dan is het knock-outfase. Als we er niet in geloven, kunnen we vandaag naar huis. Ik geloof er nog heel erg in. Want er zijn ook ploegen voor ons geweest die niet zo goed aan het toernooi begonnen en het konden oppikken in de knock-outfase, daar gaat het uiteindelijk om. De groepsfase is om door te komen, als je dat hebt gedaan, begint het echte toernooi. Want als je verliest, ben je eruit. Geen tweede kansen. We geloven er allemaal nog in, maar we moeten het eerst laten zien op woensdag.’


©2025 VI Pro

Laatst bewerkt op: 2025-06-17 12:48:09

Geschreven door Mooi weer voetballer op 15-06-2025 11:05
@Bompa
Thanks voor deze artikelen. Heel blij dat je het doet voor ons. Laat die paar % maar lullen

Geschreven door BompaFCU op 14-06-2025 19:10
@Gerritje op 14-06-2025 16:25
@Bompa

Dank voor het plaatsen. Top. Ik kan bovendien niet wachten op jullie Red White Podcast. Wanneer beginnen jullie weer?


BompaFCU:

We zijn nog steeds bezig. Maandag staat er weer een nieuwe aflevering online. Een special met Jorg Rademaker over jong fcu en de jeugdacademie. 😁

Geschreven door J&S op 14-06-2025 16:47
Thnx Bompa

Geschreven door Gerritje op 14-06-2025 16:25
@Bompa

Dank voor het plaatsen. Top. Ik kan bovendien niet wachten op jullie Red White Podcast. Wanneer beginnen jullie weer?